ΗΠΑ εναντίον Ιράν: Πώς 7 ασφαλιστικές εταιρείες έκλεισαν τα Στενά του Ορμούζ

Οι ΗΠΑ βύθισαν 17 ιρανικά πολεμικά πλοία και ένα υποβρύχιο (To Brief). Το CENTCOM δηλώνει ότι δεν υπάρχει ούτε ένα ιρανικό πλοίο υπό κίνηση στον Περσικό Κόλπο (Army Recognition). Κι όμως, τα Στενά του Ορμούζ — το σημαντικότερο ενεργειακό chokepoint του πλανήτη, απ' όπου περνά περίπου το ένα τέταρτο της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου (EIA) — είναι κλειστά. Όχι από πυραύλους. Από spreadsheets.

Στις 2 Μαρτίου, επτά ασφαλιστικοί οίκοι του Λονδίνου ακύρωσαν την κάλυψη πολεμικού κινδύνου για διελεύσεις στον Κόλπο. Χωρίς ασφάλιση, κανένα εμπορικό πλοίο δεν μπορεί νομικά να κινηθεί. Η κίνηση τάνκερ κατέρρευσε κατά 94% σύμφωνα με δορυφορικά δεδομένα της Windward AI (Fox News). Περίπου 150 πλοία αγκυροβολούν έξω από τα Στενά χωρίς πουθενά να πάνε. Τα ασφάλιστρα πενταπλασιάστηκαν σε 48 ώρες: για ένα υπερδεξαμενόπλοιο αξίας 100 εκατ. δολαρίων, το κόστος πολεμικού κινδύνου αγγίζει πλέον το 1 εκατ. δολάρια ανά ταξίδι. Η Maersk ανέστειλε δρομολόγια, η Hapag-Lloyd επέβαλε επιβάρυνση 1.500 δολαρίων ανά container. Το Brent εκτοξεύτηκε στα 109 δολάρια το βαρέλι (The Hill).

Η ειρωνεία είναι δομική. Η ναυτική υπεροχή των ΗΠΑ εξαφάνισε τον συμβατικό ιρανικό στόλο. Αλλά η Τεχεράνη διατηρεί αυτό που έχει σημασία: drone boats κόστους 2.000-5.000 δολαρίων το καθένα (Hudson Institute), αντιπλοϊκούς πυραύλους σε κινητές παράκτιες ράμπες, και ένα απόθεμα χιλιάδων ναυτικών ναρκών. Στις 3 Μαρτίου, ένα τέτοιο drone boat χτύπησε το MKD Vyom, τάνκερ με σημαία Νησιών Μάρσαλ — το πρώτο εμπορικό πλοίο που τόλμησε τη διέλευση μετά το κλείσιμο. Ένας ναυτικός σκοτώθηκε. Για τις ασφαλιστικές, αυτό ήταν αρκετό: δεν ξεχωρίζουν drone κόστους λίγων χιλιάδων δολαρίων από τορπίλη. Ο κίνδυνος είναι ο ίδιος, η κάλυψη παραμένει μηδενική.

Στο 1988, στην Operation Praying Mantis, οι ΗΠΑ κατέστρεψαν μισό ιρανικό ναυτικό σε μία ημέρα. Τα ασφάλιστρα αυξήθηκαν — αλλά η κάλυψη δεν ακυρώθηκε. Η διαφορά τότε ήταν ότι ο κίνδυνος ήταν αναγνωρίσιμος και τιμολογήσιμος: πυραυλακάτοι εναντίον συμβατικού στόλου. Σήμερα, 31 αυτόνομες επαρχιακές διοικήσεις των Φρουρών της Επανάστασης διατηρούν ανεξάρτητη εξουσία εκτόξευσης χωρίς εντολή από την Τεχεράνη (To Brief). Κανένας ασφαλιστής δεν μπορεί να μοντελοποιήσει έναν αντίπαλο χωρίς κεντρική διοίκηση.

Η Ελλάδα, που ελέγχει περίπου το 30% των παγκόσμιων δεξαμενόπλοιων, βρίσκεται στο επίκεντρο αυτού του αποκλεισμού. Δέκα τάνκερ με ελληνική σημαία και 85 Έλληνες ναυτικοί είναι εγκλωβισμένοι στον Κόλπο. Συνολικά 265 τάνκερ συνδεδεμένα με ελληνικά συμφέροντα βρίσκονται στην εμπόλεμη ζώνη (OT). Η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία κήρυξε 24ωρη απεργία ζητώντας άμεσο απεγκλωβισμό. Ο Τραμπ υποσχέθηκε ναυτική συνοδεία, αλλά αξιωματικοί του αμερικανικού Ναυτικού είπαν στη ναυτιλιακή βιομηχανία ότι αυτό «δεν αποτελεί άμεση επιλογή» — η προτεραιότητα παραμένει οι επιθετικές επιχειρήσεις, όχι η συνοδεία εμπορικών πλοίων (Breaking Defense).

Η Αθήνα βρίσκεται μπροστά σε ένα στρατηγικό δίλημμα: υφίσταται το άμεσο οικονομικό πλήγμα ενός ασύμμετρου ναυτικού αποκλεισμού, ενώ υποδομές της, όπως η Σούδα, αποτελούν τον επιχειρησιακό κόμβο των αμερικανικών δυνάμεων που τον προκάλεσαν (To Brief). Ο πόλεμος καταστρέφει φρεγάτες. Αλλά η ασφαλιστική αγορά, χωρίς να ρίξει ούτε μία βολή, πέτυχε αυτό που δεν κατάφερε ποτέ η ιρανική πολεμική μηχανή: να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ.