Η «ασπίδα» του άρθρου 86, η οργή Βενιζέλου και ο ρόλος της Κοβέσι

Η χρονική στιγμή στην πολιτική δεν είναι ποτέ τυχαία. Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να ανοίξει τώρα τη συζήτηση για την αλλαγή του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, εμφανίζεται ως θεσμική τομή. Στην πραγματικότητα, όμως, μοιάζει περισσότερο με κίνηση «κατόπιν εορτής», που έρχεται αφού η τρέχουσα κοινοβουλευτική πλειοψηφία εξάντλησε την προστατευτική ισχύ του νόμου για τις δικές της υποθέσεις.

Το Μαξίμου παρουσιάζει την πρόταση ως πράξη γενναιότητας. Ωστόσο, η «ασπίδα» του άρθρου 86 έχει ήδη κάνει τη δουλειά της. Μόλις πρόσφατα, η κυβερνητική πλειοψηφία απέτρεψε τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ (εμπλοκή Βορίδη-Αυγενάκη), ενώ για τα Τέμπη η δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη σύμβαση 717 και τους υπουργούς Καραμανλή-Σπίρτζη σκόνταψε στην κοινοβουλευτική «αρνησικυρία» (Newsbreak).

Το παιχνίδι με τους Δικαστές και η σιωπή

Η πρόταση της ΝΔ για ένα νέο σώμα με πλειοψηφία δικαστών ακούγεται ωραία στα δελτία ειδήσεων. Όμως, η ουσία κρύβεται στις λεπτομέρειες: Ποιος θα διορίζει αυτό το σώμα; Και κυρίως, γιατί οι Ανώτατοι Δικαστικοί σιωπούν; Η έρευνα δείχνει πως ούτε ο Άρειος Πάγος ούτε η Εισαγγελία έχουν πάρει θέση για το αν η νέα ρύθμιση θα λύσει τα χέρια τους ή αν απλώς θα μεταφέρει την πολιτική πίεση στις δικαστικές αίθουσες (Protothema).

Η σύγκρουση με τον Βενιζέλο

Εδώ εντοπίζεται και η ρίζα της σφοδρής σύγκρουσης με τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν αντιδρά μόνο ως «πατέρας» της αναθεώρησης του 2001. Το επιχείρημά του είναι καθαρά πολιτικό: Η κυβέρνηση θέλει να αλλάξει τον νόμο τώρα, ώστε να μην μπορεί η επόμενη Βουλή να ελέγξει τα πεπραγμένα της σημερινής κυβέρνησης με το παλιό καθεστώς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, είναι σαν «ένας δολοφόνος να λέει ότι έκανε τον φόνο επειδή ο Ποινικός Κώδικας δεν ήταν αρκετά αυστηρός» (To Vima).

Ο Ευρωπαϊκός «Μπαμπούλας»

Πίσω από τις κλειστές πόρτες, ο πραγματικός μοχλός πίεσης δεν είναι η αντιπολίτευση, αλλά η Λάουρα Κοβέσι. Η Ευρωπαία Εισαγγελέας έχει καταστήσει σαφές ότι το άρθρο 86 παραβιάζει το Ενωσιακό Δίκαιο (Greek Herald). Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι αργά ή γρήγορα θα αναγκαστεί να συμμορφωθεί, και προτιμά να το κάνει με τους δικούς της όρους, εμφανιζόμενη ως μεταρρυθμιστής, παρά ως ελεγχόμενη από τις Βρυξέλλες.

Το διακύβευμα για τον πολίτη είναι απλό: Θα δούμε πραγματική λογοδοσία ή απλώς μια νέα, πιο περίπλοκη διαδικασία που θα συνεχίσει να παράγει το ίδιο αποτέλεσμα — την ατιμωρησία; Η ιστορία από τη Siemens μέχρι τα Τέμπη δείχνει πως στην Ελλάδα, οι νόμοι αλλάζουν, αλλά οι πρακτικές μένουν.