Απόφαση 1.930 σελίδων τεκμηριώνει κοινό κέντρο κρατικής ΕΥΠ και κατασκοπευτικού Predator

Η καθαρογραφή της δικαστικής απόφασης για το σκάνδαλο Predator έχει 1.930 σελίδες (iefimerida.gr). Μέσα τους, ο δικαστής Ασκιανάκης τεκμηριώνει κοινό κέντρο δράσης ΕΥΠ και Predator. Καταγράφει προπληρωμένη κάρτα που φορτίστηκε κοντά σε εγκαταστάσεις της υπηρεσίας πληροφοριών. Και παραπέμπει 9 νέα πρόσωπα για κακουργηματική κατασκοπεία (άρθρο 148 ΠΚ, ποινές έως 20 χρόνια), αδίκημα που διώκεται αυτεπάγγελτα (To Brief). Στο σκεπτικό, ο Γρηγόρης Δημητριάδης, τότε πολιτικός προϊστάμενος της ΕΥΠ και ανιψιός του πρωθυπουργού, αναφέρεται 277 φορές χωρίς να έχει διωχθεί ποινικά.

Σαράντα οκτώ ώρες πριν τη δημοσίευση, ο Ταλ Ντίλιαν, ιδρυτής της Intellexa, είχε δηλώσει ρητά: «Παρέχουμε τεχνολογία αποκλειστικά σε εξουσιοδοτημένες κυβερνητικές αρχές. Οι εθνικές υπηρεσίες ορίζουν τους στόχους» (news247.gr). Και πρόσθεσε: «Ο Νίξον έχασε την προεδρία επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει υποκλοπές. Δεν θα γίνω αποδιοπομπαίος τράγος» (megatv.com). Ο κατασκευαστής λέει «μόνο κυβερνήσεις». Η δικαστική απόφαση βρίσκει κοινούς στόχους ΕΥΠ και Predator σε τουλάχιστον το ένα τρίτο των περιπτώσεων (antapocrisis.gr).

Απέναντι σε αυτό, ο Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός και ο ίδιος στόχος του λογισμικού (dnews.gr), δήλωσε ότι «δεν έχει κανένα πρόβλημα που τον παρακολουθούσαν» και ότι η υπόθεση «παραδραματοποιήθηκε». Η κανονικοποίηση δεν είναι τυχαία. Η παλιά γραμμή άμυνας, «δεν ξέραμε, ήταν ιδιώτες», δεν αντέχει πια: ο δημιουργός του λογισμικού λέει ότι πουλάει μόνο σε κράτη, και η δικαστική έρευνα βρίσκει τα ίχνη της ΕΥΠ στο ίδιο σύστημα στοχοποίησης.

Η δικογραφία πάει τώρα στο Εφετείο για κακούργημα κατασκοπείας, με αποδεδειγμένο (κατά το δικαστήριο) κοινό κέντρο δράσης μεταξύ κρατικής υπηρεσίας και παράνομου λογισμικού. Εκεί, η θεωρία των «ιδιωτών» δεν στέκει νομικά.