Αντίστροφη μέτρηση στο Ιράν: Εκκενώσεις 6 χωρών και αμερικανικό αεροπλανοφόρο στη Σούδα

Στη Δύση μετράμε countdown: 10-15 ημέρες για πυρηνική συμφωνία ή αμερικανικό πλήγμα. Η Πολωνία λέει στους πολίτες της «φύγετε αμέσως, σε λίγες ώρες μπορεί να μην μπορείτε» (Khaleejtimes). Η Γερμανία, η Σουηδία, η Σερβία, η Αυστραλία, η Ιαπωνία ακολουθούν μέσα σε 48 ώρες (Anadolu). Συντονισμένη εκκένωση έξι χωρών ταυτόχρονα σημαίνει κοινή πληροφοριακή εκτίμηση — κάποιος μοιράστηκε τον ίδιο φάκελο με όλους. Στο Πεκίνο, την ίδια ώρα, περίπου 400 δεξαμενόπλοια-φαντάσματα κουβαλούν αθόρυβα 1,5 εκατ. βαρέλια ιρανικού πετρελαίου την ημέρα, σε τιμή 8-10 δολάρια κάτω από την αγορά (Iran International).

Η Τεχεράνη, παρά τη δυτική αφήγηση περί μονολιθικού καθεστώτος, λειτουργεί με αυστηρό καταμερισμό ρόλων υπό ένα βλέμμα. Στις 17 Φεβρουαρίου ο Χαμενεΐ επικαλέστηκε τον Ιμάμ Χουσεΐν — τον μάρτυρα που αρνήθηκε να υποκύψει σε διεφθαρμένο ηγέτη (FDD). Το 2013, κατά τις διαπραγματεύσεις του JCPOA, είχε επιλέξει τον Χασάν — τον αδερφό που έκανε ανακωχή. Η μετατόπιση από εκεχειρία σε μαρτύριο είναι στρατηγικό σήμα, όχι κήρυγμα. Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος Πεζεσκιάν διαβεβαιώνει ότι «οι διαπραγματεύσεις γίνονται υπό την πλήρη εξουσιοδότηση του Ηγέτη» (PressTV). Η υποτιθέμενη ρήξη σκληροπυρηνικών και μεταρρυθμιστών μοιάζει περισσότερο με καλοστημένη παράσταση: ο ένας απειλεί, ο άλλος διαπραγματεύεται, ο σκηνοθέτης παρακολουθεί.

Στο παρασκήνιο, η Κίνα πληρώνει σε γουάν μέσω του CIPS (το κινεζικό αντίστοιχο του SWIFT) ιρανικό πετρέλαιο που μεταφορτώνεται σε ανοιχτή θάλασσα και φτάνει στα ανεξάρτητα διυλιστήρια του Σαντόνγκ ως «μαλαισιανό μείγμα» (Telegraph). Κανένα δολάριο δεν αγγίζει αμερικανική τράπεζα. Με τα γουάν η Τεχεράνη αγοράζει πίσω κεραίες Huawei και κάμερες αναγνώρισης προσώπου — τις ίδιες που χρησιμοποίησε τον Ιανουάριο κατά 93 εκατομμυρίων πολιτών της. Το Πεκίνο δεν χρειάζεται να επιλέξει μεταξύ πολέμου και ειρήνης: αν οι ΗΠΑ χτυπήσουν, απασχολούνται μακριά από την Ταϊβάν· αν υπάρξει deal, η Κίνα παραμένει ο μεγαλύτερος αγοραστής ενέργειας.

Αύριο Κυριακή, στη Σούδα δένει το αεροπλανοφόρο USS Gerald R. Ford για τετραήμερο ανεφοδιασμό (Proto Thema). Ιπτάμενα τάνκερ απογειώνονται ήδη από τα Χανιά για να συνοδεύσουν F-22 και F-16 προς τη Μέση Ανατολή (Banking News). Η Ελλάδα δεν χρειάστηκε να πάρει θέση — έχει ήδη γίνει η κεντρική αρτηρία ανεφοδιασμού. Η αντίθεση πονάει: η Αθήνα προσφέρει απόλυτη στρατιωτική διευκόλυνση σε μια κρίση όπου η Κίνα παίζει διπλό, κερδοφόρο παιχνίδι, και η Τουρκία κρατά αποστάσεις. Το πραγματικό κόστος δεν μετριέται σε βεληνεκή πυραύλων. Μετριέται στη διπλωματική ευελιξία που χάνουμε κάθε φορά που η Σούδα μετατρέπεται σε αποβάθρα εκστρατείας — χωρίς αντάλλαγμα στο τραπέζι.