Φόβος Νετανιάχου για «εκπτώσεις» Τραμπ στους 3.000 πυραύλους του Ιράν

Η εσπευσμένη άφιξη του Μπενιαμίν Νετανιάχου στον Λευκό Οίκο στις 11 Φεβρουαρίου 2026 —μια εβδομάδα νωρίτερα από το προγραμματισμένο— δεν ήταν εθιμοτυπική. Ήταν μια στρατηγική παρέμβαση. Πίσω από τις κάμερες, εξελίσσεται μια σφοδρή σύγκρουση συμφερόντων ανάμεσα στους στενότερους συμμάχους της Μέσης Ανατολής, με την Ελλάδα να παρακολουθεί αμήχανα από την πρώτη σειρά.

Το Ισραήλ βλέπει μια παγίδα. Ο φόβος του Τελ Αβίβ είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, αναζητώντας μια γρήγορη διπλωματική νίκη, θα συμβιβαστεί σε μια "στενή" συμφωνία με την Τεχεράνη: πάγωμα του πυρηνικού προγράμματος, αλλά σιωπή για τους 3.000 βαλλιστικούς πυραύλους που σημαδεύουν το Ισραήλ (Israel Hayom). Για τον Νετανιάχου, αυτό είναι υπαρξιακή απειλή. Για τον Τραμπ, είναι πολιτικό κεφάλαιο.

Ο Τρόμος του Κόλπου και η Τιμή του Πετρελαίου

Ενώ το Ισραήλ πιέζει για "μέγιστη πίεση" ή πόλεμο, οι αραβικές χώρες πατούν φρένο. Σύμφωνα με αποκαλυπτικά στοιχεία, 9 αραβικές χώρες (συμπεριλαμβανομένων Σαουδικής Αραβίας και Αιγύπτου) πίεσαν παρασκηνιακά την Ουάσινγκτον να μην αποχωρήσει από τις συνομιλίες της Ομάν (Axios).

Ο λόγος είναι καθαρά υλιστικός. Μια κλιμάκωση που θα οδηγούσε το Ιράν να κλείσει τα Στενά του Ορμούζ ή να χτυπήσει τις εγκαταστάσεις της Aramco, θα εκτόξευε την τιμή του πετρελαίου στα 108 δολάρια το βαρέλι (Economic Times). Για την ελληνική οικονομία, που παλεύει με τον πληθωρισμό, ένα τέτοιο σενάριο είναι εφιαλτικό.

Η Ελληνική Σκακιέρα: Σούδα και Ισορροπίες

Η Ελλάδα βρίσκεται σε στρατηγικό "τεντωμένο σκοινί". Από τη μία, η αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ έχει βαθύνει, με αγορές συστημάτων όπως το PULS και κοινές ασκήσεις. Από την άλλη, η Αθήνα δεν μπορεί να αγνοήσει τη στάση της ΕΕ και των Αράβων εταίρων που ζητούν αποκλιμάκωση.

Σε περίπτωση αποτυχίας της διπλωματίας, η βάση της Σούδας μετατρέπεται αυτόματα στον κρισιμότερο κόμβο ανεφοδιασμού του 6ου Στόλου των ΗΠΑ. Η Ελλάδα παύει να είναι παρατηρητής και γίνεται επιχειρησιακός μοχλός.

Το ερώτημα που αφήνει η συνάντηση δεν είναι αν συμφωνούν Τραμπ και Νετανιάχου, αλλά ποιος κρατάει το χρονόμετρο. Η Τεχεράνη αγοράζει χρόνο θάβοντας ουράνιο κάτω από βουνά, ενώ το Ισραήλ προειδοποιεί ότι αν οι ΗΠΑ υπογράψουν μια "κακή συμφωνία", θα δράσει μονομερώς. Και τότε, η φωτιά δεν θα μείνει στα σύνορα του Ιράν.