Οριακή ανάκαμψη 0,2% για τη γερμανική οικονομία το 2025 μετά από δύο χρόνια ύφεσης

Η Γερμανία γύρισε οριακά σε θετικό πρόσημο το 2025, με το πραγματικό (δηλαδή αποπληθωρισμένο) ΑΕΠ να αυξάνεται κατά 0,2% μετά από δύο χρόνια συρρίκνωσης, -0,9% το 2023 και -0,5% το 2024. Το νούμερο είναι μικρό, αλλά πολιτικά και οικονομικά σηματοδοτεί «τέλος ύφεσης» σε μια χώρα που λειτουργεί ως ο βασικός κινητήρας της Ευρωζώνης. Το κρίσιμο, όμως, κρύβεται στη σύνθεση: η ανάσα ήρθε από την κατανάλωση των νοικοκυριών και από το κράτος, ενώ οι επενδύσεις και το εξαγωγικό υπόδειγμα συνέχισαν να σέρνονται. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Αυτή η λεπτομέρεια αφορά άμεσα και την Ελλάδα. Όχι επειδή «αν πέσει η Γερμανία πέφτει η Ευρώπη» ως σύνθημα, αλλά επειδή υπάρχουν συγκεκριμένα κανάλια μετάδοσης: οι ελληνικές εξαγωγές αγαθών προς τη Γερμανία, ο τουρισμός από τη γερμανική αγορά, η επενδυτική διάθεση στην Ευρωζώνη και, τελικά, το πώς τιμολογούν οι αγορές το ρίσκο της περιφέρειας (τα spreads, δηλαδή η διαφορά επιτοκίων ανάμεσα σε ελληνικά και γερμανικά ομόλογα). (https://www.investing.com/rates-bonds/de-10y-vs-gr-10y-scoreboard?utm_source=openai)

Ένα +0,2% που έρχεται από «μέσα», όχι από το παραδοσιακό μοντέλο

Η ανακοίνωση της γερμανικής στατιστικής υπηρεσίας (Destatis) έχει μια καθαρή ιστορία: οι δαπάνες των νοικοκυριών αυξήθηκαν κατά 1,4% και η κρατική κατανάλωση κατά 1,5%. Αντίθετα, οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου (δηλαδή οι επενδύσεις σε κτίρια, μηχανήματα, εξοπλισμό) μειώθηκαν κατά 0,5%. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Το πιο «σκληρό» καμπανάκι αφορά τον πυρήνα της παραγωγικής οικονομίας: οι επενδύσεις σε μηχανήματα και εξοπλισμό έπεσαν 2,3% (ένδειξη ότι οι επιχειρήσεις παραμένουν επιφυλακτικές για το μέλλον), ενώ οι κατασκευές υποχώρησαν 0,9%. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Στο εξωτερικό μέτωπο, η εικόνα είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική: οι εξαγωγές μειώθηκαν 0,3% και οι εισαγωγές αυξήθηκαν 3,6%. Όταν οι εισαγωγές ανεβαίνουν και οι εξαγωγές πέφτουν, η «καθαρή» συμβολή του εξωτερικού εμπορίου στην ανάπτυξη γίνεται αρνητική. Άρα, η Γερμανία μεγάλωσε οριακά παρότι ο εξαγωγικός της τομέας δεν τράβηξε. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Σε επίπεδο κλάδων, η μεταποίηση (το εργοστάσιο της Ευρώπης) είδε τη μεικτή προστιθέμενη αξία της να μειώνεται κατά 1,3% και οι κατασκευές κατά 3,6%. Από την άλλη πλευρά, δραστηριότητες όπως εμπόριο, μεταφορές, φιλοξενία κινήθηκαν ανοδικά (+1,2%), όπως και οι δημόσιες υπηρεσίες (+1,4%). Πρακτικά, η ανάκαμψη «κάθισε» περισσότερο σε υπηρεσίες και στο δημόσιο σκέλος, λιγότερο στα εργοστάσια. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Η αγορά εργασίας κρατά, αλλά χωρίς ούριο άνεμο

