Ο Άρειος Πάγος αρνήθηκε νέα έρευνα για τις υποκλοπές

Στις 7 Αυγούστου ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ευάγγελος Μπακέλας απέρριψε τέσσερα αιτήματα ανάσυρσης της δικογραφίας των υποκλοπών, κρατώντας στο αρχείο το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων μέσω του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator, εκείνου που έθεσε υπό ψηφιακή επιτήρηση δημοσιογράφους και πολιτικούς. Έκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν «νέα ουσιώδη στοιχεία» ικανά να δικαιολογήσουν νέα έρευνα (News247). Η απόφαση, η δεύτερη μέσα στη χρονιά, κλείνει προς το παρόν τον δρόμο που θα οδηγούσε από τους ήδη καταδικασμένους ιδιώτες προς όποιον κρατικό μηχανισμό γνώριζε ή χρησιμοποίησε το σύστημα.

Τα αιτήματα είχαν κατατεθεί από τρεις πλευρές: τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά για τη δική του παγίδευση, τον Χρήστο Σπίρτζη και τον δικηγόρο Ζαχαρία Κεσσέ για θύματα των παρακολουθήσεων, ανάμεσά τους ο δημοσιογράφος Θανάσης Κουκάκης (Reporter). Η απόφαση έρχεται σε συνέχεια μιας ολόκληρης σειράς δικαστικών επεισοδίων γύρω από τον φάκελο, με πιο πρόσφατη την απόρριψη αγωγής του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού Γρηγόρη Δημητριάδη κατά δημοσιογράφων (To Brief).

Τι σημαίνει το κατώφλι του «νέου στοιχείου»

Η ανάσυρση προβλέπεται από το άρθρο 43 παρ. 6 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και απαιτεί «νέα πραγματικά περιστατικά ή στοιχεία» που, κατά την κρίση του εισαγγελέα, δικαιολογούν επανεξέταση (Ολομέλεια Δικηγορικών Συλλόγων). Το κατώφλι είναι υψηλό, και εκεί κρίνεται η υπόθεση. Δεν αρκεί πολιτική διαφωνία με την αρχειοθέτηση, ούτε διαφορετική νομική ανάγνωση του ίδιου υλικού. Χρειάζεται νέο, μη αξιολογημένο αποδεικτικό δεδομένο που θα άλλαζε την εικόνα. Ο Μπακέλας εφάρμοσε αυτό το κριτήριο στενά, με την ίδια λογική που είχε ακολουθήσει τον Απρίλιο ο προκάτοχός του Κωνσταντίνος Τζαβέλλας: τα προσκομισθέντα θεωρήθηκε ότι ζητούσαν νέα αξιολόγηση ήδη γνωστού υλικού (Enikos).

Εδώ ακριβώς είναι η ένταση. Μετά την αρχειοθέτηση εμφανίστηκαν πράγματα που δεν υπήρχαν πριν. Στη δίκη καταδικάστηκαν σε πρώτο βαθμό τέσσερις ιδιώτες, και η καθαρογραμμένη απόφαση των 1.930 σελίδων δεν έκλεισε απλώς τη δίκη: άνοιξε νέο κύκλο διαβιβάσεων για περαιτέρω έλεγχο, με κεντρικό άξονα την κατασκοπεία και ρόλους στελεχών εταιρειών (ΕΡΤ). Το πρωτόδικο δικαστήριο δηλαδή είδε υλικό άξιο νέων ερευνών, αλλά ο ανώτατος εισαγγελέας έκρινε ότι αυτό δεν αρκεί για να ξανανοίξει η αρχειοθετημένη δικογραφία.

Το πιο ενδιαφέρον «νέο» στοιχείο ήταν το χαρτί που έφερε ο Κεσσές. Πρόκειται για ισραηλινό δικόγραφο δυσφήμησης του Ταλ Ντίλιαν. Σε αυτό, ο ιδρυτής της εταιρείας Intellexa φέρεται να διαχωρίζει την πώληση του Predator σε ελληνικές κρατικές αρχές, την οποία παρουσιάζει ως νόμιμη, από τη δική του εμπλοκή στη χρήση του, την οποία αρνείται (ΕφΣυν). Ο δικηγόρος ζήτησε ανάσυρση, διεθνή δικαστική συνδρομή προς το Ισραήλ για επικυρωμένα αντίγραφα και εξέταση προσώπων (To Vima). Το έγγραφο όμως, αν είναι γνήσιο όπως περιγράφεται, αποδεικνύει το πολύ μια παραδοχή διαδίκου. Δεν δείχνει ποια ελληνική υπηρεσία αγόρασε, ούτε ποιος έδωσε εντολές. Ο Μπακέλας πρόσθεσε και ένα δικονομικό εμπόδιο: οι ήδη καταδικασμένοι δεν μπορούν να μετατραπούν σε μάρτυρες για να στηρίξουν άνοιγμα του ίδιου φακέλου (in.gr). Ο Κεσσές μίλησε για «σκυταλοδρομία συγκάλυψης» (Dnews).

Η απόφαση όμως δεν είναι οριστικό τέλος, και το «προς το παρόν» μετράει. Το εφετείο των τεσσάρων καταδικασθέντων έχει προσδιοριστεί για τις 11 Δεκεμβρίου 2026, όπου μπορεί θεωρητικά να προκύψει νέο αποδεικτικό υλικό (Newsit). Παράλληλα μένει ανοιχτό το αστικό μέτωπο: οκτώ θύματα διεκδικούν περίπου 7,6 εκατ. ευρώ από την Intellexa και 13 φυσικά πρόσωπα, με δικάσιμο τον Απρίλιο του 2027 (ΕφΣυν, Reuters). Παραμένει και η διοικητική οδός: η απόφαση 709/2026 του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου, ζητά από την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ) να διαβιβάσει τον φάκελο ή να εξηγήσει την καταστροφή του, με μοχλό την Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών (ΑΔΑΕ) (Dnews). Στη Βουλή, η αντιπολίτευση έχει ήδη δει τα όριά της: το αίτημα να κληθούν Δημητριάδης και Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών απορρίφθηκε με τις ψήφους της ΝΔ (ΕΡΤ).

Η κυβέρνηση κερδίζει το επιχείρημα ότι «η Δικαιοσύνη έκρινε». Η πράξη Μπακέλα είναι όμως δικονομική, όχι πολιτική αθώωση: δεν απαντά ποιος χρησιμοποίησε ή προστάτευσε το Predator (Capital). Ο εισαγγελέας έκλεισε μια πόρτα, όχι όλες. Η υπόθεση συνεχίζει να ζει στο εφετείο του Δεκεμβρίου, στις αίθουσες των αστικών αγωγών και στα διοικητικά δικαστήρια, εκεί όπου το ερώτημα ποιος ευθύνεται δεν χρειάζεται την άδεια του Αρείου Πάγου για να τεθεί.