Ο Έπσταϊν γνώριζε για το πακέτο των 500 δισ. πριν την επίσημη ανακοίνωση

Ενώ η ελληνική κοινωνία βίωνε τον τρόμο της χρεοκοπίας και της αβεβαιότητας, για το δίκτυο του Τζέφρι Έπσταϊν η εθνική μας τραγωδία ήταν απλώς «εσωτερική πληροφόρηση» για κερδοσκοπία. Τα αποσφραγισμένα αρχεία αποκαλύπτουν μια κυνική πραγματικότητα: η Ελλάδα δεν αντιμετωπίστηκε ως κυρίαρχο κράτος σε κρίση, αλλά ως distressed asset σε έναν παγκόσμιο πίνακα Monopoly.

Το πιο σοκαριστικό στοιχείο δεν είναι οι σεξουαλικές παρεκτροπές, αλλά η ροή της πληροφορίας. Ο Έπσταϊν φέρεται να έλαβε ενημέρωση για το πακέτο διάσωσης των 500 δισ. ευρώ της ΕΕ στις 9 Μαΐου 2010 — τη νύχτα πριν ανακοινωθεί επίσημα — από τον Βρετανό πολιτικό Peter Mandelson (Greek Reporter). Όταν οι αγορές άνοιγαν το επόμενο πρωί, κάποιοι είχαν ήδη πάρει θέσεις.

Casual talks για την επιβίωσή μας

Η αλληλογραφία με την Ariane de Rothschild (CEO του Edmond de Rothschild Group) τον Ιούλιο του 2015, λίγες ώρες μετά το δημοψήφισμα, δείχνει πώς η τύχη της χώρας συζητιόταν ως κουτσομπολιό πολυτελείας. Σχολίαζαν την απομάκρυνση του Γιάνη Βαρουφάκη και τις κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα, με τον Έπσταϊν να απαντά κυνικά ότι η κατάσταση είναι «f***ed» (ProtoThema). Ταυτόχρονα, αναζητούσε επαφές με πρόσωπα-κλειδιά, όπως τον Λουκά Παπαδήμο, για συναντήσεις με τον Bill Gates, στοχεύοντας απευθείας στην πηγή των οικονομικών αποφάσεων.

Η τεχνολογία της εκβίασης

Πέρα από το ελληνικό ενδιαφέρον, τα αρχεία φωτίζουν τον μηχανισμό ισχύος. Η εμπλοκή της Silicon Valley (Elon Musk, Reid Hoffman, Bill Gates) και οι 1.005 αναφορές στο όνομα του Πούτιν υποδεικνύουν κάτι βαθύτερο από ένα κύκλωμα μαστροπείας: ένα δίκτυο συλλογής "kompromat" (ενοχοποιητικών στοιχείων). Οι θεωρίες για σχέσεις με μυστικές υπηρεσίες ενισχύονται από το μοτίβο των «παγίδων» και τη συστηματική καταγραφή των επαφών (Moscow Times).

Το διακύβευμα παραμένει η ατιμωρησία. Ενώ στην Ευρώπη έχουμε παραιτήσεις αξιωματούχων, στις ΗΠΑ επικρατεί σιωπή. Η Δικαιοσύνη έχει τα ονόματα, αλλά το σύστημα φαίνεται να προστατεύει τα δικά του θεμέλια. Το ερώτημα δεν είναι πλέον τι έκανε ο Έπσταϊν, αλλά ποιοι συνεχίζουν να ωφελούνται από τα μυστικά που πήρε μαζί του.