Η Αθήνα ευθυγραμμίζεται με τον άξονα Merz-Meloni για το ενεργειακό κόστος

Η άτυπη Σύνοδος Κορυφής της 12ης Φεβρουαρίου 2026 δεν είναι άλλη μια γραφειοκρατική συνάντηση. Είναι η επίσημη ληξιαρχική πράξη θανάτου του γαλλο-γερμανικού άξονα και η γέννηση μιας νέας πραγματικότητας που αφορά άμεσα την ελληνική οικονομία. Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η Αθήνα ευθυγραμμίζεται με το νέο «power couple» της Ευρώπη: τη Γερμανία και την Ιταλία. Το διακύβευμα δεν είναι ιδεολογικό, είναι καθαρά υλικό — το κόστος της ενέργειας και η επιβίωση της βιομηχανίας.

Η συμμετοχή της Ελλάδας στη «μίνι σύνοδο» που διοργάνωσαν Βερολίνο και Ρώμη (newsit.gr) επιβεβαιώνει τη στρατηγική στροφή. Η Ελλάδα, με πρόβλεψη ανάπτυξης 2,2% για το 2026 (έναντι 1,2% στην Ευρωζώνη), δεν πηγαίνει πλέον ως επαίτης, αλλά ως εταίρος που ζητά «Energy Industrial Reset».

Το τέλος του «δανείσου κι αγίαινε»

Ο Εμανουέλ Μακρόν προσέρχεται στη Σύνοδο ως «lame duck». Η πρότασή του για νέα κοινά ευρωομόλογα (Eurobonds) για την κάλυψη του κενού των 800 δισ. ευρώ που εντόπισε η έκθεση Ντράγκι, βρίσκει τοίχο (euronews.com). Η Γερμανία και οι «φειδωλοί» του Βορρά απορρίπτουν κάθε συζήτηση για αμοιβαιοποίηση χρέους.

Αντίθετα, ο νέος γερμανο-ιταλικός άξονας (Merz-Meloni) προκρίνει μια διαφορετική συνταγή: μαζική απορρύθμιση (deregulation) και ενίσχυση της ενιαίας αγοράς. Το μήνυμα είναι σαφές: Λιγότερο κράτος, λιγότεροι κανόνες, φθηνότερη παραγωγή.

Το κόστος στο ράφι και στο εργοστάσιο

Γιατί αυτό αφορά τον Έλληνα πολίτη και επιχειρηματία; Διότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία ασφυκτιά. Η τιμή ηλεκτρισμού για τις επιχειρήσεις στην ΕΕ αγγίζει τα €0,164/kWh, ποσό πολλαπλάσιο συγκριτικά με τις ΗΠΑ (eera-set.eu).

Ο ΣΕΒ, ευθυγραμμισμένος με την ευρωπαϊκή εργοδοσία (BusinessEurope), πιέζει για μείωση του ενεργειακού κόστους και «πάγωμα» της περιβαλλοντικής νομοθεσίας που αυξάνει τα βάρη (news247.gr). Η πράσινη μετάβαση μπαίνει στον πάγο μπροστά στον φόβο της αποβιομηχάνισης.

Η παγίδα της «Ευρωπαϊκής Προτίμησης»

Ενώ η Γαλλία πιέζει για προστατευτισμό («Buy European»), η νέα συμμαχία στην οποία συμμετέχει η Ελλάδα αντιστέκεται. Για μια οικονομία όπως η ελληνική, που βασίζεται στη ναυτιλία και το εμπόριο, οι κλειστές αγορές είναι θάνατος. Το μπλοκ των Βορείων και της Βαλτικής προειδοποιεί ότι ο προστατευτισμός θα φέρει αντίποινα και ακρίβεια, όχι ασφάλεια (steelnews.biz).

Η σύγκρουση είναι θεμελιώδης. Η ΕΕ καλείται να διαλέξει ανάμεσα στο γαλλικό μοντέλο της κρατικής παρέμβασης και το γερμανο-ιταλικό μοντέλο της ανταγωνιστικότητας μέσω μείωσης κόστους. Η Αθήνα φαίνεται να έχει διαλέξει στρατόπεδο, ποντάροντας ότι η μείωση της γραφειοκρατίας και του ενεργειακού κόστους θα φέρει πιο άμεσα αποτελέσματα από τις ατέρμονες συζητήσεις για ευρωομόλογα που το Βερολίνο δεν θα υπογράψει ποτέ.