Αγώνας δρόμου για την ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία πριν αποχωρήσει ο Πρόεδρος Μακρόν

Ο αγώνας δεν είναι αν θα υπογραφεί η ανανέωση της ελληνογαλλικής αμυντικής συμφωνίας τον Απρίλιο, αλλά αν θα προλάβει να κλειδώσει πριν αλλάξει ο ένοικος στο Ελιζέ. Τα αποτελέσματα των γαλλικών δημοτικών εκλογών εξηγούν τη σπουδή.

Η γαλλική Αριστερά κράτησε το Παρίσι με 50,4%, τη Μασσαλία με 54%, τη Λυών με 50,67%, συνολικά 7 στις 10 μεγαλύτερες πόλεις (gr.euronews.com). Η Εθνική Συσπείρωση (RN) του Μπαρντελά απέτυχε σε κάθε μεγάλη πόλη-στόχο: Μασσαλία, Τουλόν, Νιμ. Κέρδισε μόνο τη Νίκαια, μέσω του συμμάχου Ερίκ Σιοτί (Le Monde). Ταυτόχρονα όμως τριπλασίασε τους δήμους της, από 17 σε περίπου 62, σαρώνοντας την επαρχιακή Γαλλία (Le Figaro). Στις δημοσκοπήσεις για τις προεδρικές του 2027, ο Μπαρντελά στέκεται σταθερά στο 35-36%. Το 38% των Γάλλων δηλώνει ικανοποιημένο με ενδεχόμενη εκλογή του. Κανένας άλλος υποψήφιος δεν πλησιάζει (Public Sénat).

Αστικά φρούρια, άδεια ενδοχώρα

Η γαλλική Αριστερά, όπως ακριβώς το γερμανικό SPD (To Brief), κλειδώνεται στα αστικά κέντρα ενώ χάνει πλήρως την επαρχία. Και δεν μπορεί καν να συμφωνήσει σε κοινό προεδρικό υποψήφιο. Εκεί που Σοσιαλιστές και La France Insoumise (LFI) του Μελανσόν συνεργάστηκαν, έχασαν: η Τουλούζ, η Μπρεστ, το Κλερμόν-Φεράν (σοσιαλιστικό προπύργιο 80 χρόνων) πέρασαν στη δεξιά (Le Monde). Η ετικέτα Μελανσόν λειτούργησε ως εκλογικό βαρίδι, όχι ως γέφυρα.

Αυτή η ρωγμή εξουσίας στο Παρίσι είναι ταυτόχρονα πρόβλημα για την Αθήνα. Ένας Πρόεδρος που δεν ελέγχει τον χάρτη της χώρας του είναι σύμμαχος με ημερομηνία λήξης. Τον Απρίλιο ο Μακρόν έρχεται για να ανανεώσει τη συμφωνία που περιλαμβάνει πλέον και τη γαλλική πυρηνική ομπρέλα (ECFR). Ο Μπαρντελά έχει δηλώσει ρητά ότι δεν θα μοιραστεί «το πυρηνικό κουμπί» με κανέναν σύμμαχο (The Nation). Ό,τι υπογραφεί στην Αθήνα τον Απρίλιο πρέπει να αντέξει και χωρίς Μακρόν στο Ελιζέ. Γι' αυτό η ελληνική πλευρά επισπεύδει: η κούρσα δεν είναι διπλωματική, είναι χρονική.