Εξεταστική ΟΠΕΚΕΠΕ: Καταθέσεις Κοντού και Τζουμάκα για τις Αγροτικές Επιδοτήσεις

Είναι ο ορισμός του «χρονικού ενός προαναγγελθέντος θανάτου». Ενώ στην ύπαιθρο οι αγρότες αντιμετωπίζουν ασφυξία ρευστότητας, στη Βουλή παίζεται το γνωστό έργο της επίρριψης ευθυνών. Η εξεταστική επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ (τον οργανισμό που διαχειρίζεται τα δισεκατομμύρια των κοινοτικών ενισχύσεων) δεν φέρνει απλώς στο φως τεχνικές αστοχίες. Αποκαλύπτει έναν μηχανισμό που έχει μετατρέψει το βασικό εργαλείο επιβίωσης του αγροτικού κόσμου σε πεδίο πελατειακών εξυπηρετήσεων και κακοδιαχείρισης.

Το παρασκήνιο της «διαχρονικής διαφθοράς»

Οι καταθέσεις των πρώην υπουργών, Αλέξανδρου Κοντού και Στέφανου Τζουμάκα, έβαλαν το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων. Πίσω από τις «οργανωτικές ελλείψεις» που επικαλούνται μόνιμα οι διοικήσεις, κρύβεται μια παθογένεια δεκαετιών.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η υποστελέχωση ή τα απαρχαιωμένα πληροφοριακά συστήματα που «κολλάνε» στις πληρωμές. Είναι η έλλειψη ελέγχου. Όταν οι διαδικασίες είναι αδιαφανείς, δημιουργούνται «παράθυρα» για ημέτερους, ενώ την ίδια ώρα ο μέσος παραγωγός χάνεται στον λαβύρινθο της γραφειοκρατίας. Ο όρος «διαχρονική διαφθορά» που ακούστηκε στην επιτροπή είναι διίκοπο μαχαίρι: από τη μια περιγράφει την πραγματικότητα, από την άλλη κινδυνεύει να λειτουργήσει ως κολυμβήθρα του Σιλωάμ, όπου «όλοι φταίνε, άρα κανείς δεν τιμωρείται».

Γιατί «καίγεται» ο αγρότης

Για τον κάτοικο της πόλης, ο ΟΠΕΚΕΠΕ είναι απλώς ένα ακρωνύμιο. Για τον αγρότη, είναι ζήτημα επιβίωσης. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές δεν σημαίνουν απλώς λιγότερα χρήματα στην τράπεζα. Σημαίνουν:

• Αδυναμία αγοράς εφοδίων (σπόροι, λιπάσματα) για τη νέα καλλιεργητική περίοδο.
• Αναγκαστικός δανεισμός με υψηλά επιτόκια.
• Κίνδυνος εγκατάλειψης της παραγωγής.

Όταν το κράτος αδυνατεί να μοιράσει σωστά τα λεφτά που στέλνει η Ευρώπη, το αποτέλεσμα είναι η μείωση της εθνικής παραγωγής και η μεγαλύτερη εξάρτηση από εισαγωγές.

Η παγίδα της Εξεταστικής

Η πολιτική αριθμητική της επιτροπής είναι συγκεκριμένη. Η κυβέρνηση προσπαθεί να δείξει ότι «διορθώνει τα κακώς κείμενα» του παρελθόντος, ενώ η αντιπολίτευση ψάχνει πολιτικά οφέλη από την αγανάκτηση του κάμπου.

Ωστόσο, ο κίνδυνος είναι η διαδικασία να εξελιχθεί σε θεατρική παράσταση. Αν το πόρισμα περιοριστεί σε διαπιστώσεις για «γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες» και δεν προχωρήσει σε ονομαστικοποίηση ευθυνών –πολιτικών και υπηρεσιακών– τότε θα μιλάμε για μια ακόμη χαμένη ευκαιρία. Οι αγρότες δεν χρειάζονται πορίσματα. Χρειάζονται έναν οργανισμό που να λειτουργεί με τεχνοκρατικά και όχι κομματικά κριτήρια. Και τον χρειάζονται χθες.