Έγγραφο FBI συνδέει Έπσταϊν με τον πλούτο του Πούτιν – 9.629 ρωσικές αναφορές

Τα 3 εκατομμύρια σελίδες που δημοσιοποίησε το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης στις 30 Ιανουαρίου περιέχουν emails, τραπεζικά αρχεία, αεροπορικά logs και εσωτερικά σημειώματα. Μέσα σε αυτά: 9.629 αναφορές σε ρωσικά πρόσωπα, εταιρείες και θεσμούς (The Guardian). Ο αριθμός δεν αποδεικνύει κατασκοπεία. Αποκαλύπτει όμως ένα δίκτυο επαφών που κανονικά θα έπρεπε να ανησυχεί κάθε δυτική υπηρεσία πληροφοριών.

Ο Jeffrey Epstein δεν ήταν πράκτορας της FSB. Ήταν κάτι χρησιμότερο: ένας ιδιώτης με πρόσβαση σε δυτικές ελίτ, τον οποίο η ρωσική πλευρά αξιοποίησε ευκαιριακά. Ο μηχανισμός φαίνεται στις λεπτομέρειες. Ο Sergei Belyakov, απόφοιτος της Ακαδημίας της FSB, διατηρούσε στενή σχέση μαζί του από το 2014 έως το 2018 (Reuters). Ο Epstein κανόνισε πρακτική άσκηση για τον γιο του Vitaly Churkin, Ρώσου πρέσβη στον ΟΗΕ — μικρές εξυπηρετήσεις που χτίζουν χρέη. Και ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland μετέφερε μήνυμα του Epstein στον βοηθό του Λαβρόφ για συνάντηση με τον Πούτιν (Politico). Ο επικεφαλής του ευρωπαϊκού οργανισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων λειτουργούσε, στην πράξη, ως ταχυδρόμος.

Ένα FBI έγγραφο χωρίς απάντηση

Στα αρχεία εμφανίζεται διαβαθμισμένο έγγραφο του FBI που χαρακτηρίζει τον Epstein «διαχειριστή πλούτου του Πούτιν». Η πληροφορία δεν έχει επαληθευτεί — και η διάκριση μετράει. Αλλά και μόνο η ύπαρξη τέτοιου ισχυρισμού σε αμερικανικό αρχείο θέτει ένα ερώτημα: αν οι αρχές γνώριζαν ή υποψιάζονταν, γιατί δεν ερεύνησαν ενόσω ζούσε;

Η Ελλάδα εμφανίζεται στα αρχεία περιφερειακά — κυρίως ως επενδυτικό ενδιαφέρον κατά την κρίση. Στις 6 Ιουλίου 2015, ο Epstein έγραφε στην Ariane de Rothschild ότι «ο Τσίπρας ήθελε το κεφάλι του Βαρουφάκη και το πήρε» (Bloomberg), ώρες πριν ανακοινωθεί η παραίτηση. Αυτό δεν αποδεικνύει κατασκοπεία — πολλοί insiders στις Βρυξέλλες αντιλαμβάνονταν τι ετοιμαζόταν. Δείχνει όμως σε ποιους κύκλους κινούνταν: εκεί όπου η πληροφορία γίνεται χρήμα πριν γίνει είδηση.

Ποιος τιμωρεί, ποιος προστατεύει

Η Νορβηγία αφαίρεσε την ασυλία του Jagland (Reuters). Η Γαλλία εισέβαλε στο Αραβικό Ινστιτούτο μετά τις αποκαλύψεις για τον Jack Lang. Στις ΗΠΑ, η Υπουργός Δικαιοσύνης Pam Bondi — η ίδια που δημοσιοποίησε τα αρχεία — δήλωσε: «Το να παρευρίσκεσαι σε πάρτι δεν είναι έγκλημα» (The Guardian). Η Αμερικανίδα Υπουργός Δικαιοσύνης υποβαθμίζει δημόσια ευρήματα που η ίδια της η υπηρεσία αποχαρακτήρισε. Η ερμηνεία εξαρτάται από τη ματιά: μπορεί να είναι πολιτική σκοπιμότητα, μπορεί να είναι νομική ακρίβεια. Το αποτέλεσμα όμως είναι ένα: τα αρχεία βγήκαν, αλλά η διερεύνηση δεν ακολουθεί (To Brief).

Τα 3 εκατομμύρια σελίδες είναι πλέον δημόσια. Η Maria Drokova, πρώην μέλος της νεολαίας Nashi του Κρεμλίνου που μετακόμισε στο venture capital του Σαν Φρανσίσκο μέσω Epstein, αποτελεί μικρογραφία αυτού του δικτύου: πρόσωπα που μετακινούνται αθόρυβα από πολιτικό activism σε επιχειρηματικούς κύκλους. Ο πρώην αξιωματικός της MI6 Christopher Steele εκτιμά ότι η σχέση Epstein-Ρωσίας ήταν ευκαιριακή μάλλον παρά οργανωμένη — αλλά ακόμα και η ευκαιριακή εκμετάλλευση παράγει kompromat. Και το kompromat δεν λήγει με τον θάνατο του μεσάζοντα.