Αγορά 80 δισ.: Η τεχνητή νοημοσύνη «ανασταίνει» νεκρούς και παράγει πολεμική προπαγάνδα

Στην επαρχια Σαντονγκ της Κινας, μια ηλικιωμενη κανει καθημερινες βιντεοκλησεις με τον γιο της. Του λεει «μου λειπεις πολυ». Εκεινος απαντα πως ειναι απασχολημενος, πως μαζευει χρηματα, πως θα γυρισει συντομα. Ο γιος ειναι νεκρος. Η οικογενεια πληρωσε τον Zhang Zewei, εναν τεχνικο AI που αυτοαποκαλειται «ψηλαφιστης συναισθηματων», για να δημιουργησει ψηφιακο κλωνο απο φωτογραφιες, βιντεο και ηχογραφησεις (SCMP). Η μητερα δεν ξερει οτι μιλαει σε αλγοριθμο.

Αυτη δεν ειναι μεμονωμενη ιστορια. Ειναι βιομηχανια. Η εταιρεια Super Brain εχει «αναστησει» πανω απο 1.000 νεκρους απο το 2023. Η πλατφορμα Lingyu μετρησε 10.000 χρηστες σε δυο μηνες λειτουργιας. Η αγορα «ψηφιακης μεταθανατιας ζωης» αναμενεται να φτασει τα 80 δισεκατομμυρια δολαρια παγκοσμιως (Freethink). Κοστος εισοδου: απο 1.400 δολαρια.

Οταν η εκμεταλλευση γινεται προπαγανδα

Η κινεζικη βιομηχανια εκμεταλλευεται τον πονο οικογενειων για κερδος. Κρατικοι φορεις κανουν κατι χειροτερο: εργαλειοποιουν τη φρικη. Η ιρανικη ομαδα Explosive Media χρησιμοποιει AI εργαλεια για να παραγει πολεμικη προπαγανδα σε αισθητικη Lego. Χαριτωμενα κιτρινα ανθρωπακια σε σκηνες βομβαρδισμων, νεκρων παιδιων, απειλων κατα δυτικων ηγετων. Οι ερευνητες αποκαλουν αυτη την τακτικη «slopaganda»: η αντιθεση παιδικου στυλ και πραγματικης βιας κανει τα βιντεο εξαιρετικα διαδοσιμα (TIME). Παραγονται σε λιγοτερο απο 24 ωρες, με σχεδον μηδενικο κοστος. Οταν το YouTube τα κατεβαζει, επαναφορτωνονται αμεσως σε TikTok και Telegram (The National).

Κανεις δεν ρωτησε κανεναν

Κανεις δεν ρωτησε τον νεκρο γιο αν ηθελε να γινει chatbot. Κανεις δεν ρωτησε τα νεκρα παιδια αν ηθελαν να γινουν Lego. Η Κινα μολις εισηγαγε ρυθμισεις που απαγορευουν AI αναπαραστασεις πραγματικων ατομων χωρις αδεια, με ισχυ απο Ιουλιο 2026 (Global Times). Η Ευρωπη και οι ΗΠΑ δεν εχουν τιποτα αντιστοιχο. Την ιδια εβδομαδα, το New Yorker δημοσιευσε ερευνα 18 μηνων για τον Sam Altman, οπου πρωην μελος του διοικητικου συμβουλιου της OpenAI τον περιγραφει ως ανθρωπο «που δεν τον δεσμευει η αληθεια» (Semafor). Η ερωτηση ομως δεν αφορα εναν CEO. Αφορα ολοκληρη τη βιομηχανια. Τα δικαιωματα ενος ανθρωπου, σημερα, σβηνουν μαζι με τον τελευταιο χτυπο της καρδιας του.