Διπλή δολοφονία στις φυλακές Νιγρίτας: Το κράτος παραδόθηκε στις συμμορίες

Η Αθήνα διαφημίζεται στις Βρυξέλλες ως το νέο αυστηρό «Return Hub» της Ευρώπης. Μέσα στη Νιγρίτα όμως, τον έλεγχο τον έχουν οι συμμορίες των κρατουμένων. Δύο νεκροί στα πειθαρχικά κελιά, ένας 43χρονος Ιρακινός και ένας 46χρονος Αλγερινός, αυτοσχέδια μαχαίρια, σπασμένα λουκέτα, ΜΑΤ και ΕΚΑΜ μέσα στη φυλακή για να αποκατασταθεί η τάξη. Έντεκα συλλήψεις και επίσημη ανάγνωση περί «ξεκαθαρίσματος λογαριασμών» για τον έλεγχο των κελιών (Newsbeast). Η ουσία είναι απλούστερη: το ελληνικό κράτος δεν ελέγχει το εσωτερικό των φυλακών του.

Η Αθήνα πρωτοστατεί στην ΕΕ για τον νέο Κανονισμό Επιστροφών, που ψηφίστηκε στις 26 Μαρτίου 2026 και επεκτείνει τη διοικητική κράτηση έως 24 μήνες (wsws.org). Το πρόβλημα; Στέλνει αυτούς τους ανθρώπους σε ένα σύστημα που ήδη καταρρέει. Στις ελληνικές φυλακές το 54,1% των κρατουμένων είναι αλλοδαποί, το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, πάνω από τριπλάσιο της ευρωπαϊκής διαμέσου του 16% (Protothema/World Prison Brief).

Αυτή η σύνθεση εξηγεί και τη διπλωματική σιωπή. Σαράντα οκτώ ώρες μετά τους θανάτους, ούτε η Αλγερία ούτε το Ιράκ έχουν εκδώσει ανακοίνωση. Καμία πρεσβεία, κανένα ΥΠΕΞ, καμία αραβόφωνη κάλυψη. Όταν η Γαλλία κράτησε Αλγερινό προξενικό υπάλληλο πέρσι, το Αλγέρι κάλεσε επισήμως τον Γάλλο επιτετραμμένο μέσα σε ώρες. Για ανώνυμους μετανάστες χωρίς χαρτιά («harragas») που πεθαίνουν σε ευρωπαϊκό πειθαρχείο, ο μηχανισμός δεν λειτουργεί. Η ιθαγένεια του 46χρονου παραμένει αδιευκρίνιστη (Αλγερινός ή Παλαιστίνιος με αλγερινό διαβατήριο), και κανείς δεν φαίνεται να βιάζεται να μάθει.

Η εκτεθειμένη πλευρά της υπόθεσης είναι θεσμική. Πριν δύο μήνες, η Επιτροπή Πρόληψης Βασανιστηρίων του Συμβουλίου της Ευρώπης κατήγγειλε ρητά ότι «ισχυρές ομάδες» κρατουμένων δρουν ατιμώρητα μέσα στις ελληνικές φυλακές, με χαμηλή στελέχωση που «διευκολύνει τη βία» (GreekReporter). Ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη απάντησε με Σχέδιο Δράσης 2025-2030 και €4 εκ. εξοπλισμού. Καμία προκήρυξη προσωπικού, κανένα νομοσχέδιο. Από τον Ιανουάριο μετράμε πέντε σοβαρά περιστατικά: Κορυδαλλός, Κασσαβέτεια, Δομοκός, Ομόνοια, Νιγρίτα.

Η έκθεση της CPT, πλέον, δεν είναι απλά χαρτί. Είναι η γραπτή απόδειξη ότι το κράτος ήξερε. Όταν αυτό αποδεικνύεται και πέφτουν νεκροί κρατούμενοι, το Δικαστήριο του Στρασβούργου μοιράζει βαριές καταδίκες και αποζημιώσεις. Η Αθήνα μάζεψε στη Νιγρίτα τους ανθρώπους που καμία πρεσβεία δεν αναζητά, και τους παρέδωσε σε ένα σύστημα που η ίδια η Ευρώπη της είχε προειδοποιήσει ότι δεν λειτουργεί.