Ανάπτυξη 2,2% και φθηνά ομόλογα: Γιατί η Ελλάδα τρέμει τους αμερικανικούς δασμούς

Το ελληνικό 10ετές ομόλογο αποδίδει 3,36%, το γαλλικό 3,53%, το ιταλικό 3,51% (Trading Economics). Η χώρα που πριν μια δεκαετία δανειζόταν μέσω μηχανισμών διάσωσης βγαίνει σήμερα στις αγορές με spread μόλις 62 μονάδες βάσης από τη Γερμανία, κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα από το 2007 (The Euro Magazine).

Αυτά τα νούμερα έχουν συγκεκριμένη εξήγηση. Οι τράπεζες, που το 2016 κουβαλούσαν «κόκκινα δάνεια» στο 50% του χαρτοφυλακίου τους, τα έφεραν στο 3,6%, σχεδόν στον μέσο όρο της Ευρωζώνης (BIS). Η κερδοφορία τους (απόδοση ιδίων κεφαλαίων περίπου 12%) τους επέτρεψε φέτος να μοιράσουν μερίσματα για πρώτη φορά σε 15 χρόνια (To Brief). Η Scope Ratings αναβάθμισε τη χώρα σε BBB με θετικό outlook, η S&P έβαλε τρεις συστημικές τράπεζες σε θετική προοπτική (Scope Ratings, Athlos Capital). Υγιείς τράπεζες σημαίνουν πιστωτική επέκταση, και πιστωτική επέκταση σημαίνει ανάπτυξη: 2,2% φέτος, σχεδόν διπλάσια της Ευρωζώνης, με κινητήρα την εγχώρια ζήτηση και τις επενδύσεις του Ταμείου Ανάκαμψης πριν λήξει η προθεσμία τον Αύγουστο (ING). Το χρέος κατεβαίνει σταθερά, με στόχο κάτω από 120% του ΑΕΠ μέχρι το 2029.

Η δέσμευση της Κριστίν Λαγκάρντ ότι θα ολοκληρώσει τη θητεία της στην ΕΚΤ μέχρι τον Οκτώβριο του 2027 (Reuters) κλειδώνει αυτές τις συνθήκες: επιτόκια στο 2%, πληθωρισμός στο 1,7%, και το TPI (το εργαλείο που προστατεύει τα περιφερειακά ομόλογα από κερδοσκοπικές πιέσεις) σε ετοιμότητα (ΕΚΤ). Χωρίς αυτή τη νομισματική ομπρέλα, το spread των 62 μονάδων θα ήταν αδιανόητο.

Όμως ακριβώς επειδή η Ελλάδα ενσωματώθηκε πλήρως στις ευρωπαϊκές αγορές, είναι εκτεθειμένη σε ό,τι τις απειλεί. Η JP Morgan εκτιμά ότι οι αμερικανικοί δασμοί μπορούν να αφαιρέσουν 1,5% από το ΑΕΠ της Ευρωζώνης (JP Morgan). Ταυτόχρονα, η κινεζική υπερπαραγωγή πιέζει τις ευρωπαϊκές τιμές με price gap 40 μονάδων (Coface), σε μια ήπειρο που δεν μπορεί να αντιδράσει με δικά της μέτρα τόνωσης. Γιατί; Η ΕΚΤ αποσύρει φέτος ομόλογα €400 δισ. από τον ισολογισμό της, αφήνοντας τις αγορές να απορροφήσουν μόνες τους τεράστια νέα προσφορά χρέους. Για μια χώρα που μόλις κέρδισε την εμπιστοσύνη των αγορών, αυτό το τρίπτυχο (δασμοί, κινεζικό dumping, αποχώρηση ρευστότητας) είναι η δοκιμασία που δεν ελέγχει.