Ευλογιά: Η σφαγή 500.000 ζώων και η κόντρα με την ΕΕ για τα εμβόλια

Μισό εκατομμύριο νεκρά ζώα. Αυτός είναι ο απολογισμός της ευλογιάς μέχρι σήμερα, ένας αριθμός που από μόνος του θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό εθνικής κλίμακας. Όμως, πίσω από τις εικόνες των ομαδικών τάφων στη Θεσσαλία και την επερχόμενη αύξηση 28% στο αρνί ενόψει Πάσχα, εξελίσσεται ένας «πόλεμος» μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών που η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει χαμηλά.

Το κεντρικό ερώτημα που καίει τους κτηνοτρόφους είναι απλό: Γιατί δεν εμβολιάζουμε;

Η κυβέρνηση, διά του Πρωθυπουργού, απέκλεισε κάθε «Plan B» (Protagon), επιμένοντας στην πολιτική της «εκρίζωσης» (δηλαδή της σφαγής). Το επιχείρημα του Μαξίμου είναι οικονομικό: αν εμβολιάσουμε, η χώρα χάνει το καθεστώς «disease-free», μπλοκάρονται οι εξαγωγές φέτας και χάνουμε 1 δισ. ευρώ ετησίως.

Όμως, τα έγγραφα λένε άλλη ιστορία. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η EFSA (η αρχή ασφάλειας τροφίμων της ΕΕ) πιέζουν για εμβολιασμό εδώ και μήνες. Έγγραφα που είδαν το φως της δημοσιότητας δείχνουν πως η Κομισιόν χαρακτήρισε την ελληνική διαχείριση «βαθιά ανικανοποιητική» ήδη από τον Μάιο του 2025, προσφέροντας μάλιστα δωρεάν εμβόλια που η Αθήνα απέρριψε (Solomon).

Η αντίφαση είναι κραυγαλέα: Η κυβέρνηση επικαλείται την «προστασία της φέτας» για να μην εμβολιάσει, αλλά η πολιτική της σφαγής μειώνει δραματικά την παραγωγή του γάλακτος που απαιτείται για να παραχθεί η φέτα.

Ποιος κερδίζει από αυτό το παράδοξο; Η «βίαιη αναδιάρθρωση» της αγοράς είναι ήδη εδώ. Οι μικροί κτηνοτρόφοι είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Με αποζημίωση 150-250 ευρώ για ζώα που η πραγματική τους αξία ξεπερνά τα 400 ευρώ, η εξίσωση δεν βγαίνει. Όσοι χάνουν το κοπάδι τους, απλώς φεύγουν από το επάγγελμα. Αντίθετα, οι μεγάλες μονάδες και οι γαλακτοβιομηχανίες που μπορούν να αντέξουν ή να εισάγουν πρώτη ύλη (καλύπτοντας τα κενά με εισαγωγές που βαφτίζονται ελληνικές ή πιέζοντας για αλλαγή προδιαγραφών), βγαίνουν ενισχυμένες, ελέγχοντας μεγαλύτερο κομμάτι μιας μικρότερης πίτας.

Το στοίχημα του Μαξίμου είναι υψηλού ρίσκου. Αν μέχρι το Πάσχα η νόσος δεν έχει εξαφανιστεί, η Ελλάδα θα βρεθεί στο χειρότερο σενάριο: και με την ευλογιά παρούσα, και με αποδεκατισμένο ζωικό κεφάλαιο. Και τότε, το ερώτημα δεν θα είναι ποιος φταίει, αλλά αν θα υπάρχει πλέον ελληνική κτηνοτροφία για να σωθεί.