Η ΔΕΗ μετατρέπει υδροηλεκτρικά σε μπαταρίες απέναντι στο ακριβό βραδινό ρεύμα

Στην Ελλάδα του Μαΐου 2026, το μεσημέρι χαρίζει ρεύμα. Στις 15 του μήνα, η ελληνική χονδρεμπορική αγορά κατέγραψε ώρες με μηδενική τιμή στις μεσημεριανές ώρες της ηλιακής αιχμής (EU Energy). Την ίδια στιγμή, 19% του πληθυσμού (περίπου 1,98 εκατομμύρια άνθρωποι) δηλώνει ότι δεν μπορεί να ζεστάνει επαρκώς το σπίτι του (To Brief). Αυτό το χάσμα ανάμεσα στην παραγωγή των μηδενικών τιμών και τον λογαριασμό που ήρθε με το ταχυδρομείο εξηγεί ολόκληρη τη συζήτηση για την ενεργειακή μετάβαση.

Τι λέει στ' αλήθεια η νέα έκθεση της IRENA

Η Διεθνής Υπηρεσία Ανανεώσιμων Πηγών (IRENA) δημοσίευσε την έκθεση «24/7 Renewables», η οποία έγινε τίτλος παντού: «πράσινη ενέργεια 24 ώρες κάτω από 50 ευρώ ανά μεγαβατώρα». Η αλήθεια όμως κρύβεται στους όρους της έκθεσης. Στις καλύτερες ηλιακές περιοχές του πλανήτη, υβριδικά έργα φωτοβολταϊκών συν μπαταριών κοστίζουν 54-82 δολάρια/MWh, ενώ αιολικά με αποθήκευση στην Εσωτερική Μογγολία πέφτουν στα 59 δολάρια/MWh (energy-storage.news, pv-magazine-australia.com). Το «24/7» όμως αφορά υψηλή ετήσια κάλυψη, όχι αυστηρή αξιοπιστία κάθε ώρας. Για την Ελλάδα, με μέτριο αιολικό δυναμικό και πιο ακριβό κεφάλαιο, το νούμερο που μετράει είναι πιο κοντά στα 75-100 ευρώ/MWh, όχι στο εντυπωσιακό headline.

Η ΔΕΗ στρέφεται στο νερό

Η ΔΕΗ ανοίγει διαδικασία market consultation για να μετατρέψει δύο υδροηλεκτρικούς της σταθμούς, το Πουρνάρι στον Άραχθο και το Καστράκι στον Αχελώο, σε σταθμούς αντλησιοταμίευσης. Η αναφερόμενη πρόσθετη ισχύς άντλησης κυμαίνεται 160-260 MW (Newsit). Η λογική είναι απλή: το μεσημέρι αντλείς νερό ψηλά με φθηνό ηλιακό, το βράδυ το αφήνεις να κατέβει και παράγεις ρεύμα όταν το αέριο θα όριζε αλλιώς την τιμή. Το έργο εντάσσεται στο επενδυτικό πλάνο 24 δισ. ευρώ για 2026-2030 που ενέκριναν οι μέτοχοι της επιχείρησης (Ienergeia). Κρίσιμο κενό όμως: δεν υπάρχει επίσημο disclosure με GWh χωρητικότητας, τελικό κόστος ή ημερομηνία λειτουργίας. Το νωρίτερο που θα δουλέψει αυτή η αποθήκευση είναι μετά το 2028.

Γιατί τα φθηνά μεγαβάτ δεν γίνονται φθηνά κιλοβατώρα

Η αγορά χονδρικής λειτουργεί με κανόνα marginal pricing: την τιμή την ορίζει η τελευταία ακριβή μονάδα που χρειάζεται για να καλυφθεί η ζήτηση. Όσο αυτή η οριακή μονάδα είναι το φυσικό αέριο (στις βραδινές ώρες έφτασε 165,6 ευρώ/MWh στις 15 Μαΐου), η τιμή που πληρώνει ο προμηθευτής δεν αντικατοπτρίζει το μεσημεριανό μηδέν. Πάνω από αυτό, ο λογαριασμός φορτώνεται με χρεώσεις δικτύου, ΥΚΩ, φόρους και εμπορικά περιθώρια. Όπως καταγράφει το Euronews, η Ελλάδα έχει «άφθονη φθηνή πράσινη ενέργεια αλλά υψηλούς λογαριασμούς» ακριβώς επειδή λείπουν αποθήκευση, δίκτυα και πραγματικά δυναμικά τιμολόγια λιανικής (Euronews).

Τι δείχνουν οι άλλοι

Η Ισπανία είναι ο προάγγελος. Η υπερπροσφορά του Απριλίου οδήγησε τις τιμές στο μείον. Οι παραγωγοί παράγουν όλοι μαζί την ίδια ώρα, με αποτέλεσμα η ενέργειά τους να χάνει την αξία της (Pexapark). Η Αυστραλία δείχνει την αντίστροφη όψη: οι μπαταρίες έχουν αρχίσει να εκτοπίζουν το αέριο σε πολλές ώρες της ημέρας, όταν υπάρχει επαρκής εγκατεστημένη ισχύς και αγορά που πληρώνει την ευελιξία (Renew Economy).

Η ελληνική μετάβαση κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση: αντλησιοταμίευση, μπαταρίες, καθετοποιημένος όμιλος που επενδύει. Η αντλησιοταμίευση και τα 24 δισ. της μετάβασης θα παραδώσουν λύσεις μετά το 2028. Μέχρι τότε, η τιμή του ρεύματος θα γράφεται τα βράδια, από το ακριβό εισαγόμενο αέριο.