Γιατί το δημοσκοπικό προβάδισμα 17 μονάδων δεν ρίχνει τον Ούγγρο πρωθυπουργό Όρμπαν

Μόλις σκάσαν οι ηχογραφήσεις του Σιγιάρτο με τον Λαβρόφ, αποκαλύπτοντας μυστικές συμφωνίες Βουδαπέστης-Μόσχας που φτάνουν μέχρι τα ουγγρικά σχολεία (To Brief). Και παρόλα αυτά, ο Βίκτορ Όρμπαν δεν κατέρρευσε. Ο Πέτερ Μάγιαρ πηγαίνει στις κάλπες της Κυριακής με προβάδισμα 17 μονάδων σε ανεξάρτητες δημοσκοπήσεις (Euronews). Σε κανονικές συνθήκες, αυτό θα ήταν θρίαμβος. Στην Ουγγαρία του 2026, ίσως δεν αρκεί ούτε για απλή πλειοψηφία.

Ο λόγος: ένα εκλογικό σύστημα σχεδιασμένο το 2011 από τον ίδιο τον Όρμπαν. Πάνω από τις μισές έδρες κρίνονται σε μονοεδρικές περιφέρειες, χωρίς δεύτερο γύρο. Ο νικητής παίρνει τα πάντα, ακόμα κι αν κερδίσει με 35%. Τα πλεονάζοντα ψηφοδέλτιά του μεταφέρονται στη λίστα του κόμματος, δίνοντας διπλό πλεονέκτημα σε όποιον κυριαρχεί στην ύπαιθρο. Ο Fidesz αναχάραξε τις περιφέρειες τον Δεκέμβριο του 2024, μεταφέροντας έδρες από τη Βουδαπέστη στα φιλοκυβερνητικά προάστια (Daily News Hungary). Αποτέλεσμα: αναλυτές εκτιμούν ότι η Tisza χρειάζεται υπεροχή τουλάχιστον 5-6 μονάδων μόνο και μόνο για απλή πλειοψηφία (CSIS).

Το φρούριο που μπλοκάρει την Ευρώπη

Ακόμα κι αν ο Μάγιαρ σχηματίσει κυβέρνηση, θα κληρονομήσει ένα κράτος στρατηγικά ναρκοθετημένο. Δεκάδες νομοθετικοί τομείς, από τον εκλογικό νόμο ως τη δικαιοσύνη, μετατράπηκαν σε «θεμελιώδεις πράξεις» που απαιτούν πλειοψηφία δύο τρίτων (133 από 199 έδρες) για να αλλάξουν. Το Συνταγματικό Δικαστήριο στελεχώνεται από 11 δικαστές πιστούς στον Fidesz, με 12ετείς θητείες. Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο διατηρεί βέτο στον προϋπολογισμό, ικανό να πυροδοτήσει πρόωρες εκλογές (Carnegie).

Κι εδώ μπαίνει η λέξη που ενδιαφέρει ολόκληρη την ΕΕ: βέτο. Αυτό το θεσμικό φρούριο δεν είναι μόνο εσωτερικό ουγγρικό πρόβλημα. Εγγυάται ότι, ακόμα κι αν αλλάξει η κυβέρνηση, οι δομές Όρμπαν θα συνεχίζουν να μπλοκάρουν ευρωπαϊκές κυρώσεις κατά της Ρωσίας και να κρατούν ανοιχτό τον αγωγό TurkStream. Αν το νομικό πλαίσιο είναι ο θεσμικός μοχλός, τα πάνω από 470 φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης του KESMA (που ο Όρμπαν κήρυξε ζήτημα «εθνικού συμφέροντος» για να αποφύγει τον έλεγχο ανταγωνισμού) είναι ο επικοινωνιακός. Αυτά δεν αλλάζουν χέρια με εκλογικό αποτέλεσμα.

Η Πολωνία δείχνει τα όρια της εκλογικής νίκης. Δύο χρόνια μετά τη νίκη Τουσκ κατά του Κατσίνσκι, η δικαστική μεταρρύθμιση παραμένει εγκλωβισμένη, κι αυτό μετά μόλις 8 χρόνια διακυβέρνησης PiS, τα μισά του Όρμπαν (EUobserver). Η ΕΕ, όπως παραδέχεται το ίδιο το EUobserver, «δεν έχει σχέδιο πέρα από την ήττα Όρμπαν».

Η Κυριακή θα δείξει αν 16 χρόνια εξουσίας τελειώνουν στην κάλπη. Αλλά ο Όρμπαν δεν χτίστηκε μόνο ως κυβέρνηση. Χτίστηκε ως σύστημα (Journal of Democracy). Και τα συστήματα δεν χάνουν εκλογές.