Έρευνα για κονδύλια απειλεί να παγώσει τη δίκη των Τεμπών

Οι συνήγοροι πρώην στελεχών της ΕΡΓΟΣΕ ζητούν να παγώσει η δίκη για το δυστύχημα των Τεμπών, τη βαρύτερη ποινική διαδικασία της χώρας. Το επιχείρημά τους στηρίζεται σε μια ξεχωριστή έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για οικονομικές ατασθαλίες σε σιδηροδρομικό έργο. Αν πείσουν το δικαστήριο, η δίκη για τους 57 νεκρούς μπορεί να κρεμάσει για χρόνια. Γι' αυτό η υπόθεση μετατράπηκε, στις συνεδριάσεις της 13ης και 15ης Ιουλίου, σε μάχη ρυθμού.

Το εργαλείο λέγεται σύμβαση 717. Πρόκειται για το ναυαγισμένο έργο σηματοδότησης και τηλεδιοίκησης στον άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη, που αν είχε ολοκληρωθεί έγκαιρα θα μπορούσε να είχε αποτρέψει τη σύγκρουση. Την 717 την ερευνά χωριστά η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO), όχι για τους νεκρούς, αλλά για το πώς διαχειρίστηκαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Στο βασικό σκέλος διώκονται 23 μη πολιτικά πρόσωπα, στελέχη της ΕΡΓΟΣΕ, της διαχειριστικής αρχής και της αναδόχου κοινοπραξίας, με κατηγορίες για απάτη σε επιχορηγήσεις, απιστία και ψευδή βεβαίωση (News247, Liberal).

Πώς μια οικονομική δικογραφία γίνεται φρένο

Το νομικό κλειδί είναι το άρθρο 59 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Όταν η απόφαση σε μια δίκη «εξαρτάται» από άλλη υπόθεση για την οποία έχει ασκηθεί δίωξη, η πρώτη αναβάλλεται μέχρι να βγει αμετάκλητη απόφαση στη δεύτερη (Sport FM). Πάνω σε αυτή τη λέξη, «εξαρτάται», στήνεται όλη η κίνηση της υπεράσπισης. Στις 13 Ιουλίου κατέθεσαν αίτημα αναβολής, υποστηρίζοντας ότι τα δύο κατηγορητήρια είναι «ταυτόσημα» και ότι υπάρχει κίνδυνος διπλών διαδικασιών, μαζί με ενστάσεις ακυρότητας του κλητηρίου θεσπίσματος (News247). Στις 15 Ιουλίου η γραμμή σκλήρυνε. Ο συνήγορος Δημήτρης Παπαδέλης μίλησε για «κακότεχνη αντιγραφή» της ευρωπαϊκής δικογραφίας (in.gr).

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία φτιάχτηκε για να διώκει αδικήματα κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, όχι ανθρωποκτονίες (Reg. 2017/1939). Κι όμως, ο μηχανισμός που άνοιξε ξανά την αρχειοθετημένη υπόθεση 717 μπορεί τώρα να λειτουργήσει αντίστροφα, ως ασπίδα καθυστέρησης για όσους δικάζονται στη Λάρισα. Και δεν είναι υποθετικό. Στις 8 Ιουνίου 2026, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών ανέβαλε επ' αόριστον τη δίκη ελεγκτή της Αρχής Διαφάνειας για την 717, ακριβώς για να προηγηθεί το ευρωπαϊκό σκέλος (Protothema). Το ίδιο μοτίβο ζητείται τώρα να μεταφερθεί στην κύρια δίκη (To Brief).

Το κρίσιμο, όμως, είναι ότι η ταυτότητα των δύο κατηγορητηρίων παραμένει ισχυρισμός, όχι αποδεδειγμένο δεδομένο. Η EPPO ερευνά κονδύλια, βεβαιώσεις και παρατάσεις, ακόμη και μια αποζημίωση περίπου 3 εκατ. ευρώ προς την κοινοπραξία σε δεύτερο σκέλος της υπόθεσης (Ta Nea). Η Λάρισα, αντίθετα, κρίνει την αιτιότητα ενός δυστυχήματος. Υπάρχει κοινό τεχνικό φόντο, δεν προκύπτει όμως δημόσια πλήρης ταύτιση προσώπων και πράξεων (Capital). Το άρθρο 59 δεν ενεργοποιείται με απλή συνάφεια. Απαιτεί πραγματική εξάρτηση της μιας κρίσης από την άλλη.

Αυτό ακριβώς κατάλαβαν και οι συγγενείς. Ο Νίκος Πλακιάς, που έχασε την κόρη και τον γαμπρό του στη σύγκρουση, ξέσπασε: «προσπαθούν να διασπαστεί η δίκη», είπε, ελπίζοντας «να μην γίνει δεκτό το αίτημα» (in.gr). Το επιχείρημά τους είναι απλό και βαρύ: στη Λάρισα δικάζονται κακουργήματα για 57 ζωές, όχι λογιστικές διαφορές γύρω από ευρωπαϊκές επιχορηγήσεις.

Το πραγματικό διακύβευμα δεν είναι αθώωση σήμερα, είναι χρόνος. Ένα πάγωμα μεταθέτει τη λογοδοσία στο μέλλον και μετατοπίζει τη δημόσια συζήτηση από το «ποιος άφησε τον σιδηρόδρομο χωρίς δικλείδες» στο «πώς συντονίζονται δύο δικονομικές διαδρομές» (To Brief). Η δίκη διακόπηκε για τις 20 Ιουλίου, όταν θα τοποθετηθεί η εισαγγελέας. Εκείνη τη μέρα θα πει, στην ουσία, αν οι 57 νεκροί μπορούν να περιμένουν μια έρευνα για κονδύλια.