Στην Άγκυρα 11 Φεβρουαρίου ο Μητσοτάκης: Στρατηγική «μικρό καλάθι» εν μέσω προκλήσεων

Στις 11 Φεβρουαρίου 2026, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσγειώνεται στην Άγκυρα για το 6ο Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας, αλλά κανείς στο Μαξίμου δεν ετοιμάζει πανηγυρικούς λόγους. Η στρατηγική της Αθήνας συνοψίζεται στη φράση «μικρό καλάθι»: ο στόχος δεν είναι η λύση, αλλά η συντήρηση της ηρεμίας σε μια περίοδο που η Τουρκία ναρκοθετεί το πεδίο πριν καν στηθεί το τραπέζι του διαλόγου.

Το παράδοξο της επίσκεψης Η συνάντηση πραγματοποιείται σε ένα εξαιρετικά αντιφατικό κλίμα. Από τη μία, η «θετική ατζέντα» προχωρά με θέματα χαμηλής πολιτικής —εμπόριο, τουρισμός, βίζα για τα νησιά— που φέρνουν απτά αποτελέσματα στην οικονομία και μειώνουν τις ροές στο μεταναστευτικό (newsit.gr).

Από την άλλη, η Άγκυρα έχει φροντίσει να υπενθυμίσει ότι τα «ήρεμα νερά» είναι ρηχά. Η έκδοση δύο παράνομων NAVTEX διετούς διάρκειας και η επαναφορά της ρητορικής περί «Γαλάζιας Πατρίδας» δείχνουν ότι ο Ερντογάν χρησιμοποιεί τον διάλογο ως βιτρίνα προς τη Δύση, ενώ επί του πεδίου σκληραίνει τη στάση του (edotourkia.gr).

Οι κόκκινες γραμμές και το χάσμα Πίσω από τις κλειστές πόρτες, η απόσταση παραμένει χαώδης. Η Αθήνα προσέρχεται με την πάγια θέση ότι η μόνη διαφορά είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας, αρνούμενη κατηγορηματικά να συζητήσει θέματα κυριαρχίας (capital.gr). Η Τουρκία, αντιθέτως, πιέζει για «πακέτο» λύσεων που αγγίζει τον πυρήνα των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, με το Καστελόριζο να βρίσκεται ξανά στο στόχαστρο των τουρκικών επιτελείων (bankingnews.gr).

Η εσωτερική πολιτική σκακιέρα Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το ταξίδι είναι άσκηση ισορροπίας. Δέχεται πυρά εκ των έσω —με τον Αντώνη Σαμαρά να χαρακτηρίζει «λάθος» την επίσκεψη— και πίεση από μια αντιπολίτευση που, αν και κατακερματισμένη, καραδοκεί για οποιαδήποτε ένδειξη υποχωρητικότητας (tovima.gr). Ωστόσο, οι δημοσκοπήσεις του δίνουν αέρα: το 80,7% των πολιτών ζητά σταθερότητα σε έναν ασταθή κόσμο, και η αποφυγή της έντασης με τον γείτονα θεωρείται από πολλούς αναγκαίο κακό (tovima.gr).

Το διακύβευμα της 11ης Φεβρουαρίου δεν είναι η επίλυση των διαφορών —αυτό μοιάζει πιο μακρινό από ποτέ. Είναι η επιβεβαίωση ότι Αθήνα και Άγκυρα μπορούν να διαφωνούν χωρίς να φτάνουν στα πρόθυρα σύρραξης, κρατώντας ανοιχτό τον δίαυλο επικοινωνίας για να προλαβαίνουν το «ατύχημα». Και αυτό, στην παρούσα γεωπολιτική συγκυρία, είναι ίσως το μόνο ρεαλιστικό κέρδος.