Επίσκεψη του Φρίντριχ Μερτς στην Κίνα για οικονομική συνεργασία

Τέσσερις μέρες αφότου κήρυξε ότι «η Ευρώπη πρέπει να μάθει τη γλώσσα της ισχύος» (Spiegel), ο Φρίντριχ Μερτς κάθισε απέναντι στον Σι Τζινπίνγκ με 30 CEO γερμανικών κολοσσών και έφυγε με παραγγελία 120 αεροσκαφών Airbus (Euronews). Η γλώσσα της ισχύος, τελικά, μιλιέται με τιμολόγια.

Ο λόγος που ο Μερτς δεν είχε πολυτέλεια επιλογών είναι απλός: η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία αιμορραγεί με 10.000 απολύσεις τον μήνα και οι εξαγωγές αυτοκινήτων προς την Κίνα έχουν καταρρεύσει 66% από το 2022 (Noah Barkin). Ο καγκελάριος δεν πήγε στο Πεκίνο από θέση ισχύος — πήγε για να διασώσει τη γερμανική βιομηχανική βάση. Και ακριβώς γι' αυτό οι γερμανικές επενδύσεις στην Κίνα εκτινάχθηκαν κατά 55% το 2025, φτάνοντας τα 7 δισ. ευρώ (AInvest) — κόντρα σε κάθε ευρωπαϊκή οδηγία περί de-risking.

Η συμφωνία για τα Airbus λειτουργεί ταυτόχρονα ως χτύπημα στη Boeing, την ώρα που ο Τραμπ απειλεί συμμάχους με δασμούς — μόλις προειδοποίησε τον Καναδά με δασμούς 100% επειδή τόλμησε να συνομιλήσει με το Πεκίνο (DW News). Ο Μερτς δεν μίλησε απλώς — υπέγραψε. Και το Πεκίνο εκμεταλλεύτηκε αυτόν ακριβώς τον γερμανικό πανικό: πριν καν φτάσει ο καγκελάριος, η κινεζική πλευρά πίεζε για Ελεύθερη Εμπορική Συμφωνία ΕΕ-Κίνας, επιχειρώντας να παρακάμψει τις Βρυξέλλες μέσω Βερολίνου (Noah Barkin). Ο Σι μάλιστα διέκοψε το πρόγραμμά του για να τον υποδεχτεί προσωπικά (ZDF) — προσφέροντας ακριβώς αυτό που λείπει από τον Τραμπ: προβλεψιμότητα.

Η γερμανική ανταρσία δημιουργεί πρόβλημα και για την Αθήνα. Ο Πειραιάς παραμένει το μεγαλύτερο κινεζικό στοίχημα στην Ευρώπη μέσω της COSCO, και η αμερικανική πίεση για περιορισμό της κινεζικής παρουσίας εκεί στηριζόταν σε μια κοινή ευρωπαϊκή γραμμή. Όταν η μεγαλύτερη οικονομία της ΕΕ στέλνει το μήνυμα «business as usual» με τον Σι, η Αθήνα αποκτά διπλωματική κάλυψη για τη σχέση της με το Πεκίνο — αλλά χάνει τον ευρωπαϊκό μηχανισμό προστασίας αν η εξάρτηση γίνει πρόβλημα.

Ο Μερτς τώρα πετάει στην Ουάσινγκτον (Duke FM), με το κινεζικό συμβόλαιο στην τσέπη, για να δει τον πρόεδρο που μόλις τιμώρησε τον Καναδά για ακριβώς αυτό που έκανε ο ίδιος. Αυτή η συνάντηση θα δείξει αν η Γερμανία μπορεί να παίξει και τις δύο πλευρές — ή αν ο Τραμπ θα απαιτήσει να διαλέξει.