Το Achilles Shield των 3,5 δισ. και η διπλωματική παγίδα της Αθήνας

Η επιτάχυνση της ισραηλινής επέκτασης στη Δυτική Όχθη δεν είναι απλώς μια ανθρωπιστική κρίση· για την Ελλάδα, εξελίσσεται σε μια επικίνδυνη διπλωματική άσκηση ισορροπίας. Η Αθήνα βρίσκεται παγιδευμένη ανάμεσα στην ανάγκη της για στρατηγική συμπόρευση με το Ισραήλ και την εξάρτησή της από το Διεθνές Δίκαιο ως ασπίδα έναντι της Τουρκίας.

Όσο τα ισραηλινά τετελεσμένα επί του εδάφους πολλαπλασιάζονται, τόσο στενεύει ο ζωτικός χώρος της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Η σύγκρουση συμφερόντων

Η πραγματικότητα είναι σκληρή και μετρήσιμη. Η Ελλάδα έχει επενδύσει δισεκατομμύρια στην αμυντική σχέση με το Ισραήλ, με κορωνίδα το αντιπυραυλικό σύστημα Achilles Shield αξίας 3,5 δισ. δολαρίων και τους πυραύλους Barak MX (Clash Report). Η ασφάλεια της χώρας έχει συνδεθεί υλικά με την ισραηλινή τεχνολογία.

Ωστόσο, η de facto προσάρτηση εδαφών στη Δυτική Όχθη —όπου πλέον ζουν 700.000 έποικοι— δυναμιτίζει τις σχέσεις της Αθήνας με τον αραβικό κόσμο. Η κοινή καταδίκη από οκτώ αραβικά και ισλαμικά κράτη, συμπεριλαμβανομένων της Αιγύπτου και των ΗΑΕ, στέλνει μήνυμα που η Ελλάδα δεν μπορεί να αγνοήσει (Times of Israel). Το διακύβευμα για την Αθήνα είναι σαφές: πώς θα διατηρήσει τον άξονα με το Ισραήλ χωρίς να χάσει τους Άραβες συμμάχους που χρειάζεται για την ενεργειακή ασφάλεια και την ανάσχεση της τουρκικής επιρροής;

Η υποκρισία των Μεγάλων Δυνάμεων

Πίσω από τις επίσημες καταδίκες, κυριαρχεί ο κυνισμός. Η Κίνα, ενώ ρητορικά στηρίζει την Παλαιστίνη, παραμένει ο κορυφαίος εμπορικός εταίρος του Ισραήλ με εξαγωγές 19 δισ. δολαρίων, σχεδόν διπλάσιες από αυτές των ΗΠΑ (Al Estiklal). Αντίστοιχα, οι ΗΠΑ υπό τον Τραμπ, ενώ αποκλείουν φραστικά την προσάρτηση, δεν ανακόπτουν την οικοδομική δραστηριότητα.

Το διεθνές σύστημα δείχνει τα όριά του. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης έχει χαρακτηρίσει την κατοχή παράνομη, αλλά χωρίς μηχανισμό επιβολής, οι αποφάσεις παραμένουν κενό γράμμα. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο για την Ελλάδα: ένας κόσμος όπου η ισχύς υπερισχύει των συνθηκών. Αν το Διεθνές Δίκαιο καταρρεύσει στη Δυτική Όχθη, το επιχείρημα της Ελλάδας στο Αιγαίο αποδυναμώνεται δραματικά.

Το κόστος της αδράνειας

Οι τριγμοί στις Συμφωνίες του Αβραάμ είναι πλέον ορατοί. Όταν ισραηλινά μαχητικά χτύπησαν στόχο στη Ντόχα, οι κραδασμοί έγιναν αισθητοί μέχρι το Αμπού Ντάμπι, προκαλώντας τη μεγαλύτερη ρωγμή στις σχέσεις Ισραήλ-ΗΑΕ μέχρι σήμερα (Israel Hayom).

Για την Ελλάδα, ο κίνδυνος δεν είναι μόνο διπλωματικός αλλά και λειτουργικός. Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και η οριστική ενταφίαση της λύσης των δύο κρατών εγγυώνται νέες μεταναστευτικές ροές. Η Αθήνα καλείται να διαλέξει: θα συνεχίσει να επενδύει σε μια συμμαχία που της προσφέρει όπλα αλλά την απομονώνει διπλωματικά, ή θα αναζητήσει μια δύσκολη αυτονομία; Το βέβαιο είναι ότι η πολιτική του «καλού συμμάχου προς όλους» φτάνει στο τέλος της.