Σε κάθε οικονομία, η αγορά εργασίας λειτουργεί ως καθρέφτης με καθυστέρηση. Στη Γερμανία, η εικόνα δείχνει επιμονή της αδυναμίας: η ομοσπονδιακή υπηρεσία απασχόλησης (Bundesagentur für Arbeit, BA) ανέφερε ποσοστό ανεργίας 6,2% τον Δεκέμβριο 2025, με σχόλια ότι η αγορά εργασίας έκλεισε τη χρονιά χωρίς ουσιαστική ώθηση. (https://www.arbeitsagentur.de/presse/2026-01-arbeitsmarkt-im-dezember-2025)

Αυτό έχει δύο συνέπειες. Πρώτον, περιορίζει το πόσο γρήγορα μπορεί να επιταχύνει η ιδιωτική κατανάλωση (όταν οι προσλήψεις δεν ανεβαίνουν δυναμικά, τα νοικοκυριά γίνονται πιο προσεκτικά). Δεύτερον, κάνει πιο ορατή τη μετατόπιση από βιομηχανικές θέσεις εργασίας προς υπηρεσίες, που συνήθως φέρει και διαφορετική ποιότητα αμοιβών, διαφορετική παραγωγικότητα, διαφορετική γεωγραφική κατανομή.

Το τρίπτυχο που πιέζει τις εξαγωγές: δασμοί ΗΠΑ, ισχυρό ευρώ, Κίνα

Η Destatis το είπε καθαρά: οι εξαγωγές αντιμετώπισαν «αντίθετους ανέμους» από υψηλότερους αμερικανικούς δασμούς, από την ανατίμηση του ευρώ και από τον αυξημένο ανταγωνισμό της Κίνας. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Αυτά τα τρία δεν λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, αλλά καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα: συμπίεση όγκου παραγγελιών και περιθωρίων κέρδους για τις γερμανικές εξαγωγικές επιχειρήσεις.

1. Δασμοί και εμπορική αβεβαιότητα: όταν η πρόσβαση σε μεγάλες αγορές (όπως οι ΗΠΑ) γίνεται ακριβότερη ή πιο αβέβαιη, οι εταιρείες καθυστερούν συμφωνίες, αναζητούν εναλλακτικές αλυσίδες προμηθειών και μειώνουν επενδύσεις.

2. Ισοτιμία ευρώ/δολαρίου: όταν το ευρώ ανατιμάται, τα ευρωπαϊκά προϊόντα γίνονται ακριβότερα για πελάτες που πληρώνουν σε δολάρια. Το 2025 το ευρώ ενισχύθηκε αισθητά έναντι του δολαρίου (σε τάξη μεγέθους διψήφιας ετήσιας μεταβολής στις αναφορές αγορών), γεγονός που λειτουργεί σαν «κρυφός φόρος» στην ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών. (https://www.visualcapitalist.com/chinas-economy-slowing-down-red-flags/?utm_source=openai)

3. Κινεζικός ανταγωνισμός: στην αυτοκινητοβιομηχανία, στα ηλεκτρικά οχήματα, σε τμήματα μηχανολογικού εξοπλισμού και σε επιμέρους βιομηχανικά ενδιάμεσα προϊόντα, η Κίνα πιέζει τιμές και μερίδια αγοράς. Η ευρωπαϊκή συζήτηση για δασμούς και άμυνα απέναντι στα κινεζικά ηλεκτρικά οχήματα αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη μετατόπιση ισχύος. (https://www.electrive.com/2025/09/15/iaa-mobility-2025-china-dominates-germany-shines/?utm_source=openai)

Το αποτέλεσμα γίνεται ορατό στη σύνθεση του ΑΕΠ: η Γερμανία του 2025 στηρίχθηκε περισσότερο σε εσωτερική ζήτηση και λιγότερο στη γνωστή «μηχανή» εξαγωγών και βιομηχανίας. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Επιτόκια, ΕΚΤ και το «φρένο» στην επένδυση

