ΓΣΕΒΕΕ: Το εισόδημα εξαντλείται στις 18 ημέρες για το 62% των νοικοκυριών

Αν νιώθετε ότι ο μήνας "δεν βγαίνει" πλέον, δεν είναι η ιδέα σας. Είναι η στατιστική πραγματικότητα για την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Τα νέα δεδομένα της ΓΣΕΒΕΕ είναι αμείλικτα: για το 62,1% των νοικοκυριών, το μηνιαίο εισόδημα επαρκεί κατά μέσο όρο για μόλις 18 ημέρες (To Vima).

Το παράδοξο εδώ είναι προφανές: Η οικονομία αναπτύσσεται με ρυθμούς άνω του 2%, αλλά η κοινωνία φτωχοποιείται. Πώς γίνεται οι αριθμοί να ευημερούν και οι άνθρωποι να παγώνουν;

Η παγίδα του "Ονομαστικού" Μισθού

Η απάντηση κρύβεται στη διαφορά μεταξύ των χρημάτων που παίρνουμε (ονομαστικός μισθός) και του τι μπορούμε να αγοράσουμε με αυτά (πραγματικός μισθός). Μπορεί ο κατώτατος μισθός να αυξήθηκε κατά 35,4% από το 2019, αλλά ο πληθωρισμός στα βασικά αγαθά έτρεξε ταχύτερα.

Πρακτικά, η ακρίβεια λειτούργησε ως ένας άτυπος, βίαιος φόρος. Με τα τρόφιμα να έχουν ακριβύνει 34% σωρευτικά και συγκεκριμένα είδη όπως το μοσχάρι να καταγράφουν άλμα 55%, η αγοραστική δύναμη έχει εξανεμιστεί (In.gr).

Ποιος κερδίζει από την ανάπτυξη;

Το ερώτημα "ποιος ωφελείται" (cui bono) είναι κρίσιμο. Η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι η οικονομία λειτουργεί πάνω από το παραγωγικό της δυναμικό. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ζήτηση, υπάρχει τζίρος, αλλά τα κέρδη δεν διαχέονται προς τα κάτω.

Η ανάπτυξη του ΑΕΠ τροφοδοτείται κυρίως από τον τουρισμό και το real estate. Αυτό δημιουργεί δύο ταχύτητες:

1. Οι ιδιοκτήτες κεφαλαίου και ακινήτων βλέπουν τις αξίες και τα ενοίκια να εκτοξεύονται (+75-90% στην Αττική).
2. Οι μισθωτοί βλέπουν το κόστος στέγασης να τρώει το εισόδημά τους.

Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό ενεργειακής φτώχειας στην ΕΕ-27 (μαζί με τη Βουλγαρία). Το 19% του πληθυσμού αδυνατεί να θερμάνει το σπίτι του, ποσοστό διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (Eurostat via OT.gr).

Το τέλος της μεσαίας τάξης;

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο της έρευνας δεν είναι τα νούμερα της φτώχειας, αλλά η επέκταση του προβλήματος στη μεσαία τάξη. Νοικοκυριά με εισόδημα έως 25.000 ευρώ δηλώνουν πλέον αδυναμία αποταμίευσης (83,5% του συνόλου) και δυσκολία κάλυψης έκτακτων εξόδων (Zougla).

Η ελληνική οικονομία μοιάζει πλέον με έναν κινητήρα που δουλεύει στο ρελαντί για τους πολλούς και στο κόκκινο για τους λίγους. Όσο η "ψαλίδα" μεταξύ κερδών και μισθών παραμένει ανοιχτή, η ανάπτυξη θα είναι απλώς ένας αριθμός στις οθόνες των οικονομολόγων, χωρίς αντίκρισμα στο ψυγείο των πολιτών.