Ο διοικητής της ΤτΕ Στουρνάρας προκαλεί τον Τσίπρα διεκδικώντας ιστορική τρίτη θητεία

Δεν παρακολουθούμε ένα μάθημα ιστορίας, αλλά μια σκληρή προεκλογική προετοιμασία για το 2027. Η σφοδρή σύγκρουση που ξέσπασε ανάμεσα στον πρώην Πρωθυπουργό και τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος δεν αφορά το παρελθόν, αλλά το μέλλον τους: ο Γιάννης Στουρνάρας διεκδικεί μια ιστορική τρίτη θητεία και ο Αλέξης Τσίπρας την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή.

Το timing και το μέσο Η θητεία του κ. Στουρνάρα λήγει τον Ιούνιο του 2026. Η επιλογή του να ανοίξει τα χαρτιά του τώρα, δηλώνοντας ότι «θα ήταν τιμή να συνεχίσω», δεν είναι τυχαία. Το γεγονός όμως ότι επέλεξε να το κάνει —και ταυτόχρονα να εξαπολύσει πυρά για την περίοδο 2015— μέσω της «Ομάδας Αλήθειας», αποτελεί θεσμικό παράδοξο.

Η «Ομάδα Αλήθειας» δεν είναι ένα τυπικό μέσο ενημέρωσης, αλλά ένας μηχανισμός που η αντιπολίτευση έχει καταγγείλει ως «βραχίονα προπαγάνδας» και «τρολ» της ΝΔ. Η εμφάνιση ενός κεντρικού τραπεζίτη εκεί ερμηνεύεται από την Κουμουνδούρου (και το υπό διαμόρφωση κόμμα Τσίπρα) ως «διαπιστευτήρια υπακοής» στο Μαξίμου για να εξασφαλιστεί η ανανέωση.

Τι συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες Η ουσία της κόντρας αφορά το ποιος ήλεγχε πραγματικά τις τράπεζες. Ο Στουρνάρας αποκαλύπτει ότι όταν αρνήθηκε να εγκρίνει τη διοίκηση που ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ στην Τράπεζα Αττικής, το ΣΔΟΕ εισέβαλε στο γραφείο της συζύγου του την επόμενη μέρα. Ο Τσίπρας απαντά μιλώντας για «πολιτική μεροληψία» και κατηγορεί τον κεντρικό τραπεζίτη ότι λειτουργούσε ως de facto αρχηγός της αντιπολίτευσης μέσα από τους θεσμούς.

Το πολιτικό διακύβευμα Για τον Αλέξη Τσίπρα, που τον Μάρτιο αναμένεται να ανακοινώσει το νέο του κόμμα, ο Στουρνάρας είναι ο ιδανικός αντίπαλος. Του επιτρέπει να συσπειρώσει το αντι-δεξιό ακροατήριο θυμίζοντας τις μέρες της «σκληρής διαπραγμάτευσης» και να παρουσιάσει το βιβλίο του, την «Ιθάκη», ως τη μόνη αληθινή εκδοχή της ιστορίας.

Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, η κατάσταση έχει διπλή ανάγνωση. Από τη μία, η αναμόχλευση του 2015 φθείρει το προφίλ του Τσίπρα. Από την άλλη, η εικόνα ενός κεντρικού τραπεζίτη που «πολιτεύεται» μέσω κομματικών εργαλείων τραυματίζει το αφήγημα της θεσμικής κανονικότητας.

Αν ο Γιάννης Στουρνάρας εξασφαλίσει την τρίτη θητεία, θα ισοφαρίσει το ρεκόρ του Ξενοφώντα Ζολώτα. Το ερώτημα είναι αν αυτό θα γίνει με όρους τεχνοκρατικής αναγκαιότητας ή ως αποτέλεσμα πολιτικής συναλλαγής.