Η CIA εντόπισε τον σμήναρχο που πουλούσε επί 18 μήνες μυστικά στην Κίνα

Η σύλληψη του 54χρονου σμηνάρχου που πουλούσε απόρρητα νατοϊκά δεδομένα στην Κίνα δεν είναι απλώς μια επιτυχία των αρχών, όπως παρουσιάζεται. Είναι η επιβεβαίωση ενός επικίνδυνου παραδόξου: Η Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), που δαπάνησε πόρους και πολιτικό κεφάλαιο για να παρακολουθεί πολιτικούς και δημοσιογράφους (υπόθεση Predator), χρειάστηκε την ειδοποίηση της CIA για να εντοπίσει έναν πραγματικό κατάσκοπο μέσα στην "καρδιά" της Πολεμικής Αεροπορίας.

Το χρονικό που εκθέτει το αφήγημα

Τα γεγονότα είναι αμείλικτα. Ο σμήναρχος, διοικητής της κρίσιμης 128 Σμηναρχίας Εκπαίδευσης Τηλεπικοινωνιών στο Καβούρι, δρούσε ανενόχλητος για 18 μήνες. Στρατολογήθηκε μέσω LinkedIn, πληρωνόταν σε κρυπτονομίσματα και διοχέτευε υλικό μέσω QR codes (Flash.gr).

Η ΕΥΠ δεν τον βρήκε. Τον βρήκε η CIA, η οποία ειδοποίησε την Αθήνα τον Οκτώβριο του 2025 (ERT News). Αν δεν υπήρχε το αμερικανικό σήμα, ο «άνθρωπος-σκιά» του Πεκίνου θα λάμβανε ακόμα ελληνικά δεδομένα.

Η νομοθετική προετοιμασία

Το παρασκήνιο, όμως, έχει και μια δεύτερη, πιο κυνική ανάγνωση. Ενώ η ΕΥΠ παρακολουθούσε "διακριτικά" τον σμήναρχο από τον Οκτώβριο, η κυβέρνηση προετοίμαζε το έδαφος.

Στις 9 Ιανουαρίου 2026, ψηφίστηκε ο νόμος 5265/2026 για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Μέσα σε αυτόν, «κρύβονταν» η διάταξη για την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας σε περιπτώσεις κατασκοπείας (Pronews). Τότε, ο Υπουργός Άμυνας Νίκος Δένδιας είχε κάνει αινιγματικές αναφορές στη Βουλή για λόγους που «δεν μπορούν να ειπωθούν δημόσια». Τώρα ξέρουμε: Ο νόμος ψηφίστηκε ουσιαστικά για τον σμήναρχο, πριν καν συλληφθεί.

Το Predator Paradox

Η υπόθεση αναδεικνύει το απόλυτο θεσμικό κενό. Μια υπηρεσία που βρέθηκε στο επίκεντρο για την παρακολούθηση του αρχηγού του ΠΑΣΟΚ και υπουργών της ίδιας της κυβέρνησης, απέτυχε στο βασικό της καθήκον: την αντικατασκοπεία (counterintelligence).

Το ερώτημα που δεν τολμά να θέσει κανείς στη δημόσια συζήτηση είναι απλό: Πόσοι πόροι της ΕΥΠ ξοδεύονται για "εσωτερική ασφάλεια" (βλέπε πολιτικούς αντιπάλους) και πόσοι για πραγματικές απειλές; Η ζημιά που έγινε από τη διαρροή νατοϊκών σχεδίων και συχνοτήτων είναι, κατά στρατιωτικές πηγές, σοβαρή. Το ότι "προλάβαμε τα χειρότερα" είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι για 18 μήνες, το σύστημα ήταν τυφλό.

Σήμερα, η κυβέρνηση μιλά για επιτυχία. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια διάσωση από τους συμμάχους, η οποία απλώς "κουκουλώθηκε" με μια εντυπωσιακή σύλληψη και μια φωτογραφική νομοθετική ρύθμιση.