Η ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης) καθορίζει το βασικό κόστος χρήματος: με απλά λόγια, επηρεάζει το πόσο ακριβά δανείζονται τράπεζες, επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Η μετάδοση γίνεται μέσω των τραπεζικών επιτοκίων και των όρων δανεισμού, άρα επηρεάζει κατανάλωση, επενδύσεις και τελικά ανάπτυξη. (https://www.ecb.europa.eu/press/annual-reports-financial-statements/annual/html/ecb.ar2024~8402d8191f.en.html?utm_source=openai)

Η Γερμανία το ένιωσε αυτό ιδιαίτερα στον κλάδο των κατασκευών και στις εταιρικές επενδύσεις. Όταν το χρήμα γίνεται ακριβότερο, οι επενδύσεις με μεγαλύτερο ορίζοντα απόσβεσης (π.χ. νέα εργοστάσια, γραμμές παραγωγής, μεγάλα real estate projects) συχνά αναβάλλονται. Δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς το επίπεδο κάθε επιτοκίου για να καταλάβει το μοτίβο: το 2025 οι επενδύσεις παγίου μειώθηκαν και ειδικά ο εξοπλισμός υποχώρησε έντονα. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Για την Ελλάδα, αυτή η πραγματικότητα μεταφράζεται σε κάτι απλό: τα επιτόκια της ΕΚΤ ισχύουν και εδώ. Ένα περιβάλλον όπου η Γερμανία δυσκολεύεται να επενδύσει με υψηλότερο κόστος χρήματος, δημιουργεί ευρύτερα «σφιχτές» συνθήκες χρηματοδότησης στην Ευρωζώνη, άρα και στην ελληνική οικονομία, ακόμη κι αν οι εγχώριες ανάγκες είναι διαφορετικές. (https://www.ecb.europa.eu/press/annual-reports-financial-statements/annual/html/ecb.ar2024~8402d8191f.en.html?utm_source=openai)

Το γερμανικό κράτος ξαναμπαίνει μπροστά: υποδομές και άμυνα

Η πολιτική συζήτηση στη Γερμανία εστιάζει όλο και περισσότερο στη δημοσιονομική ισχύ ως εργαλείο για να στηριχθεί η οικονομία και να ανακτηθεί ανταγωνιστικότητα. Κεντρικός θεσμός εδώ είναι η «Schuldenbremse» (το «φρένο χρέους», δηλαδή συνταγματικός κανόνας που περιορίζει το νέο διαρθρωτικό έλλειμμα). Η γερμανική απάντηση τα τελευταία χρόνια βασίστηκε και σε ειδικά ταμεία εκτός του τακτικού προϋπολογισμού.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το ειδικό ταμείο για την Bundeswehr (τις γερμανικές ένοπλες δυνάμεις) ύψους 100 δισ. ευρώ, που θεσμοθετήθηκε ως ξεχωριστό εργαλείο χρηματοδότησης. (https://www.bundestag.de/dokumente/textarchiv/2022/kw19-pa-haushalt-sondervermoegen-891366?utm_source=openai)

Για τις υποδομές, τα δημοσιονομικά σχέδια προβλέπουν πολύ υψηλότερα επίπεδα επενδύσεων το 2026, με αναφορές για ομοσπονδιακές επενδύσεις που φτάνουν σε ιστορικά υψηλά επίπεδα και με μεγάλο σκέλος να προέρχεται από ειδικά χρηματοδοτικά εργαλεία. (https://www.bundesfinanzministerium.de/Content/EN/Pressemitteilungen/2025/2025-07-30-government-draft-2026-federal-budget.html?utm_source=openai)

Το ερώτημα για το 2026 δεν είναι αν υπάρχουν γραμμές προϋπολογισμού. Το ερώτημα αφορά τον χρόνο υλοποίησης. Οι δημόσιες επενδύσεις έχουν «ουρά»: μελέτες, αδειοδοτήσεις, διαγωνισμούς, προσφυγές, εργοτάξια. Αυτό σημαίνει ότι η οικονομική επίδραση εξαρτάται από το πόσα έργα είναι ώριμα για άμεση εκτέλεση.

