Η ΕΛΑΣ διαλύει την ΚΟ της Νέας Αριστεράς

Η διάλυση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Αριστεράς αφήνει πίσω της 39 ανεξάρτητους βουλευτές, αριθμό ρεκόρ για τη μεταπολίτευση (To Brief). Η πραγματική ρήξη όμως βρίσκεται αλλού: ο χώρος που γεννήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σταμάτησε να διεκδικεί την κληρονομιά του Αλέξη Τσίπρα και πλέον τον αντιμετωπίζει ως ευθεία απειλή.

Η μηχανική εξηγεί το μέγεθος της κατάρρευσης. Η Νέα Αριστερά κατέβηκε από τους 11 στους 4 βουλευτές, όταν αποχώρησαν ο Αλέξης Χαρίτσης, η Έφη Αχτσιόγλου και άλλοι πέντε βουλευτές, μαζί με περίπου 150 στελέχη (News247). Για ένα κόμμα που δεν κατέβηκε αυτοτελώς στις τελευταίες εκλογές, το όριο για να συγκροτεί Κοινοβουλευτική Ομάδα είναι οι 10 βουλευτές. Κάτω από αυτό, η ΚΟ απλώς παύει να υπάρχει (Euronews).

Η επιστολή που τράβηξε τη γραμμή

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης δεν αρκέστηκε να καταγράψει τις αποχωρήσεις. Τις απέδωσε ευθέως σε έναν άνθρωπο. Η «θρυαλλίδα» των εξελίξεων, γράφει, συνδέεται με την ίδρυση της ΕΛΑΣ (Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη) από τον Τσίπρα, και απορρίπτει τη «ρευστοποίηση της εκτός ΚΚΕ Αριστεράς» σε μια θολή «δημοκρατική παράταξη» (Newsbeast).

Η φράση που έμεινε ήρθε στις δηλώσεις του: η διέξοδος προς τον Τσίπρα είναι «σαν να πουλάμε καθρεφτάκια στους ιθαγενείς», ένα «παιχνίδι με τα σύμβολα της Αριστεράς» χωρίς αντίστοιχο περιεχόμενο (Protothema). Η εικόνα είναι σκληρή και επιλεγμένη: ο πρώην αρχηγός εμφανίζεται ως αποικιοκράτης που εξαπατά αφελείς με γυαλιστερά μπιχλιμπίδια.

Η Νέα Αριστερά αλλάζει στρατηγική. Μέχρι πρόσφατα, ο Τσίπρας ήταν η κοινή κληρονομιά που όλα τα θραύσματα του ΣΥΡΙΖΑ διεκδικούσαν. Τώρα τον τοποθετεί στην κατηγορία του λαϊκιστή αντιπάλου, εκείνου που απειλεί την αυτονομία και την εσωτερική δημοκρατία του χώρου. Είναι, παραδόξως, ακριβώς το επιχείρημα που χρησιμοποιεί και η ΝΔ, όταν ο Μητσοτάκης μιλά για «πειραματισμούς με τον λαϊκισμό και το rebranding», την επικοινωνιακή ανασκευή της εικόνας (Newsit).

Η εξαίρεση Αχτσιόγλου

Μέσα στη ρήξη υπάρχει μια λεπτομέρεια που ξεχωρίζει. Από τους επτά, οι έξι κατέθεσαν επιστολές ανεξαρτητοποίησης και κράτησαν τις έδρες τους. Μόνο η Έφη Αχτσιόγλου παρέδωσε τη δική της, μιλώντας για ανάγκη «αριστερού πλειοψηφικού πόλου» (iefimerida, Enikos). Η έδρα της περνά στον Γιάννη Δραγασάκη, που επιστρέφει στη Βουλή ως ανεξάρτητος, ανεβάζοντας τότε τον αριθμό στους 40 (iefimerida).

Οι ίδιοι δεν ομολογούν ότι πηγαίνουν στην ΕΛΑΣ. Στο κοινό τους κείμενο λένε ότι ο κύκλος της Νέας Αριστεράς «έχει φτάσει στα όριά του» και ότι χρειάζεται συσπείρωση δυνάμεων απέναντι στη ΝΔ (SKAI, Newsbeast). Το ισχυρότερο επιχείρημά τους στέκει: μια καθαρή αλλά μικρή Αριστερά μπορεί να κρατά ταυτότητα, χάνει όμως πλειοψηφική προοπτική.

Την ίδια ώρα, η Κουμουνδούρου διαβάζει τη διάσπαση ως ευκαιρία σύγκλισης με την ΕΛΑΣ (News247), ενώ στο ΠΑΣΟΚ η Άννα Διαμαντοπούλου ξεκαθάρισε ότι «δεν παρακαλεί κανέναν» (Newsit).

Εδώ είναι το θεσμικό παράδοξο. Έξι βουλευτές κρατούν έδρες που κέρδισαν με ένα σήμα το οποίο πλέον πολεμούν, και κινούνται προς ένα σχήμα που η Νέα Αριστερά περιγράφει ως προσωποπαγές σχέδιο που διαλύει κόμματα (Protothema). Κι αυτό το σχήμα, η ΕΛΑΣ, διαθέτει σήμερα 300+1 υπογραφές, μια ιδρυτική διακήρυξη και μια online πλατφόρμα, αλλά ακόμη όχι καταστατικό, όργανα ή κανόνες επιλογής υποψηφίων (CNN Greece). Το ερώτημα ποιος ελέγχει ποιον μένει, προς το παρόν, αναπάντητο.