Η ΕΕ απέρριψε το επιχείρημα των «πέντε App Store» της Apple

Κάθε φορά που ανοίγεις το App Store στο iPhone σου, περνάς από μία μοναδική πύλη. Η Apple αποφασίζει ποια εφαρμογή φτάνει σε σένα, με ποιους όρους και με ποια προμήθεια. Αυτό ακριβώς προσπαθεί να χαλαρώσει ο ευρωπαϊκός νόμος για τις ψηφιακές αγορές (Digital Markets Act, DMA), και στις 9 Ιουλίου 2026 το Γενικό Δικαστήριο της ΕΕ απέρριψε την προσφυγή με την οποία η Apple πάλευε να μείνει εκτός (Reuters/KFGO, MacRumors). Σε συνέχεια της ήττας που είχε υποστεί λίγο νωρίτερα η Google στην υπόθεση Android (To Brief), η Ευρώπη μαζεύει προηγούμενα απέναντι στα κλειστά οικοσυστήματα.

Η Apple υποστήριξε ένα ευρηματικό επιχείρημα. Δεν διαθέτει, είπε, ένα App Store, αλλά πέντε ξεχωριστά καταστήματα: για iPhone, iPad, Mac, Apple Watch και Apple TV. Άρα, κατά τη λογική της, δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαία υπηρεσία (AppleInsider). Το σκεπτικό είναι διάφανο. Αν τεμαχίσεις μια πλατφόρμα σε αρκετά μικρά κομμάτια, ίσως κανένα να μη φτάνει στο κατώφλι που ενεργοποιεί τη ρύθμιση.

Αν αυτό το επιχείρημα περνούσε, θα έδινε σε κάθε ψηφιακό κολοσσό μια έτοιμη άμυνα απέναντι στον DMA: απλώς διάσπασε την πλατφόρμα σου. Γι' αυτό η σημερινή απόφαση είναι κάτι περισσότερο από μια ήττα της Apple.

Το δικαστήριο δεν τσίμπησε. Έκρινε ότι η ετικέτα της συσκευής δεν αλλάζει τη λειτουργία. Όλα αυτά τα καταστήματα κάνουν το ίδιο πράγμα: συνδέουν τους developers με τους τελικούς χρήστες για να διανεμηθούν εφαρμογές. Όπως το διατύπωσε η απόφαση, «ανεξάρτητα από τις συσκευές, αυτά τα stores εξυπηρετούν την ίδια λειτουργία» (AppleInsider). Η Ευρώπη κοίταξε την πραγματική πύλη πρόσβασης στην αγορά, όχι το πώς μια εταιρεία επιλέγει να τεμαχίσει εσωτερικά την πλατφόρμα της για νομικούς λόγους.

Και δεν είναι τυχαίο ότι η μάχη δόθηκε στα κατώφλια. Ο DMA δεν χαρακτηρίζει κάποιον «gatekeeper» (πυλωρό της αγοράς) επειδή είναι απλώς μεγάλος. Ορίζει συγκεκριμένα όρια: μια υπηρεσία με πάνω από 45 εκατ. μηνιαίους χρήστες στην ΕΕ και τζίρο δεκάδων δισεκατομμυρίων, τουλάχιστον 7,5 δισ. ευρώ ετήσια στον ΕΟΧ (EUR-Lex). Το ένα App Store τα ξεπερνά άνετα. Πέντε μικρότερα, ίσως όχι όλα. Γι' αυτό ο ορισμός της «ενιαίας υπηρεσίας» ήταν το πραγματικό διακύβευμα.

Τι σημαίνει για το iPhone στην τσέπη σου

Πρακτικά, η απόφαση δεν μετατρέπει το iPhone σε Android. Σημαίνει ότι οι υποχρεώσεις που ήδη ισχύουν μένουν όρθιες: εναλλακτικά καταστήματα εφαρμογών, διανομή μέσω web, άλλες επιλογές πληρωμής, δυνατότητα να αλλάζεις προεπιλογές (EUR-Lex, European Commission). Στην πράξη αυτό υπάρχει ήδη σε κάποιο βαθμό. Το Epic Games Store (Epic) και το AltStore PAL (AltStore) τρέχουν πλέον στο iPhone εντός ΕΕ.

Εδώ όμως μπαίνει ο ρεαλισμός. Η Apple έχασε το επιχείρημα για το αν υπάγεται στον νόμο, όχι τον έλεγχο για το πώς. Κάθε εφαρμογή εκτός του κλασικού App Store περνά ακόμη από διαδικασίες που σχεδιάζει η ίδια η Apple: notarization (έγκριση ασφαλείας), authorization και ειδικές προμήθειες (Apple Developer). Το άνοιγμα είναι υπαρκτό, αλλά διέρχεται από φίλτρα που κρατά η εταιρεία. Το ανοιχτό ερώτημα δεν είναι πια νομικό, αλλά εμπορικό: θα γίνουν αυτά τα εναλλακτικά κανάλια πραγματικός ανταγωνισμός ή θα μείνουν τυπικά διαθέσιμα αλλά δύσχρηστα;

Υπάρχει όμως και ένα σημείο όπου η Apple γλίτωσε, τουλάχιστον προσωρινά: το iMessage. Το δικαστήριο έκρινε τις σχετικές προσφυγές απαράδεκτες, όχι επειδή δικαιώθηκε η εταιρεία, αλλά επειδή το iMessage δεν είχε τελικά χαρακτηριστεί πυλωρός με δεσμευτικές υποχρεώσεις (PPC Land, The Epoch Times). Αυτό δείχνει το όριο του DMA: λειτουργεί υπηρεσία προς υπηρεσία, όχι ως γενική ρύθμιση ολόκληρης της εταιρείας (European Commission).

Το κληροδότημα της υπόθεσης είναι ακριβώς εκεί. Η Ευρώπη μόλις αφαίρεσε από τους ψηφιακούς κολοσσούς το βασικό νομικό παραθυράκι του τεμαχισμού: το να δηλώνεις ότι η μία πύλη σου είναι, στην πραγματικότητα, πέντε.