Η Ελλάδα στο σχέδιο Τραμπ για τη Γάζα: Κοινή ταξιαρχία με το Ισραήλ

Η Ελλάδα υπέγραψε τη συμμετοχή της στο «Board of Peace» του Trump για τη Γάζα, μια κίνηση που αποκαλύπτει την αγωνιώδη προσπάθεια της Αθήνας να ισορροπήσει μεταξύ στρατηγικών συμμαχιών και αρχών διεθνούς δικαίου. Ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης διαβεβαιώνει ότι η Ελλάδα παραμένει πιστή στη λύση των δύο κρατών, αλλά η πρακτική υποστήριξη στο αμερικανικό σχέδιο (israel.com) δείχνει πώς η γεωπολιτική πραγματικότητα υπερισχύει των διακηρύξεων.

Την ίδια στιγμή που η Αθήνα εμβαθύνει τη στρατιωτική συνεργασία με το Ισραήλ—προωθώντας σχέδια για κοινή ελληνο-ισραηλινο-κυπριακή ταξιαρχία 2.500 ατόμων (Strategy International)—77% του πληθυσμού της Γάζας αντιμετωπίζει επισιτιστική ανασφάλεια σε επίπεδο κρίσης, με 100.000 ανθρώπους σε καταστροφικές συνθήκες (Global Issues). Μόνο 18 από τα 36 νοσοκομεία λειτουργούν μερικώς, με 1 στις 5 έγκυες γυναίκες να διαγιγνώσκονται με οξύ υποσιτισμό (Project HOPE).

Η τιμή της «στρατηγικής ασάφειας»

Η απόφαση του Ισραήλ να καταγράψει εδάφη της Δυτικής Όχθης ως κρατική περιουσία έθεσε την Αθήνα σε δύσκολη θέση. Η ΕΕ χαρακτήρισε την κίνηση «ασύμβατη με το διεθνές δίκαιο» (EUPAC), αλλά η Ελλάδα δεν επιβάλλει κυρώσεις ούτε αναστέλλει τη στρατιωτική συνεργασία. Αντίθετα, ο υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας ανακοίνωσε 54 κοινές δραστηριότητες με το Ισραήλ για το 2026.

Για την Αθήνα, το Ισραήλ δεν είναι απλώς σύμμαχος αλλά αντίβαρο στην τουρκική επεκτατικότητα από τη Λιβύη ως τη Σομαλία. Αυτή η «στρατηγική ασάφεια» επιτρέπει στην Ελλάδα να διατηρεί σχέσεις με όλες τις πλευρές, αλλά την εκθέτει σε κριτική για έλλειψη ηθικής συνέπειας. Όπως επισημάνθηκε πρόσφατα (To Brief), η Αθήνα γιόρταζε τον Ιανουάριο τη νέα αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ την ώρα που η διεθνής κοινότητα καταδίκαζε τις κινήσεις προσάρτησης.

Το Board of Peace—που υπέγραψαν 20-25 χώρες αλλά απουσιάζουν Γαλλία, Γερμανία και Νορβηγία—αντιπροσωπεύει μια μονομερή αμερικανική προσπάθεια να επανακαθοριστεί η διαχείριση της Γάζας. Η πρώτη συνάντηση στις 19 Φεβρουαρίου στην Ουάσινγκτον στοχεύει στην άντληση δισεκατομμυρίων για ανοικοδόμηση, αλλά το κεντρικό εμπόδιο παραμένει: η Χαμάς αρνείται κατηγορηματικά τον αφοπλισμό που απαιτεί το σχέδιο.

Η Ελλάδα βρίσκεται έτσι στο τραπέζι ενός σχεδίου με αβέβαιο μέλλον, διακινδυνεύοντας τη διπλωματική της αξιοπιστία για στρατηγικά οφέλη που μπορεί να μην υλοποιηθούν ποτέ. Το ερώτημα παραμένει: μπορεί η Αθήνα να συνεχίσει αυτή τη διπλωματική ακροβασία όταν κάθε ημέρα που περνά, η ανθρωπιστική καταστροφή στη Γάζα βαθαίνει;