Ανταρσία 6 Ρεπουμπλικανών στον Τραμπ – Ο λογαριασμός των 1.300 δολαρίων

Στις 11 Φεβρουαρίου 2026, κατέρρευσε ένας από τους βασικούς μύθους της οικονομικής πολιτικής Τραμπ μέσα στην ίδια του την αυλή. Η ανταρσία έξι Ρεπουμπλικανών βουλευτών που ψήφισαν μαζί με τους Δημοκρατικούς για την ακύρωση των δασμών στον Καναδά, αψηφώντας τις απειλές του Λευκού Οίκου, δεν είναι απλώς εσωκομματική γκρίνια. Είναι η παραδοχή ότι ο λογαριασμός έφτασε.

Για την Ελλάδα και την Ευρώπη, αυτό το ρήγμα στην Ουάσιγκτον είναι η "κορυφή του παγόβουνου" σε μια σύγκρουση που αλλάζει βίαια τον τρόπο που ζούμε, παράγουμε και καταναλώνουμε.

Ποιος πληρώνει το μάρμαρο;

Η ρητορική του "Πρώτα η Αμερική" προσκρούει πλέον στη μαθηματική πραγματικότητα. Μελέτες δείχνουν ότι το 96% του κόστους των δασμών δεν το απορρόφησαν οι ξένοι εξαγωγείς, αλλά μετακυλίστηκε στους Αμερικανούς καταναλωτές (Autoblog). Για το μέσο νοικοκυριό στις ΗΠΑ, αυτό σημαίνει επιβάρυνση $1.300 το 2026 (National Today).

Το μάθημα εδώ είναι σκληρό αλλά χρήσιμο: Στον εμπορικό πόλεμο, δεν υπάρχουν στεγανά. Όταν οι ΗΠΑ ακριβαίνουν, ο πληθωρισμός ταξιδεύει. Ο Καναδάς, αντιδρώντας, δεν αρκέστηκε σε αντίποινα. Έκανε το αδιανόητο για τα αμερικανικά συμφέροντα: στράφηκε στην Κίνα, μειώνοντας τους δασμούς στο κινεζικό λάδι canola από 85% σε 15%. Ο προστατευτισμός της Ουάσιγκτον σπρώχνει τους συμμάχους της στην αγκαλιά του Πεκίνου.

Η Ευρώπη και η Ελληνική πραγματικότητα

Στην Ευρώπη, η εποχή της "υπομονής" τελείωσε. Η απειλή Τραμπ για δασμούς λόγω... Γροιλανδίας ξύπνησε τα αντανακλαστικά των Βρυξελλών που ετοιμάζουν αντίποινα €93 δισ. (Capital.gr).

Για την Ελλάδα, τα νέα είναι ανάμεικτα:

1. Το κόστος: Οι ελληνικές εξαγωγές αντιμετωπίζουν τον οριζόντιο δασμό 15%. Ειδικά στον κλάδο των τροφίμων, δημιουργούνται παράλογες ασυμμετρίες. Οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί βλέπουν την ΕΕ να ανοίγει την πόρτα στη Mercosur (Ν. Αμερική), ενώ η Αργεντινή διατηρεί δασμούς στα δικά μας προϊόντα (E-Agrotis).
2. Η ευκαιρία: Η ελληνική οικονομία, βασισμένη στις υπηρεσίες και τη ναυτιλία, είναι λιγότερο εκτεθειμένη από τη γερμανική βιομηχανία. Καθώς οι εμπορικοί δρόμοι αλλάζουν, η Ελλάδα αναδεικνύεται σε κρίσιμο κόμβο logistics και ενέργειας.

Το διακύβευμα δεν είναι πλέον εμπορικό, αλλά υπαρξιακό για τη Δύση. Όσο οι ΗΠΑ υψώνουν τείχη, η Ευρώπη –και η Ελλάδα– αναγκάζονται να κοιτάξουν αλλού για συμμαχίες (βλέπε Ινδία). Ο παλιός κόσμος του ελεύθερου εμπορίου πέθανε. Το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα θα προσαρμοστούμε στον καινούργιο.