Φυλάκιση 20 ετών στον Λάι: Η κινεζική «μέγγενη» για Αθήνα και COSCO

Η ποινή φυλάκισης 20 ετών που επιβλήθηκε στον 78χρονο μεγιστάνα των ΜΜΕ, Jimmy Lai, δεν είναι απλώς μια δικαστική απόφαση· είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου του μοντέλου «Μία Χώρα, Δύο Συστήματα». Για τη Δύση, και ειδικότερα για την Ελλάδα, η υπόθεση αυτή ξεπερνά τα ανθρώπινα δικαιώματα: αποτελεί μια ωμή επίδειξη της κινεζικής κυριαρχίας που αναγκάζει την Αθήνα να ισορροπήσει ξανά σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις ευρωπαϊκές αξίες και τα οικονομικά συμφέροντα στον Πειραιά.

Το μήνυμα στο Πεκίνο: Η ασφάλεια πάνω από όλα

Το Πεκίνο δεν ενδιαφέρεται πλέον για τη διεθνή εικόνα του όπως παλιά. Η χρήση του Νόμου περί Εθνικής Ασφαλείας για την εξουδετέρωση ενός ηλικιωμένου εκδότη στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: η εσωτερική σταθερότητα και η απόλυτη κυριαρχία του Κομμουνιστικού Κόμματος είναι αδιαπραγμάτευτες. Οι δυτικές κυρώσεις και οι διπλωματικές καταδίκες από ΗΠΑ και Βρετανία προσκρούουν σε τοίχο, καθώς η Κίνα θεωρεί την υπόθεση εσωτερικό ζήτημα και αποδεικνύει ότι είναι διατεθειμένη να θυσιάσει τη φήμη του Χονγκ Κονγκ ως διεθνούς κόμβου για χάρη του πολιτικού ελέγχου.

«Σήμερα το Χονγκ Κονγκ, αύριο η Ταϊβάν;»

Η στρατηγική επίπτωση μεταφέρεται άμεσα στα Στενά της Ταϊβάν. Το μοντέλο που απέτυχε στο Χονγκ Κονγκ ήταν αυτό που το Πεκίνο πρότεινε ως λύση για την «ειρηνική επανένωση» με την Ταϊβάν. Η Ταϊπέι διαβάζει την καταδίκη Λάι ως προειδοποίηση για το τι θα σήμαινε η κινεζική κυριαρχία: εξάλειψη των πολιτικών ελευθεριών και εργαλειοποίηση της δικαιοσύνης. Η αντίσταση στην ενοποίηση δεν είναι πλέον θεωρητική, αλλά υπαρξιακή, αυξάνοντας την ένταση στην περιοχή.

Η σιωπηρή αμηχανία της Αθήνας

Για την Ελλάδα, η υπόθεση Λάι ενεργοποιεί ξανά τον γεωπολιτικό «πονοκέφαλο» της COSCO. Η Αθήνα βρίσκεται στη μέση:

• Από τη μία, η Ελλάδα συντάσσεται με την ΕΕ. Στο Ευρωκοινοβούλιο, Έλληνες ευρωβουλευτές (κυρίως του ΕΛΚ) ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος που καταδικάζει την Κίνα.
• Από την άλλη, η ελληνική κυβέρνηση αποφεύγει τις ηχηρές δημόσιες δηλώσεις. Με την COSCO να ελέγχει το 67% του λιμανιού του Πειραιά, η Αθήνα γνωρίζει ότι μια σκληρή αντι-κινεζική ρητορική θα μπορούσε να προκαλέσει οικονομικά αντίποινα ή «πάγωμα» επενδύσεων.

Η στρατηγική της «σιωπηρής ευθυγράμμισης» με τη Δύση, χωρίς να προκαλείται το Πεκίνο, γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Καθώς οι ΗΠΑ πιέζουν για αποσύνδεση και η Κίνα απαιτεί απόλυτη πολιτική νομιμοφροσύνη για τις επενδύσεις της, το περιθώριο ελιγμών για χώρες όπως η Ελλάδα στενεύει επικίνδυνα. Το ερώτημα δεν είναι αν θα χρειαστεί να διαλέξουμε πλευρά, αλλά πότε το κόστος της ουδετερότητας θα γίνει απαγορευτικό.