Το ifo Institute (ένα από τα βασικά οικονομικά ινστιτούτα της Γερμανίας) εκτιμά ότι ο δημοσιονομικός παλμός από επενδύσεις μπορεί να προσθέσει περίπου 0,3 ποσοστιαίες μονάδες στην ανάπτυξη του 2026, με μεγαλύτερη επίδραση αργότερα, υπό προϋποθέσεις εκτέλεσης. (https://www.ifo.de/en/press-release/2025-12-11/ifo-institute-sees-growth-germany-2026?utm_source=openai)

Παράλληλα, οι προβλέψεις για το 2026 κινούνται γύρω από το 0,9% για το πραγματικό ΑΕΠ από τη Bundesbank (την κεντρική τράπεζα της Γερμανίας), άρα η δημοσιονομική ώθηση θεωρείται ένας από τους λίγους καθαρούς μοχλούς που μπορούν να βελτιώσουν την εικόνα, αν οι εξαγωγές δεν ανακάμψουν γρήγορα. (https://www.bundesbank.de/en/press/press-releases/bundesbank-s-forecast-for-germany-economy-will-gradually-recover-965032)

Ποιοι κερδίζουν στη Γερμανία από το «κατανάλωση + κράτος» και ποιοι πληρώνουν

Η σύνθεση της ανάπτυξης σπάνια είναι ουδέτερη κοινωνικά. Όταν η οικονομία κινείται από κατανάλωση και δημόσια δαπάνη, ευνοούνται διαφορετικοί παίκτες από ό,τι όταν κινείται από βιομηχανικές επενδύσεις και εξαγωγές.

Στην πλευρά των κερδισμένων, η εικόνα δείχνει:

• επιχειρήσεις και εργαζόμενους σε υπηρεσίες που συνδέονται με την εσωτερική ζήτηση (λιανικό εμπόριο, μεταφορές, φιλοξενία),
• τμήματα του δημόσιου τομέα και ειδικά υπηρεσίες όπου αυξάνονται δαπάνες (υγεία, κοινωνική φροντίδα),
• κλάδους που «κουμπώνουν» με την αύξηση κατανάλωσης συγκεκριμένων κατηγοριών (π.χ. mobility ως καταναλωτική δαπάνη, όπως καταγράφεται στο στατιστικό δελτίο). (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Στην πλευρά όσων πιέζονται, η λίστα είναι επίσης σαφής:

• μεταποίηση με εξαγωγικό προσανατολισμό (επειδή ο όγκος εξαγωγών υποχωρεί),
• ενεργοβόρες βιομηχανίες που αντιμετωπίζουν υψηλότερα κόστη,
• κατασκευές και δραστηριότητες που εξαρτώνται από χαμηλά επιτόκια και έντονη ιδιωτική επένδυση. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Η ανισότητα εδώ δεν είναι μόνο «πλούσιοι εναντίον φτωχών». Είναι και γεωγραφική και κλαδική: διαφορετικές περιφέρειες της Γερμανίας ζουν από διαφορετικά παραγωγικά μοντέλα. Όταν ο βιομηχανικός κύκλος δεν τραβά, ο πόνος συγκεντρώνεται σε περιοχές με υψηλότερη εξάρτηση από εργοστάσια, εξαγωγές και αλυσίδες προμηθευτών.

