Χίος: Τα ιατροδικαστικά ευρήματα «τροχαίου» στους 15 νεκρούς και οι κλειστές κάμερες

Δεκαπέντε νεκροί, αλλά όχι πνιγμένοι. Τα ιατροδικαστικά ευρήματα στη Χίο μιλούν για τραύματα «τροχαίου» και κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις (in.gr), διαλύοντας το αφήγημα μιας απλής ανατροπής λόγω ελιγμών. Όμως, το κρισιμότερο στοιχείο σε αυτή την τραγωδία δεν είναι τι βρέθηκε, αλλά τι λείπει: για άλλη μια φορά, σε μια θανατηφόρα επιχείρηση, τα ηλεκτρονικά μάτια του κράτους ήταν κλειστά.

Η επίσημη δικαιολογία ότι η θερμική κάμερα «δεν κρίθηκε αναγκαία» (Protothema) προστίθεται σε μια ανησυχητική αλυσίδα «τεχνικών αστοχιών» που πλέον συνιστούν μοτίβο. Στην Πύλο, το VDR ήταν χαλασμένο από το 2021 (News247). Στο Φαρμακονήσι, οι καταθέσεις κρίθηκαν αναξιόπιστες από το ΕΔΔΑ (Huffingtonpost). Το μήνυμα είναι σαφές: σε επιχειρήσεις «αποτροπής» –έναν όρο που δεν αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο διάσωσης (SAR)– η απουσία οπτικού υλικού μετατρέπει τη θεσμική λογοδοσία σε έναν βολικό λόγο εναντίον λόγου.

Πολιτικά, η κυβέρνηση επέλεξε την τακτική της προληπτικής αντεπίθεσης (deflection). Αντί για πλήρη έλεγχο στην Ολομέλεια, ο Βασίλης Κικίλιας εμφανίζεται στην «ασφαλέστερη» Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου (Protothema). Παράλληλα, ενεργοποιήθηκε το αντανακλαστικό της στοχοποίησης των ΜΚΟ, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να καταγγέλλει «καθοδήγηση μαρτυριών» (TheTOC), μετατοπίζοντας τη συζήτηση από τους νεκρούς στους «εχθρούς της πατρίδας».

Όμως τα γεγονότα είναι πεισματάρα. Όταν ναύαρχοι ε.α. δηλώνουν πως οι κάμερες «πρέπει να είναι ανοιχτές, είναι καθεστώς» (in.gr), η κυβερνητική γραμμή περί «επιχειρησιακής κρίσης» καταρρέει. Με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να έχει ήδη καταδικάσει την Ελλάδα για το Φαρμακονήσι και την έρευνα για την Πύλο να εκκρεμεί, η Χίος δεν είναι απλώς ένα δυστύχημα. Είναι η επιβεβαίωση ότι η «φύλαξη των συνόρων» έχει εξελιχθεί σε μια γκρίζα ζώνη, όπου το κράτος δικαίου σταματά εκεί που κλείνουν οι κάμερες.