Άνευ όρων το «ναι» των ΗΠΑ στο mega-deal Paramount-Warner Bros. – τα εμπόδια που απομένουν σε πολιτείες και ΕΕ

Το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης (DOJ) ενέκρινε στις 12 Ιουνίου την εξαγορά της Warner Bros. Discovery από την Paramount Skydance, μια συμφωνία με enterprise value γύρω στα 110 δισ. δολάρια που ενώνει δύο ιστορικά στούντιο, το HBO, το CNN, το CBS και δύο streaming πλατφόρμες (DOJ, Politico). Μετά την έγκριση των μετόχων τον Απρίλιο, αυτό ήταν το κρίσιμο ρυθμιστικό βήμα στις ΗΠΑ (To Brief). Η ουσία δεν είναι το «ναι». Είναι το «ναι χωρίς όρους».

Το DOJ έκλεισε τον φάκελο μετά από οκτάμηνη έρευνα και πάνω από 2 εκατομμύρια έγγραφα, κρίνοντας ότι η συναλλαγή δεν βλάπτει τον ανταγωνισμό σε streaming, γραμμική τηλεόραση και κινηματογραφική παραγωγή (NBC News). Δεν ζήτησε ούτε μία πώληση περιουσιακού στοιχείου (divestiture) ούτε δέσμευση συμπεριφοράς (behavioral condition), δηλαδή υπόσχεση για το πώς θα λειτουργεί ο όμιλος μετά τη συγχώνευση. Πρακτικά, το deal προχωρά ολόκληρο, χωρίς να αφαιρεθεί τίποτα από το πακέτο ισχύος του νέου σχήματος.

Γιατί το ακέραιο deal σημαίνει απολύσεις

Όταν δεν μπαίνουν όροι, η Paramount μπορεί να κυνηγήσει όλο το οικονομικό της σχέδιο. Και αυτό το σχέδιο στηρίζεται σε μια υπόσχεση προς τους επενδυτές: πάνω από 6 δισ. δολάρια «συνέργειες», κυρίως από ενοποίηση τεχνολογίας, streaming υποδομών, προμηθειών και κεντρικών λειτουργιών (Paramount). Στα media, ποσά αυτού του μεγέθους δεν βγαίνουν μόνο από λογισμικό και ακίνητα. Βγαίνουν από κόψιμο διπλών λειτουργιών και θέσεων.

Το νούμερο γίνεται συγκεκριμένο στην Ατλάντα. Μόνο στο campus όπου εδρεύει το CNN, η Atlanta Journal-Constitution υπολογίζει ότι διακυβεύονται πάνω από 3.000 θέσεις, ενώ η Paramount είχε ήδη ξεκινήσει προηγούμενο κύμα απολύσεων (AJC).

Οι κερδισμένοι είναι δύο. Οι μέτοχοι της WBD κλειδώνουν 31 δολάρια ανά μετοχή σε μετρητά, με μεγαλύτερη βεβαιότητα ότι το deal θα κλείσει όπως συμφωνήθηκε. Και η οικογένεια Ellison αποκτά έλεγχο πάνω σε πολύ μεγαλύτερη βάση περιουσιακών στοιχείων: βάζει κεφάλαιο μέσω της RedBird, αλλά κρατά τις μετοχές με δικαίωμα ψήφου, ενώ οι νέοι ξένοι επενδυτές παίρνουν μετοχές χωρίς ψήφο (Straits Times). Ο οικονομικός κίνδυνος μοιράζεται, ο έλεγχος συγκεντρώνεται. Από την άλλη, οι εργαζόμενοι σε CNN, CBS και τα δύο στούντιο είναι οι πρώτοι που θα νιώσουν το βάρος. Χωρίς ρυθμιστική υποχρέωση να διατηρηθούν χωριστές αίθουσες σύνταξης ή συγκεκριμένος αριθμός θέσεων, οι περικοπές γίνονται ευκολότερες.

Το «τελείωσε» είναι spin

Η έγκριση εντάσσεται σε μια ευρύτερη αλλαγή. Η διοίκηση Τραμπ αντιμετωπίζει πλέον τις μεγάλες συγχωνεύσεις πιο ευνοϊκά, αρκεί να μην μπορεί να αποδειχθεί συγκεκριμένη βλάβη στον ανταγωνισμό (Reuters). Όμως η υπόθεση δεν έχει τελειώσει.

Στις ΗΠΑ απομένουν δύο πραγματικά εμπόδια. Πρώτον, οι πολιτειακοί γενικοί εισαγγελείς δεν δεσμεύονται από το «ναι» του DOJ: το Clayton Act τους επιτρέπει να πάνε σε δικαστήριο και να ζητήσουν δικαστική εντολή που παγώνει το closing (Cornell LII, NAAG). Η Καλιφόρνια δεν έχει κουμπί βέτο, αλλά μπορεί να συντονιστεί με άλλες πολιτείες και να μπλοκάρει δικαστικά (Newsweek). Δεύτερον, η FCC πρέπει να εγκρίνει τη μεταβίβαση των τηλεοπτικών αδειών του CBS, με κριτήριο το «δημόσιο συμφέρον» (DWT).

Στην Ευρώπη, η Κομισιόν δεν λειτουργεί ως δεύτερη σφραγίδα. Η Paramount ζήτησε έγκριση στις 2 Ιουνίου, με αρχική προθεσμία στις 7 Ιουλίου, ενώ τρέχει και χωριστός έλεγχος για τη χρηματοδότηση από κρατικά funds του Κόλπου (Bloomberg). Στην προηγούμενη υπόθεση Disney/Fox, οι Βρυξέλλες είχαν απαιτήσει πώληση καναλιών (Lexgo).

Για τον Έλληνα συνδρομητή, τίποτα δεν αλλάζει σήμερα στον λογαριασμό: δεν υπάρχει ανακοινωμένη αύξηση τιμών λόγω της έγκρισης (News247). Σε μια αγορά όπου οι τιμές streaming έχουν ήδη ανέβει αισθητά (Consumer Reports), ένας όμιλος που κρατά μαζί HBO, Paramount, CNN και Pluto έχει μεγαλύτερη δύναμη να σπρώξει τον καταναλωτή σε ακριβότερα πακέτα.

Η άνευ όρων έγκριση δεν είναι απλώς μια νίκη της Paramount. Είναι η επιβεβαίωση ότι η Ουάσιγκτον βλέπει πλέον τη μεγάλη κλίμακα ως απάντηση στον ανταγωνισμό, όχι ως απειλή. Μένει ανοιχτό το ερώτημα: ποιος προστατεύει τον εργαζόμενο και τον καταναλωτή όταν τα ρυθμιστικά εμπόδια πέφτουν;