Και υπάρχει ένα βαθύτερο ζήτημα παραγωγικότητας. Η Γερμανία αντιμετωπίζει ένα μείγμα δομικών προκλήσεων, από δημογραφική πίεση έως ρυθμιστικά και επενδυτικά κενά, που συχνά εμφανίζονται ως «χαμηλή δυναμική» ακόμη κι όταν οι βραχυπρόθεσμοι δείκτες γυρίζουν θετικοί. Η ανάγνωση οργανισμών όπως ο ΟΟΣΑ (OECD) φωτίζει ακριβώς αυτό το επίπεδο: το πρόβλημα ανταγωνιστικότητας και επενδύσεων δεν λύνεται μόνο με ένα καλό τρίμηνο. (https://www.oecd.org/en/publications/2025/06/oecd-economic-surveys-germany-2025_b395dc9b/full-report/fostering-competition-to-revive-business-dynamism-and-productivity-growth_824705bf.html?utm_source=openai)

Οι αγορές μπορεί να χαμογελούν, η πραγματική οικονομία μετρά αλλιώς

Η χρηματοοικονομική εικόνα μιας χώρας συχνά αποκλίνει από την καθημερινότητα. Ακόμη κι αν οι αγορές προεξοφλούν μελλοντική ανάκαμψη (ή χαμηλότερα επιτόκια), η πραγματική οικονομία μετριέται σε παραγγελίες, επενδύσεις, προσλήψεις, παραγωγή.

Στην περίπτωση της Γερμανίας, το +0,2% είναι αρκετό για να αλλάξει τίτλους, αλλά η δομή του ΑΕΠ δείχνει ότι η παραγωγική μηχανή (μεταποίηση και επενδύσεις) δεν έχει γυρίσει σε κανονικούς ρυθμούς. Αυτό εξηγεί γιατί και οι προβλέψεις των ινστιτούτων παραμένουν συγκρατημένες, με το ifo να έχει ήδη από το 2025 προειδοποιήσει για «σχεδόν μηδενική» ανάπτυξη και περιορισμένη δυναμική το 2026. (https://www.ifo.de/en/press-release/2025-03-17/ifo-institute-forecasts-near-zero-growth)

Η ελληνική διάσταση: τρεις καθαροί δρόμοι μετάδοσης

Η Ελλάδα συνδέεται με τη Γερμανία με τρόπους που έχουν συγκεκριμένο μέγεθος και μπορούν να μετρηθούν.

1) Εξαγωγές αγαθών: το «σκληρό» κανάλι

Στο διμερές εμπόριο, η Γερμανία παραμένει από τους βασικούς εταίρους της Ελλάδας. Ενδεικτικά, αναφέρονται ελληνικές εξαγωγές προς τη Γερμανία γύρω στα 3,3 έως 3,42 δισ. ευρώ το 2024 και συνολικό διμερές εμπόριο περίπου 12,05 δισ. ευρώ. (https://www.ot.gr/2025/08/12/english-edition/greece-germany-trade-hits-e12-billion-in-2024/?utm_source=openai)

Τι σημαίνει «αναιμική Γερμανία» εδώ; Αν η γερμανική βιομηχανία παραμένει σε πίεση, οι παραγγελίες για ενδιάμεσα προϊόντα, βιομηχανικά υλικά και ειδικές κατηγορίες αγαθών μπορούν να κοπούν γρήγορα. Αυτό χτυπά ελληνικές επιχειρήσεις που δουλεύουν με γερμανικές αλυσίδες προμηθευτών, άρα δεν αφορά μόνο τις «βιτρίνες» της εξωστρέφειας, αφορά την παραγωγική βάση.

Ένα πρακτικό μέγεθος: μια πτώση 5% στην αξία αυτών των εξαγωγών ισοδυναμεί με περίπου 165 έως 170 εκατ. ευρώ λιγότερα έσοδα εξαγωγών, προτού υπολογιστούν δευτερογενείς επιδράσεις (μισθοί, φόροι, επενδύσεις). Μια πτώση 10% διπλασιάζει αυτό το μέγεθος.

