ΑΠΘ: 313 προσαγωγές χωρίς ούτε μία σύλληψη και το τελεσίγραφο 48 ωρών

Τριακόσιοι δεκατρείς άνθρωποι μπήκαν στη ΓΑΔΘ και βγήκαν ελεύθεροι. Αυτός ο αριθμός – ρεκόρ δεκαετίας για προσαγωγές χωρίς ούτε μία σύλληψη – αποκαλύπτει το πραγματικό κενό πίσω από το δόγμα «Νόμος και Τάξη» στα πανεπιστήμια. Το Σάββατο στο ΑΠΘ δεν είδαμε απονομή δικαιοσύνης, αλλά διαχείριση επικοινωνιακής κρίσης.

Η κυβέρνηση επέλεξε την επίθεση. Το Υπουργείο Παιδείας έδωσε διορία 48 ωρών στην Πρυτανεία να δώσει εξηγήσεις και να αποδώσει ευθύνες βάσει του νόμου 5224/2025. Πίσω από την αυστηρή ρητορική όμως, κρύβεται μια πολιτική αντίφαση: Το κράτος εγκαλεί το Πανεπιστήμιο για κενά ασφαλείας, όταν το ίδιο το κράτος έχει ουσιαστικά «παγώσει» τον εμβληματικό του θεσμό, την Πανεπιστημιακή Αστυνομία (ΟΠΠΙ), η οποία απορροφήθηκε σιωπηρά από την ΕΛ.ΑΣ. χωρίς να λειτουργήσει ποτέ όπως σχεδιάστηκε.

Η αριθμητική της αποτυχίας

Το γεγονός ότι από 313 προσαγωγές δεν προέκυψε ούτε μία κατηγορία, παρόλο που υπήρξαν τραυματισμός αστυνομικού και ρίψη μολότοφ, δείχνει ότι η επιχείρηση ήταν «σκούπα» εντυπώσεων και όχι στοχευμένη αστυνόμευση. Νομικά, η μαζική προσαγωγή χωρίς στοιχεία είναι ομολογία αδυναμίας εντοπισμού των δραστών. Πολιτικά, όμως, παράγει εικόνα «καθαρού» πανεπιστημίου για τα δελτία των 8.

Το παιχνίδι της ευθύνης (Blame Game)

Με το τελεσίγραφο, το Υπουργείο μετατρέπει την Πρυτανεία σε «αποδιοπομπαίο τράγο». Η Πρυτανεία απαντά ζητώντας τώρα «ελεγχόμενη πρόσβαση» (τουρνικέ και κάρτες). Εδώ βρίσκεται η ουσία: Ο νόμος Κεραμέως (4777/2021) προέβλεπε αυτά τα μέτρα, αλλά απαιτούσε κονδύλια και υποδομές που το κράτος δεν χρηματοδότησε ποτέ επαρκώς.

Ζητείται από τους Πρυτάνεις να εφαρμόσουν νόμους που η ίδια η πολιτεία αφήνει μετέωρους οικονομικά και επιχειρησιακά. Όσο η «ασφάλεια» παραμένει μπαλάκι μεταξύ Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, Υπουργείου Παιδείας και Πρυτανειών, το ΑΠΘ θα παραμένει όμηρος μιας μειοψηφίας και η κυβέρνηση θα νομοθετεί λύσεις που υπάρχουν μόνο στο ΦΕΚ.

Το ερώτημα δεν είναι αν έγινε πάρτι. Είναι αν πέντε χρόνια μετά, η πολιτική βούληση εξαντλείται σε τελεσίγραφα κατόπιν εορτής.