Εγκλωβισμένος ο Γερμανός καγκελάριος Μερτς: Οικονομική παράλυση, αμυντικό αδιέξοδο και άλμα Ακροδεξιάς

Τα κέρδη της Volkswagen έπεσαν 54% σε έναν χρόνο, από €7,1 δισ. σε €3,3 δισ. (SE Legal). Οι αμερικανικοί δασμοί 25% στα αυτοκίνητα και 50% στον χάλυβα δεν είναι απλώς εμπορικό πρόβλημα. Είναι ασφυξία για μια οικονομία χτισμένη πάνω στις εξαγωγές. Η εργατική βάση που βλέπει τα εργοστάσια να κλείνουν τιμώρησε το κόμμα του Σολτς με ένα ιστορικά ταπεινωτικό 5,5% στη Βάδη-Βυρτεμβέργη, το χειρότερο αποτέλεσμα κόμματος σε γερμανική κρατιδιακή εκλογή από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο (Politico).

Ο καγκελάριος Friedrich Merz (CDU) κυβερνά λοιπόν με έναν εταίρο σε ελεύθερη πτώση. Στις 15 Μαρτίου, οι διαπραγματεύσεις CDU-SPD για τις αμυντικές δαπάνες κατέρρευσαν: ο Merz ζητούσε 3% του ΑΕΠ έως το 2030, το SPD αρνήθηκε χωρίς εγγυήσεις για το κράτος πρόνοιας. Η αντίφαση είναι χειροπιαστή. Ο Merz υπόσχεται €82,7 δισ. σε αμυντικές δαπάνες και παραγγέλνει αμερικανικά F-35 (To Brief), ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί ανοιχτά το γαλλογερμανικό μαχητικό FCAS ύψους €100 δισ. (NewsBeast). Αγοράζει αμερικανικά όπλα και κηρύσσει ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία. Τα δύο δεν χωράνε στην ίδια πρόταση.

Ο λογαριασμός για την Ελλάδα

Η γερμανική παράλυση έχει άμεσο κόστος. Ο Merz απέρριψε ήδη την πρόταση von der Leyen για κοινό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό 2 τρισ. ευρώ και αρνείται τα ευρωομόλογα για κοινή άμυνα. Κάθε χώρα χρηματοδοτεί μόνη της. Η Ελλάδα, με μόλις €787 εκατ. από το πρόγραμμα SAFE (η Πολωνία πήρε €43,7 δισ.), βλέπει τη γαλλογερμανική συνεργασία να σβήνει ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεται περισσότερο.

Το «μαλακό» Βερολίνο τελείωσε. Εκείνο που λειτουργούσε ιστορικά ως ισορροπιστής στην ΕΕ μέσω του SPD, δεν υπάρχει πια. Στη θέση του, ένας Merz που θέλει να χτίσει τη μεγαλύτερη συμβατική στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη, αλλά δεν μπορεί να περάσει τον δικό του αμυντικό προϋπολογισμό. Και στο βάθος, το AfD με 18-20% σε δυτικές πολιτείες και δημοσκοπήσεις στο 40% στην ανατολική Γερμανία τον Σεπτέμβριο (Politico), αναγκάζει όλους τους υπόλοιπους σε αμήχανες συμμαχίες. Ο Merz ονειρεύεται γερμανικούς στρατούς, αλλά τελεί υπό διπλή ομηρία: ενός προϋπολογισμού που δεν περνάει και μιας ακροδεξιάς που καλπάζει.