Επέτειος Μεσολογγίου: Η κυβερνητική φιέστα, οι 6.000 αιχμάλωτοι και η απούσα αντιπολίτευση

Κυριακή των Βαΐων, Κήπος των Ηρώων. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκφωνεί πανηγυρικό μπροστά σε 72 αποκατεστημένα ταφικά μνημεία και 11 κανόνια, σε έναν χώρο που μόλις ανακαινίστηκε με 800.000 ευρώ από το ΕΣΠΑ. Η Λίνα Μενδώνη παραδίδει τον Κήπο ως «κιβωτό μνήμης» και μιλά για «ηθικό μεγαλείο» και «ανέσπερο ορόσημο του αγώνα». Πίνακας του Ντελακρουά ταξιδεύει για πρώτη φορά από τη Γαλλία. F-16 «Ζευς» σχηματίζουν σταυρό στον ουρανό. Η σκηνοθεσία είναι άψογη.

Πίσω από τα ανακαινισμένα μνημεία, όμως, κρύβεται μια ιστορία που απουσίαζε από τους χθεσινούς λόγους. Τη νύχτα της 10ης Απριλίου 1826, 3.000 μαχητές επιχείρησαν την Έξοδο απέναντι σε 45.000 πολιορκητές. Τα γυναικόπαιδα τοποθετήθηκαν στη μέση για να προστατευτούν. Δεν προστατεύτηκαν. Περίπου 6.000 αιχμαλωτίστηκαν και πουλήθηκαν στα σκλαβοπάζαρα της Κωνσταντινούπολης και της Αλεξάνδρειας. Γι' αυτά δεν υπάρχει μνημείο στον Κήπο.

Πριν από την Έξοδο, οι γυναίκες του Μεσολογγίου φόρεσαν ανδρικά ρούχα, οπλίστηκαν, επιδιόρθωναν τείχη κάθε νύχτα, μετέφεραν χώμα κάτω από τα ύψωματα του εχθρού σχηματίζοντας ανθρώπινη αλυσίδα. Πολλές σκοτώθηκαν από σφαίρες ή διαμελίστηκαν από βόμβες. Ο δημογέρων Χρήστος Καψάλης συγκέντρωσε 400 γέρους και γυναικόπαιδα στο σπίτι του και τη στιγμή που οι πολιορκητές ήταν έτοιμοι να μπουν, έριξε αναμμένο δαυλό στην πυριτίδα, παρασύροντας χίλιους εχθρούς. Η τελευταία του φράση: «Μνέσθιτί μου Κύριε».

Η 10η Απριλίου υπήρξε ταυτόχρονα στρατιωτικό έπος και μαζική υποδούλωση. Κανείς από τους επίσημους ομιλητές δεν αναφέρθηκε στα σκλαβοπάζαρα. Η κυβέρνηση έστησε το δικό της τηλεοπτικό αφήγημα γύρω από την επέτειο. Απέναντι σε αυτή την επιλεκτική μνήμη, η αντιπολίτευση επέλεξε την πλήρη απουσία: ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος ούτε η Ζωή Κωνσταντοπούλου προχώρησαν στην παραμικρή αναφορά για τα 200 χρόνια. Ο μονόλογος επετεύχθη, κυρίως επειδή κανείς δεν μπήκε στον κόπο να αρθρώσει αντίλογο.