Αγρότες στο Σύνταγμα: Οι «ακάλυπτες επιταγές» και το πρόστιμο των 400 εκατ. ευρώ

Η επιστροφή των τρακτέρ στην πλατεία Συντάγματος την Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου δεν είναι απλώς μια νέα κινητοποίηση. Είναι η ομολογία αποτυχίας μιας συμφωνίας που κλείστηκε μόλις πριν τρεις εβδομάδες. Μετά από 55 μέρες στα μπλόκα, οι αγρότες κατεβαίνουν στην Αθήνα όχι για να ζητήσουν νέα μέτρα, αλλά για να εισπράξουν «ακάλυπτες επιταγές»: τις κυβερνητικές εξαγγελίες του Ιανουαρίου που παραμένουν στα χαρτιά.

Το χρονικό μιας προαναγγελθείσας ρήξης

Η επικοινωνιακή διαχείριση του Μαξίμου τον Ιανουάριο πέτυχε να εκτονώσει προσωρινά την ένταση, υποσχόμενο φθηνότερο ρεύμα και επιστροφή φόρου πετρελαίου. Ωστόσο, η πραγματικότητα στα χωράφια διέψευσε το αφήγημα. Τρεις εβδομάδες μετά τη συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, καμία Υπουργική Απόφαση δεν έχει εκδοθεί.

Το αδιέξοδο εστιάζεται σε τρία συγκεκριμένα σημεία που η κυβέρνηση «ξεχνά» να διευκρινίσει στα δελτία τύπου:

1. Το ρεύμα των «λίγων»: Η ρύθμιση για ρεύμα στα 8,5 λεπτά/kWh αφορά μόνο όσους δεν έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές. Στην πράξη, αποκλείει τη μεγάλη πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών που έχουν ήδη «κοκκινίσει».
2. Η καθυστέρηση στο πετρέλαιο: Η επιστροφή του ΕΦΚ στην αντλία παραπέμπεται για τον Νοέμβριο του 2026. Οι αγρότες καλούνται να χρηματοδοτήσουν την καλλιεργητική περίοδο από την τσέπη τους, σε μια χρονιά που η ρευστότητα είναι μηδενική.
3. Το φάντασμα του ΟΠΕΚΕΠΕ: Εδώ κρύβεται η πραγματική αιτία της οργής. Το πρόστιμο-μαμούθ άνω των 400 εκατ. ευρώ από την ΕΕ για το σκάνδαλο με τις παράνομες επιδοτήσεις έχει παγώσει τη ρευστότητα (IGlobeNews). Οι αγρότες πληρώνουν το μάρμαρο για τη διαχρονική κακοδιαχείριση ενός οργανισμού που λειτουργούσε ως κομματικό εργαλείο.

Ο «αόρατος» εμφύλιος και η ΕΕ

Πίσω από τα συνθήματα, υπάρχει ένας αδήλωτος διαχωρισμός. Τα κυβερνητικά μέτρα ευνοούν δυσανάλογα τις μεγάλες, οργανωμένες εκμεταλλεύσεις που μπορούν να απορροφήσουν το κόστος συμμόρφωσης με την «πράσινη» ΚΑΠ. Αντίθετα, οι μικροί παραγωγοί –αυτοί που κυρίως στελεχώνουν τα μπλόκα της Νίκαιας– βλέπουν τον αφανισμό τους να έρχεται μέσω της «λογιστικής» εξυγίανσης.

Η κυβέρνηση οχυρώνεται πίσω από τους «ευρωπαϊκούς κανόνες» για να απορρίψει αιτήματα όπως οι κατώτατες εγγυημένες τιμές. Είναι μια βολική μισή αλήθεια: Η ΕΕ απαγορεύει τον κρατικό καθορισμό τιμών, αλλά η κυβέρνηση επιλέγει να μην συγκρουστεί για το κόστος παραγωγής ή τις αθρόες εισαγωγές, φοβούμενη δημοσιονομικό εκτροχιασμό.

Τι διακυβεύεται την Παρασκευή

Η κάθοδος στο Σύνταγμα είναι το τελευταίο χαρτί της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων. Χωρίς θεσμική εκπροσώπηση –καθώς δεν υπάρχει μόνιμο όργανο διαλόγου παρά μόνο ad-hoc επιτροπές– οι αγρότες προσπαθούν να εκβιάσουν πολιτική λύση στο πεζοδρόμιο.

Το Μαξίμου ποντάρει στην κόπωση και στον «κοινωνικό αυτοματισμό» (κλειστοί δρόμοι). Όμως, όσο τα 160 εκατ. ευρώ της αναπλήρωσης εισοδήματος παραμένουν υπόσχεση χωρίς χρονοδιάγραμμα (Newsbomb), η καχυποψία θα τροφοδοτεί τα τρακτέρ. Το ζήτημα πλέον δεν είναι οικονομικό, αλλά βαθιά πολιτικό: είναι μια κρίση εμπιστοσύνης απέναντι σε ένα κράτος που υπόσχεται λύσεις, αλλά νομοθετεί με αστερίσκους.