Ανοιχτός πόλεμος: Το Πακιστάν βομβαρδίζει τους Ταλιμπάν που το ίδιο εξέθρεψε

Μετά τον βομβαρδισμό της Καμπούλ που ανέτρεψε τα δεδομένα μισού αιώνα στη Νότια Ασία (To Brief), η Ισλαμαμπάντ βάφτισε την επιχείρηση «Ghazab Lil Haqq» — «Δίκαιη Οργή». Η οργή όμως στρέφεται στο δικό της δημιούργημα. Η πακιστανική υπηρεσία πληροφοριών ISI εξέθρεψε τους Ταλιμπάν τη δεκαετία του 1990 ως «στρατηγικό βάθος» απέναντι στην Ινδία. Ερωτηθείς αν η βία αποτελεί blowback αυτής ακριβώς της πολιτικής, ο υπουργός Άμυνας Khawaja Asif απάντησε στο CNN: «Ναι, νομίζω ότι ναι» (CNN).

Οι αριθμοί δείχνουν το μέγεθος του κόστους ασφαλείας που οδήγησε σε αυτή την κλιμάκωση. Σύμφωνα με το ACLED, το Πακιστάν κατέγραψε 2.425 επεισόδια μαχητικής βίας το 2025 — τετραπλάσια από τα 658 του 2022 (Ujasusi). Τον Φεβρουάριο, βομβιστής αυτοκτονίας σκότωσε 31 ανθρώπους σε τζαμί του Ισλαμαμπάντ (To Brief). Στις 26 Φεβρουαρίου, οι Ταλιμπάν ισχυρίστηκαν ότι σκότωσαν 55 Πακιστανούς στρατιώτες και κατέλαβαν 19 φυλάκια κατά μήκος της γραμμής Durand (Al Jazeera). Η αναλύτρια Pearl Pandya του ACLED προειδοποιεί ότι «περαιτέρω κλιμάκωση φαίνεται αναπόφευκτη» (CSIS).

Ουάσιγκτον, Πεκίνο και το ινδικό μειδίαμα

Η απόλυτη αμερικανική στήριξη δίνει διπλωματική κάλυψη στην Ισλαμαμπάντ. Ο Trump επαίνεσε ανοιχτά τον πακιστανικό στρατό — «έχετε σπουδαίο πρωθυπουργό, σπουδαίο στρατηγό» — χωρίς να ζητήσει κατάπαυση πυρός (AFP). Η πραγματική ανησυχία όμως βρίσκεται στο Πεκίνο: ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας-Πακιστάν (CPEC), αξίας δεκάδων δισεκατομμυρίων, περνά μέσα από τη ζώνη μάχης, και η Κίνα εξετάζει ήδη εναλλακτικές διαδρομές μέσω Αφγανιστάν (SpecialEurasia) — δηλαδή μέσω του ίδιου καθεστώτος που βομβαρδίζει σήμερα ο σύμμαχός της. Και όσο η Ισλαμαμπάντ κοιτάζει δυτικά προς την Καμπούλ, το Νέο Δελχί απολαμβάνει τον εγκλωβισμό του αντιπάλου του σε διμέτωπο αγώνα — τον εφιάλτη κάθε πακιστανικού στρατηγικού σχεδιαστή.

Στη βάση αυτής της σύγκρουσης, 22 εκατομμύρια Αφγανοί χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια. Μόνο το 11% της χρηματοδότησης που ζήτησε ο ΟΗΕ για το 2026 έχει φτάσει — 181 εκατομμύρια από τα 1,7 δισεκατομμύρια (UN OCHA). Στα συνοριακά περάσματα Torkham και Chaman, χιλιάδες πρόσφυγες είναι εγκλωβισμένοι χωρίς τρόφιμα — ανάμεσα σε ένα καθεστώς που καταρρέει οικονομικά και σε έναν γείτονα που πλέον βομβαρδίζει ανοιχτά.