2) Τουρισμός: ο γερμανικός «αιμοδότης»

Ο τουρισμός είναι το μεγάλο, άμεσο κανάλι. Οι εισπράξεις από Γερμανούς επισκέπτες εκτιμώνται γύρω στα 3,6 έως 3,7 δισ. ευρώ το 2024, με αφίξεις που ξεπερνούν τα 5 εκατ. (https://news.gtp.gr/2025/05/08/greece-welcomed-40-7-million-visitors-in-2024-tourism-revenue-tops-e21-6-billion-final-data/?utm_source=openai)

Το κλειδί εδώ είναι η ποιότητα ζήτησης. Η τουριστική αγορά δεν κρίνεται μόνο από αφίξεις, αλλά και από:

• τη μέση δαπάνη ανά ταξίδι,
• τη διάρκεια παραμονής,
• τη σύνθεση (all inclusive ή πιο «ελεύθερη» δαπάνη στην τοπική οικονομία).

Σε μια Γερμανία που αναπνέει με δυσκολία, το πρώτο που συνήθως αλλάζει είναι το καλάθι δαπάνης του ταξιδιώτη, ακόμη κι αν δεν ακυρώσει ταξίδι. Αυτό μεταφράζεται σε πιέσεις για εστίαση, εμπόριο, μικρές επιχειρήσεις σε νησιά και τουριστικές περιοχές.

Και εδώ ένα απλό μέγεθος βοηθά: μια μείωση 5% στις εισπράξεις από Γερμανούς τουρίστες σημαίνει περίπου 180 έως 185 εκατ. ευρώ λιγότερα. Στο 10% μιλάμε για 360 έως 370 εκατ. ευρώ. (https://news.gtp.gr/2025/05/08/greece-welcomed-40-7-million-visitors-in-2024-tourism-revenue-tops-e21-6-billion-final-data/?utm_source=openai)

3) Επενδύσεις και εταιρική παρουσία: το πιο αθόρυβο κανάλι

Οι ροές άμεσων ξένων επενδύσεων (FDI, δηλαδή επενδύσεις όπου ένας ξένος επενδυτής αποκτά ουσιαστικό έλεγχο ή σημαντική συμμετοχή σε επιχείρηση) δεν εξαρτώνται μόνο από το αν μια χώρα έχει ευκαιρίες, αλλά και από το αν ο επενδυτής έχει «ανάσα» στη χώρα του. Μια παρατεταμένη στασιμότητα στη Γερμανία μπορεί να μετατρέψει την επενδυτική προσοχή σε εσωτερική αναδιάρθρωση, περικοπές κόστους ή αναβολή σχεδίων διεθνούς επέκτασης. Στο επίπεδο χαρτογράφησης επενδυτικών σχέσεων, η Γερμανία καταγράφεται ως σημαντική ευρωπαϊκή πηγή επιχειρηματικής παρουσίας στην Ελλάδα. (https://www.enterprisegreece.gov.gr/en/greece-today-en/why-greece-en/foreign-direct-investments/?utm_source=openai)

Spreads και κόστος χρήματος: το κανάλι που φαίνεται αργότερα, αλλά πονάει περισσότερο

Το spread είναι η διαφορά απόδοσης ανάμεσα σε δύο ομόλογα, συνήθως ανάμεσα στο ελληνικό 10ετές και στο γερμανικό 10ετές (το Bund). Λειτουργεί σαν «τιμή εμπιστοσύνης»: όσο μεγαλώνει, τόσο ακριβότερα χρηματοδοτείται μια χώρα σε σχέση με τη Γερμανία.

Σε ήρεμες περιόδους, τα spreads μπορούν να μείνουν χαμηλά ή σταθερά. Σε περιόδους αβεβαιότητας, οι επενδυτές συχνά προτιμούν τον «ασφαλή πυρήνα» και ζητούν μεγαλύτερο ασφάλιστρο κινδύνου από την περιφέρεια. Σε πρόσφατες ενδείξεις αγοράς, το εύρος που αναφέρεται για το ελληνογερμανικό spread κινείται περίπου στις 70 έως 90 μονάδες βάσης (δηλαδή 0,70% έως 0,90%), με ενδεικτικό επίπεδο γύρω στις 80 μονάδες βάσης. (https://www.investing.com/rates-bonds/de-10y-vs-gr-10y-scoreboard?utm_source=openai)

