Ανεργία 8% τον Ιούνιο, 19,5% στους νέους

Η ελληνική ανεργία υποχώρησε στο 8,0% τον Ιούνιο, το χαμηλότερο ποσοστό για μήνα Ιούνιο από το 2012. Πίσω όμως από αυτόν τον έναν αριθμό υπάρχουν τρεις πολύ διαφορετικές αγορές εργασίας: μία για τους άνδρες, όπου η ανεργία έχει πέσει στο 6,0%, μία για τις γυναίκες, όπου μένει στο 10,4%, και μία για τους νέους 15-24 ετών, όπου φτάνει το 19,5% (OT). Ο μέσος όρος δείχνει βελτίωση. Η κατανομή δείχνει ποιος έμεινε πίσω.

Η βελτίωση δεν είναι στατιστικό τέχνασμα. Η ΕΛΣΤΑΤ, στην ανακοίνωσή της στις 29 Ιουλίου, κατέγραψε 4.389.230 απασχολούμενους και 381.769 ανέργους (e-forologia). Το κρίσιμο είναι πώς ερμηνεύεται η ετήσια πτώση από το 9,2% του Ιουνίου 2025.

Όταν η ανεργία πέφτει, συμβαίνει με δύο τρόπους: είτε επειδή περισσότεροι άνθρωποι βρήκαν δουλειά, είτε επειδή απογοητευμένοι σταμάτησαν να ψάχνουν και «εξαφανίστηκαν» από τον παρονομαστή. Εδώ ισχύει σχεδόν αποκλειστικά το πρώτο. Οι απασχολούμενοι αυξήθηκαν κατά 53.413 σε έναν χρόνο, ενώ το εργατικό δυναμικό (όσοι δουλεύουν ή ψάχνουν ενεργά) συρρικνώθηκε μόλις κατά 4.950 άτομα (Capital). Πρακτικά, περίπου το 91,5% της μείωσης των ανέργων εξηγείται από νέες θέσεις, όχι από ανθρώπους που τα παράτησαν.

Γιατί ο Ιούνιος δεν είναι νέο ρεκόρ

Εδώ χρειάζεται προσοχή, γιατί η εικόνα της αδιάλειπτης βελτίωσης δεν στέκει. Ο Μάιος αναθεωρήθηκε προς τα κάτω στο 7,8%, άρα ο Ιούνιος στο 8,0% είναι στην πραγματικότητα μηνιαία άνοδος, όχι νέα πτώση (News247). Δεν είναι απαραίτητα κακό: από τον Μάιο στον Ιούνιο προστέθηκαν 16.465 θέσεις εργασίας, αλλά μπήκαν στην αγορά 28.810 νέοι υποψήφιοι εργαζόμενοι. Δηλαδή περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να ψάχνουν δουλειά απ' όσους απορροφήθηκαν αμέσως, κάτι τυπικό για την αρχή του καλοκαιριού. Η αγορά μεγαλώνει, αλλά η ζήτηση για δουλειά τρέχει προσωρινά μπροστά από την προσφορά.

Το επίμαχο ερώτημα δεν είναι πόσες θέσεις, αλλά τι είδους θέσεις. Και εδώ τα επίσημα στοιχεία γίνονται πιο ανησυχητικά. Το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ έδειξε για το πεντάμηνο Ιανουαρίου-Μαΐου καθαρό ισοζύγιο +332.843 θέσεων στον ιδιωτικό τομέα (Economix). Στο ίδιο πεντάμηνο, όμως, 612.212 εργασιακές σχέσεις έκλεισαν από καταγγελίες ή λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Αυτός ο τεράστιος όγκος κινητικότητας δείχνει μια αγορά που δημιουργεί δουλειές, αλλά και μια αγορά όπου η σταθερότητα δεν είναι δεδομένη.

Ο δείκτης της ΕΛΣΤΑΤ είναι ήδη εποχικά διορθωμένος, έχει δηλαδή αφαιρέσει την προβλέψιμη θερινή ώθηση. Δεν μπορούμε λοιπόν να τον αποδώσουμε απλώς στον τουρισμό χωρίς αναλυτικά κλαδικά στοιχεία, που προς το παρόν δεν διαθέτουμε.

Χαμηλό για την Ελλάδα, όχι για την Ευρώπη

Η κυβέρνηση πιστώνεται εύλογα τη βελτίωση. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνέδεσε στις 22 Ιουλίου την πτώση της ανεργίας «από το 18% στο 8%» με τη μακροοικονομική σταθερότητα και την επιστροφή Ελλήνων από το εξωτερικό (LamiaReport). Ακόμη και οι εγγεγραμμένοι άνεργοι της ΔΥΠΑ μειώθηκαν τον Ιούνιο κατά 82.032, δηλαδή 10,9% ετησίως. Το πρόβλημα με το αφήγημα δεν είναι τα νούμερα, είναι το πλαίσιο. Με την ίδια, εναρμονισμένη μεθοδολογία της Eurostat, η ευρωζώνη είχε τον ίδιο μήνα ανεργία 6,3% και η ΕΕ 6,0% (Eurostat). Στους νέους το χάσμα είναι δραματικό: 19,5% στην Ελλάδα έναντι 14,8% στην ευρωζώνη. Το 8% είναι χαμηλό για ελληνικό Ιούνιο, όχι ευρωπαϊκά χαμηλό.

Μια δουλειά παραπάνω σημαίνει και μισθό που φτάνει; Η Τράπεζα της Ελλάδος είχε καταγράψει πτώση της πραγματικής αμοιβής ανά εργαζόμενο κατά 1,1% το β' τρίμηνο του 2025, ενώ ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει στο 3,9%, πάνω από το 2,8% της ευρωζώνης (Eurostat HICP). Τα νοικοκυριά συνέχισαν το 2025 να ξοδεύουν περισσότερα απ' όσα αποταμιεύουν, με αρνητική αποταμίευση -1,5% του ΑΕΠ (Τράπεζα της Ελλάδος).

Το 8% λέει, με ασφάλεια, ότι περισσότεροι Έλληνες βρίσκουν δουλειά. Δεν λέει ότι ο ένας στους πέντε νέους που ψάχνει εργασία την έχει βρει, ούτε ότι όσοι εργάζονται ζουν ήδη αισθητά καλύτερα.