Ενεργειακό φιάσκο ενόψει Λευκού Οίκου: Μόλις 48 MWh δεσμεύθηκαν στον Κάθετο Διάδρομο

Στις 24 Φεβρουαρίου 2026, η ελληνική ενεργειακή διπλωματία θα περάσει την πύλη του Λευκού Οίκου. Η συνάντηση στην Ουάσιγκτον δεν είναι εθιμοτυπική· γίνεται υπό την πίεση μιας σκληρής πραγματικότητας. Ενώ η κυβέρνηση και οι ΗΠΑ πανηγυρίζουν για τη γεωστρατηγική σημασία του «Κάθετου Διαδρόμου» (του δικτύου που στέλνει αέριο από την Ελλάδα μέχρι την Ουκρανία), η αγορά γυρίζει την πλάτη.

Το timing είναι κρίσιμο: Η ΕΕ θέλει να κόψει πλήρως το ρωσικό αέριο το 2027, αλλά το εναλλακτικό σχέδιο έχει ένα τεράστιο «αλλά»: το κόστος.

Το εμπορικό φιάσκο των δημοπρασιών

Πίσω από τις λεζάντες για την «Ελλάδα ενεργειακό κόμβο», οι αριθμοί είναι αμείλικτοι. Οι δημοπρασίες χωρητικότητας για τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο κατέγραψαν σχεδόν μηδενικό ενδιαφέρον. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα; Από τις 71,7 γιγαβατώρες που προσφέρθηκαν για τον Φεβρουάριο, δεσμεύθηκαν μόλις 48 MWh (energygame.gr).

Ο λόγος είναι απλός. Το αέριο που φτάνει μέσω του Διαδρόμου (κυρίως αμερικανικό LNG) είναι ακριβό. Παρά τη μείωση στα τέλη διέλευσης, η διαδρομή μέσω Αλεξανδρούπολης κοστίζει περίπου 11 ευρώ/MWh, τιμή μη ανταγωνιστική σε σχέση με άλλες οδεύσεις (energymag.gr).

«Κάποιος πρέπει να πληρώσει»

Εδώ μπαίνει η πολιτική οικονομία του έργου. Οι ιδιώτες παίκτες, όπως ο Αλέξανδρος Εξάρχου του ομίλου AKTOR, το λένε πλέον ανοιχτά: για να ανταγωνιστούμε το ρωσικό αέριο, «χρειαζόμαστε ένα δεύτερο FSRU και κάποιος πρέπει να το πληρώσει», ζητώντας ουσιαστικά ευρωπαϊκές επιδοτήσεις (energygame.gr).

Η αγορά δεν λειτουργεί μόνη της, και οι ΗΠΑ το ξέρουν. Ο απεσταλμένος Joshua Volz μιλάει για «απόλυτο κόστος» που περιλαμβάνει την ασφάλεια, προσπαθώντας να πείσει ότι η γεωπολιτική αξίζει το καπέλο στην τιμή.

Τι σημαίνει αυτό για την τσέπη μας

Για τον Έλληνα πολίτη, η μετατροπή της χώρας σε κόμβο έχει διπλό κόστος. Πρώτον, οικονομικό: Το LNG είναι 30-40% ακριβότερο από το ρωσικό αέριο αγωγού. Δεύτερον, περιβαλλοντικό: Η εμμονή στο φυσικό αέριο έχει εκτροχιάσει τους κλιματικούς στόχους. Αντί για πτώση, το 2025 είχαμε αύξηση κατανάλωσης και εκπομπές ρύπων από την ηλεκτροπαραγωγή 50% πάνω από τον στόχο του ΕΣΕΚ (worldenergynews.gr).

Το ερώτημα που θα πλανιέται πάνω από το τραπέζι στον Λευκό Οίκο είναι συγκεκριμένο: Ποιος θα καλύψει τη διαφορά τιμής για να γεμίσουν οι άδειοι σωλήνες; Αν δεν βρεθεί λύση, η Τουρκία, που ήδη κλείνει συμφωνίες-μαμούθ με την ExxonMobil και το Αζερμπαϊτζάν, περιμένει στη γωνία για να γίνει εκείνη το αφεντικό της ενέργειας στην περιοχή.