Απόσυρση 5.000 στρατιωτών: Ο Τραμπ τιμωρεί τη Γερμανία, η σιωπηρή Αθήνα κερδίζει

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να αποσύρει 5.000 στρατιώτες από τη Γερμανία ως αντίποινα στις δηλώσεις Μερτς για το Ιράν (To Brief) είναι, πρώτα και πάνω από όλα, μια πράξη με ευτελές κίνητρο. Πηγές του ΝΑΤΟ στο Euronews το περιγράφουν χωρίς περιστροφές: ο αριθμός 5.000 «τραβήχτηκε από τον αέρα για να αφήσει ορατό σημάδι στη σύγκρουση με τον Μερτς» (Euronews). Στην Αθήνα, ωστόσο, καμία αντίδραση. Ούτε από το Μαξίμου, ούτε από το ΥΠΕΞ, ούτε από την αντιπολίτευση. Και αυτή η συγκρατημένη στάση δεν είναι αμηχανία, είναι υπολογισμός.

Η μηχανική της επιβράβευσης

Η λογική του Τραμπ είναι συνεπής: τιμωρεί λόγια, ανταμείβει σιωπή. Ο Πέδρο Σάντσεθ μίλησε για «ναζιστικές» πρακτικές και η Ισπανία έχασε αμερικανικά προγράμματα. Ο Μερτς υποστήριξε ότι οι Αμερικανοί «εξευτελίζονται» στο Ιράν, και η Γερμανία χάνει το 2nd Cavalry Regiment του Vilseck, τη μοναδική της brigade (Stars and Stripes).

Η Ελλάδα δεν είπε τίποτα. Και κερδίζει υποδομή, τη μία μετά την άλλη.

Τον Μάρτιο, το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford έδεσε στη Σούδα για επισκευές. Δεν ήταν επιλογή ευκολίας: είναι το μοναδικό λιμάνι στη Μεσόγειο που μπορεί να φιλοξενήσει σκάφος αυτών των διαστάσεων. Παράλληλα, η Λάρισα έχει εξελιχθεί σε μόνιμη προωθημένη βάση για το RQ-180, το υπερ-απόρρητο stealth drone της Northrop Grumman που σχεδιάστηκε για να εντοπίζει ρωσικά κινητά πυρηνικά συστήματα. Η παρουσία του στη Θεσσαλία δίνει στις ΗΠΑ ζωντανή εικόνα από τη Μαύρη Θάλασσα έως τη Συρία, χωρίς να εξαρτώνται πια από βάσεις του Incirlik που η Άγκυρα έκλεισε.

Η Αλεξανδρούπολη, εν τω μεταξύ, λειτουργεί ως ο διάδρομος που παρακάμπτει τον Βόσπορο για τη μεταφορά αμερικανικού εξοπλισμού προς τη Ρουμανία και την Πολωνία. Όλα αυτά συμβαίνουν χωρίς ψηφοφορία στη Βουλή και χωρίς ανακοίνωση του Πενταγώνου με ελληνική σημαία.

Η σιωπή έχει και δεύτερο αποδέκτη: την Άγκυρα. Κάθε δημόσιος πανηγυρισμός για τη συγκέντρωση αμερικανικών δυνάμεων σε ελληνικό έδαφος θα τροφοδοτούσε το αφήγημα του Καραγκιόλ περί «δυτικής περικύκλωσης» και θα επιτάχυνε το τουρκικό ναυτικό πρόγραμμα (πυρηνοκίνητα υποβρύχια NÜKDEN, μελλοντικό αεροπλανοφόρο). Η Αθήνα προτιμά να συσσωρεύει χωρίς να ονοματίζει.

Η μάχη του Κογκρέσου για την Ανατολική Ευρώπη

Το κρίσιμο τώρα είναι πού θα καταλήξουν οι 5.000. Οι Ρεπουμπλικανοί πρόεδροι των επιτροπών Ενόπλων Δυνάμεων, Ρότζερ Γουίκερ και Μάικ Ρότζερς, ζήτησαν δημόσια να μετακινηθούν ανατολικά, όχι πίσω στις ΗΠΑ (Wicker statement). Η ίδια συμμαχία είχε μπλοκάρει αντίστοιχη απόπειρα του Τραμπ το 2020. Ο Ντόναλντ Τουσκ, πάντως, παραδέχτηκε στις 3 Μαΐου ότι η Πολωνία δεν έχει λάβει κανένα τέτοιο σήμα (Stars and Stripes).

Αν το Κογκρέσο επιβάλει ανατολικό προσανατολισμό, η Ελλάδα παραμένει στρατηγικός κερδισμένος χωρίς ρίσκο. Αν τα στρατεύματα γυρίσουν στις βάσεις CONUS, ο Πούτιν θα διαβάσει αποχώρηση από την Ευρώπη και η ελληνική σιωπή θα κοστίσει ακριβότερα. Στο πρώτο σενάριο η Αθήνα έχει στοιχηματίσει σωστά. Στο δεύτερο, έχει αγοράσει μερίδιο σε μια συμμαχία που συρρικνώνεται.