Φοροδιαφυγή 50 δισ.: Το 67% των επαγγελματιών δηλώνει κάτω από 10.000 ευρώ

Αν αναρωτιέστε γιατί η μείωση των φόρων στο εκκαθαριστικό σας γίνεται με το σταγονόμετρο, η απάντηση κρύβεται σε έναν αριθμό: 50 δισ. ευρώ. Τόσο υπολογίζεται ότι φτάνει η παραοικονομία στην Ελλάδα, δηλαδή το 21,6% του ΑΕΠ (Protothema). Πρακτικά, για κάθε 5 ευρώ που κυκλοφορούν στην αγορά, το 1 ευρώ είναι "μαύρο" και αφορολόγητο.

Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό, είναι βαθιά ταξικό. Η φοροδιαφυγή στην Ελλάδα λειτουργεί ως ένας μηχανισμός αναδιανομής πλούτου από τους συνεπείς (μισθωτούς και συνταξιούχους) προς τους "έξυπνους".

Η ψευδαίσθηση της φτώχειας

Τα στοιχεία της ΑΑΔΕ σκιαγραφούν μια πλασματική χώρα: το 67% των ελεύθερων επαγγελματιών δηλώνει ετήσιο εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ. Ζουν δηλαδή, στα χαρτιά, με λιγότερα από τον κατώτατο μισθό. Την ίδια στιγμή, οι γιατροί δήλωσαν για το 2024 αύξηση εισοδημάτων μόλις 1,2% (μέσος όρος 44.854 ευρώ), τη μικρότερη από όλους τους "ύποπτους" κλάδους (In.gr).

Πώς γίνεται αυτό; Η περίπτωση αναισθησιολόγου στη Θεσσαλονίκη είναι διδακτική: χρέωνε την ίδια ιατρική πράξη άλλοτε 302 ευρώ και άλλοτε 20 ευρώ, με διακύμανση 900%, εξαφανίζοντας την πραγματική αξία της υπηρεσίας (Newsit).

Ποιος πληρώνει τη "νύφη";

Όσο η φοροδιαφυγή στερεί πόρους, το κράτος υπερφορολογεί όσους δεν μπορούν να κρύψουν εισόδημα. Το αποτέλεσμα είναι η Ελλάδα να έχει τη 2η υψηλότερη φορολόγηση εργασίας στην ΕΕ (40,5%), ξεπερνώντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο κατά 3,5 μονάδες (KEFIM).

Παράλληλα, για να καλυφθούν τα κενά, οι έμμεσοι φόροι (ΦΠΑ, ΕΦΚ) παραμένουν στα ύψη. Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια στον ΟΟΣΑ με τους φόρους κατανάλωσης να φτάνουν το 15,8% του ΑΕΠ (EEA). Αυτό πλήττει δυσανάλογα τα χαμηλά εισοδήματα, καθώς ο ΦΠΑ στο σούπερ μάρκετ είναι ο ίδιος για τον άνεργο και τον εκατομμυριούχο.

Τα ψηφιακά όπλα αποδίδουν (αλλά δεν αρκούν)

Η διασύνδεση των POS και τα myDATA έφεραν αποτέλεσμα, με την ΑΑΔΕ να εισπράττει 2,2 δισ. ευρώ επιπλέον το 2025 (Economix). Το "κενό ΦΠΑ" μειώθηκε δραματικά σε μονοψήφιο ποσοστό.

Ωστόσο, το ερώτημα παραμένει: Όσοι συλλαμβάνονται πληρώνουν πρόστιμα, αλλά οι μισθωτοί συνεχίζουν να επωμίζονται τα βάρη ενός κράτους που χάνει δισεκατομμύρια από τους έχοντες. Η φορολογική δικαιοσύνη δεν αφορά μόνο το πόσα εισπράττει το κράτος, αλλά κυρίως ποιος τα πληρώνει.