Γιατί ενδιαφέρει αυτό την Ελλάδα, ακόμη κι αν το 2025 της Γερμανίας είναι «μόνο» +0,2% και όχι μια νέα κρίση; Διότι η Ευρωζώνη λειτουργεί ως σύστημα: η ανάπτυξη, τα επιτόκια, το επενδυτικό κλίμα και η διάθεση για ρίσκο αλληλοτροφοδοτούνται. Αν η Γερμανία παραμένει σε οριακή κατάσταση και η Ευρωζώνη συνολικά επιβραδύνει, η σταθερότητα των spreads γίνεται πιο ευαίσθητη σε πολιτικά ή δημοσιονομικά γεγονότα.

Ναυτιλία και πληθωρισμός: δύο έμμεσες επιδράσεις που αξίζει να προσέξουμε

Ναυτιλία: η γερμανική οικονομία είναι βαριά σε εμπορεύματα, βιομηχανικά φορτία και ενδιάμεσες εισροές. Όταν ο παγκόσμιος εμπορικός κύκλος ασθενεί, αυτό φαίνεται σε μεταφορικές ροές και ναύλους. Η ελληνική ναυτιλία είναι παγκόσμια, όχι «γερμανική», αλλά επηρεάζεται από τον παγκόσμιο όγκο εμπορίου που συνδέεται και με την ευρωπαϊκή βιομηχανία.

Πληθωρισμός: η ανατίμηση του ευρώ έναντι του δολαρίου επηρεάζει έμμεσα και την Ελλάδα. Για εισαγόμενα αγαθά που κοστολογούνται σε δολάρια, ένα ισχυρότερο ευρώ συνήθως μειώνει το κόστος σε ευρώ, άρα λειτουργεί αποπληθωριστικά. Ταυτόχρονα, πλήττει την ανταγωνιστικότητα εξαγωγών και μπορεί να κάνει την Ευρώπη ακριβότερο προορισμό για ταξιδιώτες εκτός Ευρωζώνης. Η κατεύθυνση εξαρτάται από το μείγμα εισαγωγών, την ενέργεια και τη ζήτηση. (https://www.visualcapitalist.com/chinas-economy-slowing-down-red-flags/?utm_source=openai)

Τι να περιμένουμε το 2026, και ποια σημάδια έρχονται πρώτα

Οι προβλέψεις για το 2026 είναι ήπια αισιόδοξες, με τη Bundesbank να τοποθετεί την ανάπτυξη κοντά στο 0,9%. (https://www.bundesbank.de/en/press/press-releases/bundesbank-s-forecast-for-germany-economy-will-gradually-recover-965032)

Το κεντρικό σενάριο στη Γερμανία βασίζεται σε δύο υποσχέσεις:

1. ότι η εσωτερική ζήτηση (νοικοκυριά και κράτος) θα παραμείνει ανθεκτική,
2. ότι η δημοσιονομική κινητοποίηση σε υποδομές και άμυνα θα περάσει από τις εξαγγελίες στην εκτέλεση. (https://www.bundesfinanzministerium.de/Content/EN/Pressemitteilungen/2025/2025-07-30-government-draft-2026-federal-budget.html?utm_source=openai)

Το ρίσκο βρίσκεται στο εξωτερικό περιβάλλον: δασμοί, ισοτιμίες, κινεζικός ανταγωνισμός. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Για έναν αναγνώστη στην Ελλάδα, τα «καλώδια» που αξίζει να κοιτάει μέσα στο 2026 είναι πρακτικά:

