Γαλλία: Η ακροδεξιά στο 36% θέτει σε κίνδυνο την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία

Ο πρώτος γύρος των γαλλικών δημοτικών εκλογών επιβεβαίωσε αυτό που η Αθήνα δεν ήθελε να ακούσει: η πορεία προς τις προεδρικές του 2027 μοιάζει πλέον ανοιχτή για την ακροδεξιά (To Brief). Η νέα πληροφορία δεν είναι η δυναμική της Εθνικής Συσπείρωσης (RN) — αυτή ήταν αναμενόμενη. Είναι ο λόγος που κανείς δεν μπορεί πια να τη σταματήσει.

Το ανάχωμα που σπάει από μέσα

Για δεκαετίες, η Γαλλία είχε ένα ασφαλιστικό δίκτυο κατά της ακροδεξιάς: το «Ρεπουμπλικανικό Μέτωπο», ο άτυπος κανόνας που έφερνε αριστερά και κέντρο μαζί στον δεύτερο γύρο κάθε εκλογής. Μετά την Κυριακή, αυτός ο μηχανισμός δεν λειτουργεί πια. Οι Σοσιαλιστές αρνούνται εθνική συμφωνία με τη ριζοσπαστική αριστερά (LFI) του Μελανσόν, επικαλούμενοι κατηγορίες αντισημιτισμού (Le Monde). Στη Μασσαλία, ο σοσιαλιστής δήμαρχος Μπενουά Παγιάν αρνήθηκε κάθε «ανακάτεμα» με την LFI — ο υποψήφιος της LFI, Σεμπαστιάν Ντελογκύ, τον κατηγόρησε ότι «παραδίδει τα κλειδιά της πόλης στη RN» (Le Monde).

Ο Ντελογκύ μπορεί να μην έχει άδικο. Χωρίς ενιαίο αριστερό μπλοκ, ο Μπαρντελά δημοσκοπείται στο 36% για τον πρώτο γύρο των προεδρικών, ενώ κανείς αντίπαλός του δεν ξεπερνά το 17% (Verian/L'Hémicycle). Το ρήγμα δεν είναι ιδεολογικό — είναι αμοιβαίο βέτο, που μετατρέπει κάθε δεύτερο γύρο σε τριγωνική μάχη αντί για δίπολο «όλοι κατά της RN».

Ο χάρτης πίσω από τους αριθμούς

Τα αποτελέσματα της Κυριακής δείχνουν μια Γαλλία κομμένη στα δύο. Η RN κυριαρχεί στον νότο: ο Λουί Αλιό επανεξελέγη στο Περπινιάν από τον πρώτο γύρο με 50,6% (Le Monde), στο Φρεζύς 51%, στο Τουλόν 42%. Η αριστερά κρατά τα αστικά κέντρα — στο Σαιν-Ντενί η LFI πήρε 50,8% (Le Monde). Το κόμμα του Μακρόν δεν κατέβασε κανέναν υποψήφιο μόνο του, μόνο σε συνασπισμούς (France 24). Η αποχή στο 42,8% (Le Télégramme) — η δεύτερη χειρότερη στην ιστορία της Πέμπτης Δημοκρατίας — δείχνει πού κατέληξε μεγάλο μέρος του κεντρώου εκλογικού σώματος: στο σπίτι.

Η κατάρρευση αυτού του αναχώματος σημαίνει ότι το σενάριο ακύρωσης της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας — και της πυρηνικής ομπρέλας που η RN θεωρεί «προδοσία της γκωλικής κυριαρχίας» (Europe Intelligence) — περνάει από θεωρητικό ρίσκο σε μαθηματική πιθανότητα (To Brief).