Δίκτυο ηλεκτρισμού: Δημόσια κεφάλαια 511 εκατ. για επέκταση, διπλάσιες χρεώσεις στους καταναλωτές

Το πρωί είδαμε ότι το ελληνικό δίκτυο πέταξε στα σκουπίδια 208 GWh πράσινης ενέργειας τον Φεβρουάριο, επειδή δεν χωρούσε στις γραμμές (To Brief). Τώρα ξέρουμε ποιος θα πληρώσει για να το μεγαλώσει.

Το Ελληνικό Δημόσιο πρέπει να βάλει €511 εκατ. στην επικείμενη Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου του ΑΔΜΗΕ για να κρατήσει την πλειοψηφία 51%. Το ΥΠΕΝ διαπραγματεύεται με τις Βρυξέλλες να καλύψει αυτή τη συμμετοχή μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης, σε ένα παράθυρο που κλείνει στις 31 Αυγούστου 2026 (Protothema). Από εκεί η βιασύνη: αν δεν προλάβει η αναθεώρηση του σχεδίου, τα λεφτά χάνονται. Παράλληλα, η κινεζική State Grid Corporation βάζει pro-rata €240 εκατ. για να διατηρήσει το 24%, και το Χρηματιστήριο καλύπτει τα υπόλοιπα €250 εκατ. (Capital).

Γιατί τώρα; Επειδή Microsoft, AWS και η ΔΕΗ στην Κοζάνη ζητούν ισχύ που η Αττική δεν διαθέτει. Η ΡΑΑΕΥ ζητά ακόμη από τον ΑΔΜΗΕ να χαρτογραφήσει τις «κορεσμένες περιοχές», δηλαδή ο ίδιος ο ρυθμιστής δεν έχει πλήρη εικόνα (Newsit). Ο πρόεδρος Μανουσάκης άφησε ανοιχτό αν την επέκταση θα την πληρώσουν οι ιδιώτες ή «το ρυθμιστικό πλαίσιο», δηλαδή όλοι μέσω των λογαριασμών.

Πώς δουλεύει αυτό; Ο ΑΔΜΗΕ έχει εγγυημένο κέρδος από το κράτος. Όσο περισσότερες υποδομές κατασκευάζει, τόσο μεγαλώνει η Ρυθμιζόμενη Περιουσιακή Βάση (η συνολική αξία του δικτύου), και τόσο φουσκώνει το ποσό που εισπράττει εγγυημένα κάθε χρόνο. Η βάση αυτή προγραμματίζεται να ανέβει από €3,85 δισ. το 2026 σε €6,51 δισ. το 2029, αύξηση 69% (WorldEnergyNews). Με εγγυημένη απόδοση γύρω στο 7,5%, η ετήσια χρέωση που μετακυλίεται στους καταναλωτές πάει από €411 εκατ. σε €903 εκατ. Η χρέωση δικτύου για το νοικοκυριό αυξήθηκε ήδη 15,2% τον Φεβρουάριο (Energygame).

Το Βερολίνο, όταν προσπάθησε η State Grid να μπει στον γερμανικό 50Hertz, χρησιμοποίησε δημόσιο χρήμα μέσω της KfW για να την αποτρέψει. Η Αθήνα κάνει το αντίθετο: χρησιμοποιεί ευρωπαϊκό χρήμα για να συνεπενδύσει pro-rata με κινεζικό κρατικό SOE, την ώρα που η Κομισιόν αποκλείει κινεζικά inverters από έργα που χρηματοδοτεί (ISS EU).

Στην Ιρλανδία, όταν τα data centers ξεπέρασαν το 20% της εθνικής κατανάλωσης, τα νοικοκυριά κατέληξαν να επιδοτούν τους hyperscalers στις δικτυακές χρεώσεις (Le Monde). Στην ελληνική εκδοχή, την υποδομή την ανοίγει ευρωπαϊκό χρήμα, η κινεζική μειοψηφία ωφελείται pro-rata, η αξία του AI φεύγει στις μητρικές των hyperscalers, και η αυξημένη χρέωση δικτύου μένει στους λογαριασμούς ρεύματος για όλη τη δεκαετία.