• Γερμανικές ενδείξεις εκτέλεσης επενδύσεων: πόσο γρήγορα «τρέχουν» τα έργα υποδομής και οι προμήθειες άμυνας, άρα πόσο γρήγορα περνά το χρήμα στην πραγματική οικονομία. (https://www.bundesfinanzministerium.de/Content/EN/Pressemitteilungen/2025/2025-07-30-government-draft-2026-federal-budget.html?utm_source=openai)
• Τάση επενδύσεων στη Γερμανία: ειδικά στον εξοπλισμό, επειδή εκεί κρύβεται η μελλοντική παραγωγική δυναμική. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)
• Τουριστικές προκρατήσεις από Γερμανία προς Ελλάδα: η τουριστική ζήτηση στέλνει σήματα νωρίς, πριν από τα επίσημα στατιστικά.
• Ελληνικές εξαγωγές προς Γερμανία: όχι μόνο αξία, αλλά και όγκοι όπου υπάρχουν στοιχεία, γιατί οι αξίες μπορεί να κρύβουν μεταβολές τιμών. (https://www.ot.gr/2025/08/12/english-edition/greece-germany-trade-hits-e12-billion-in-2024/?utm_source=openai)
• Spreads ελληνικών ομολόγων: διότι είναι ο ταχύτερος δείκτης του πώς νιώθει η αγορά για την περιφέρεια, ακόμη κι όταν τα μακροοικονομικά στοιχεία έρχονται με καθυστέρηση. (https://www.investing.com/rates-bonds/de-10y-vs-gr-10y-scoreboard?utm_source=openai)

Συμπέρασμα: η Γερμανία γύρισε σε θετικό, το στοίχημα αφορά την «ποιότητα» της ανάκαμψης

Το +0,2% το 2025 σημαίνει ότι η Γερμανία σταμάτησε να μικραίνει. Το ίδιο δελτίο λέει ότι η χώρα στηρίχθηκε σε κατανάλωση και δημόσια δαπάνη, ενώ οι εξαγωγές και οι επενδύσεις παρέμειναν αδύναμες. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Το «ποιος ωφελείται» βγαίνει από τη σύνθεση: κερδίζουν περισσότερο οι τομείς υπηρεσιών και οι δραστηριότητες που ζουν από την εσωτερική ζήτηση, ενώ χάνουν όσοι εξαρτώνται από διεθνείς παραγγελίες, επενδύσεις εξοπλισμού και βιομηχανική παραγωγή. (https://www.destatis.de/EN/Press/2026/01/PE26_017_811.html)

Για την Ελλάδα, το μήνυμα είναι διπλό. Από τη μία πλευρά, μια Γερμανία που δεν καταρρέει μειώνει τον κίνδυνο ενός ευρωπαϊκού σοκ. Από την άλλη, μια Γερμανία που ανακάμπτει χωρίς ισχυρές εξαγωγές και επενδύσεις στέλνει σήμα ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανική αλυσίδα παραμένει σε πίεση, άρα οι ελληνικές εξαγωγές και ο τουρισμός από τη γερμανική αγορά χρειάζονται προσεκτική παρακολούθηση σε όρους όγκου και δαπάνης. (https://www.ot.gr/2025/08/12/english-edition/greece-germany-trade-hits-e12-billion-in-2024/?utm_source=openai) (https://news.gtp.gr/2025/05/08/greece-welcomed-40-7-million-visitors-in-2024-tourism-revenue-tops-e21-6-billion-final-data/?utm_source=openai)

Το 2026 θα κριθεί σε δύο λέξεις: εκτέλεση επενδύσεων. Αν οι γερμανικές υποδομές και η άμυνα περάσουν γρήγορα στην πραγματική οικονομία, μπορούν να προσθέσουν μετρήσιμη ώθηση στην ανάπτυξη. Αν καθυστερήσουν, η Ευρώπη θα μείνει με μια οριακή Γερμανία, υψηλή αβεβαιότητα στο εμπόριο και ένα κοινό νόμισμα που κάνει τις εξαγωγές δυσκολότερες όταν ενισχύεται. (https://www.ifo.de/en/press-release/2025-12-11/ifo-institute-sees-growth-germany-2026?utm_source=openai) (https://www.visualcapitalist.com/chinas-economy-slowing-down-red-flags/?utm_source=openai)