Διπλάσιο κόστος φέρνουν οι μίνι πυρηνικοί αντιδραστήρες του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη

Η εξαγγελία Μητσοτάκη από το Παρίσι για «νέα σελίδα» στην πυρηνική ενέργεια με μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες (SMR) έφερε τη συζήτηση στο τραπέζι (To Brief). Σήμερα ρίχνουμε μια ματιά στους αριθμούς πίσω από την υπόσχεση — και δεν κολακεύουν.

Πυρηνικός αντιδραστήρας σε μέγεθος φορτηγού

Ένας SMR κατασκευάζεται ολόκληρος σε εργοστάσιο, φορτώνεται σε νταλίκα και συναρμολογείται στον χώρο εγκατάστασης — σαν βιομηχανικό Lego (World Economic Forum). Κάθε μονάδα βγάζει έως 300 MW, περίπου το ένα τρίτο ενός κλασικού αντιδραστήρα, και μπορείς να προσθέτεις μονάδες σταδιακά ανάλογα με τη ζήτηση (Britannica).

Το πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι η ασφάλεια. Αν σταματήσουν όλα — ρεύμα, αντλίες, χειριστές — ο αντιδραστήρας κρυώνει μόνος του μέσω φυσικής κυκλοφορίας νερού (Idaho National Laboratory). Ακριβώς αυτό που δεν μπόρεσε να κάνει η Φουκουσίμα.

Τα μαθηματικά δεν βγαίνουν — ακόμα

Σύμφωνα με τη Lazard 2025, η ενέργεια από SMR κοστίζει $89-119/MWh — ακόμα και με κρατικές επιδοτήσεις. Τα φωτοβολταϊκά; $38-78/MWh. Τα αιολικά; $37-86/MWh. Στην πράξη, μιλάμε για σχεδόν διπλάσιο κόστος. Και το μοναδικό ολοκληρωμένο δυτικό project, η NuScale στο Αϊντάχο, ξεκίνησε με προϋπολογισμό $5,3 δισ. και ακυρώθηκε όταν εκτινάχθηκε στα $9,3 δισ. (IEEFA).

Υπάρχει και κάτι που σπάνια ακούγεται στη δημόσια συζήτηση. Μελέτη του Stanford στο Proceedings of the National Academy of Sciences έδειξε ότι ορισμένα σχέδια SMR παράγουν 2 έως 30 φορές περισσότερα πυρηνικά απόβλητα ανά μονάδα ενέργειας σε σύγκριση με τους συμβατικούς αντιδραστήρες (CleanTechnica). Ο λόγος είναι γεωμετρικός: μικρότερος πυρήνας σημαίνει περισσότερα νετρόνια που «δραπετεύουν» και ακτινοβολούν τον γύρω χάλυβα.

Ελλάδα: ούτε νόμοι, ούτε μηχανικοί, ούτε χρόνος

Η χώρα δεν έχει ρυθμιστικό πλαίσιο για πυρηνικά, δεν έχει εξειδικευμένο προσωπικό, δεν έχει αδειοδοτήσει ποτέ αντιδραστήρα. Σύμφωνα με τη μεθοδολογία του IAEA, μια χώρα χωρίς πυρηνική εμπειρία χρειάζεται 10-15 χρόνια μέχρι τη λειτουργία του πρώτου σταθμού (News247). Αισιόδοξος ορίζοντας: 2036-2040. Και αυτό σε μια χώρα όπου σεισμός 5,3 Ρίχτερ στην Ήπειρο πριν δύο μέρες υπενθυμίζει αυτό που ο ίδιος ο πρωθυπουργός παραδεχόταν το 2021: «βρισκόμαστε σε περιοχή αρκετά σεισμογενή» (To Brief).

Η Ελλάδα χρειάζεται σταθερή ισχύ βάσης δίπλα στις ΑΠΕ. Το ερώτημα είναι αν αυτή βρίσκεται σε τεχνολογία που κοστίζει διπλάσια, θα είναι έτοιμη σε 12 χρόνια και δεν έχει ακόμα λειτουργήσει εμπορικά στη Δύση — ή σε μπαταρίες αποθήκευσης που υπάρχουν ήδη. Η διερεύνηση αξίζει. Αλλά μέχρι τα μαθηματικά να βγουν, παραμένει ακριβώς αυτό: ιδέα.