78 αναστολές για κακοποίηση στα σχολεία του Παρισιού

Ένα μαζικό σκάνδαλο κακοποίησης στα σχολεία του Παρισιού φέρνει στην επιφάνεια ένα γραφειοκρατικό τυφλό σημείο: στην ίδια τάξη, με τα ίδια παιδιά, η αλυσίδα ευθύνης αλλάζει χέρια κάθε λίγες ώρες. Από τις 8:30 ως τις 16:30 ευθύνη έχει το Υπουργείο Παιδείας μέσω των δασκάλων. Πριν και μετά, στο μεσημεριανό, στον ύπνο, στην απογευματινή φύλαξη, την ευθύνη αναλαμβάνει ο δήμος μέσω άλλου προσωπικού. Σε αυτή ακριβώς τη ραφή έσπασε το παρισινό σύστημα.

Η εισαγγελέας Παρισιού Laure Beccuau ανακοίνωσε έρευνες σε 84 νηπιαγωγεία, περίπου 20 δημοτικά και 10 δομές φύλαξης, ενώ ο Δήμος Παρισιού έχει αναστείλει από τις αρχές του 2026 78 εργαζομένους, εκ των οποίων 31 για υποψίες σεξουαλικής βίας (Le Figaro). Τρεις δικαστικές ανακρίσεις και πέντε παραπομπές στο ποινικό δικαστήριο τρέχουν παράλληλα. Σε επιχείρηση για σχολεία του 7ου διαμερίσματος, 16 άτομα τέθηκαν υπό κράτηση και οι 13 αφέθηκαν ελεύθεροι χωρίς επαρκείς ενδείξεις (Le Monde, RTL). Έρευνες και αναστολές δεν ισοδυναμούν με τελεσίδικες αποδείξεις, αλλά η έκταση δείχνει πρόβλημα συστήματος, όχι μεμονωμένων δραστών.

Τι είναι οι «animateurs» και γιατί δεν φαίνονται στο εθνικό ραντάρ

Οι animateurs périscolaires δεν είναι δάσκαλοι. Καλύπτουν τις «νεκρές» ώρες γύρω από τα μαθήματα: πρωινή υποδοχή, καντίνα, μεσημβρινή ανάπαυση, απογευματινές δραστηριότητες, συχνά και Τετάρτες ή σχολικές διακοπές (Ville de Lyon). Η σχέση εργασίας τους είναι δημοτική, όχι κρατική. Ενώ ένας δάσκαλος προσλαμβάνεται, εποπτεύεται και απομακρύνεται μέσω της Éducation nationale, ένας animateur ζει εξ ολοκλήρου στη διοικητική γραμμή του δήμου.

Στο Παρίσι ο κλάδος αριθμεί περίπου 14.000 εργαζομένους, εκ των οποίων 9.000 προσωρινούς (vacataires) (Le Figaro). Δύο στους τρεις δηλαδή δουλεύουν με βραχυχρόνια σύμβαση, υψηλή κινητικότητα και ελάχιστο χρόνο εποπτείας ανά πόστο. Είναι ο πιο εύθραυστος κρίκος, και σηκώνει την πιο ευαίσθητη ώρα της σχολικής ημέρας.

Το φίλτρο που υπάρχει στα χαρτιά

Η Γαλλία δεν στερείται κανόνων. Για κάθε ενήλικα που εργάζεται με ανηλίκους προβλέπεται έλεγχος honorabilité, με διασταύρωση του bulletin n°2 του ποινικού μητρώου και του FIJAISV, του μητρώου δραστών σεξουαλικών ή βίαιων εγκλημάτων (Service-Public). Τα διπλώματα BAFA/BAFD είναι πιστοποίηση ρόλου, όχι ταυτότητα ασφαλείας (Info Jeunes Nouvelle-Aquitaine).

Το φίλτρο σταματά μόνο όσους έχουν ήδη καταδικαστεί, αφήνοντας ανενόχλητους όσους έχουν καθαρό ποινικό μητρώο. Ακόμα χειρότερα, όταν οι γονείς σημαίνουν συναγερμό, οι αναφορές συχνά χάνονται στη διοικητική ιεραρχία. Animateur που είχε δεχθεί parental signalements τον Δεκέμβριο 2025 απλώς «recadré», μετατέθηκε αντί να αποπεμφθεί, πριν κλιμακωθούν οι έρευνες (Le Monde).

Δήμος εναντίον κράτους

Το διοικητικό χάσμα έχει εξελιχθεί πλέον σε πολιτικό blame game ανάμεσα στον Δήμο του Παρισιού και το κεντρικό κράτος. Ο νέος δήμαρχος Emmanuel Grégoire (PS) ανακοίνωσε σχέδιο 20 εκατ. ευρώ: απλούστερη αλυσίδα αναφορών, cellule d'écoute, υποχρεωτική διήμερη εκπαίδευση για vacataires, αυστηρότερες προσλήψεις, εξωτερικές επιθεωρήσεις και ειδική mission d'information et d'évaluation (Brut). Είναι δημοτικά μέτρα για ένα κενό που δεν είναι μόνο δημοτικό.

Γονείς και η οργάνωση SOS Périscolaire ζητούν εθνικό μηχανισμό διαμοιρασμού πληροφοριών, ώστε ένας animateur με ύποπτο ιστορικό σε έναν δήμο να μην μπορεί απλώς να μετακομίσει σε άλλο (RTL, El País). Τα συνδικάτα των animateurs αντιδρούν για οριζόντιες αναστολές χωρίς εξατομικευμένη εξέταση, και απεργούν για το «κλίμα γενικευμένης καχυποψίας» (Euronews).

Πίσω από τα 84 νηπιαγωγεία, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι πόσοι animateurs ήταν επικίνδυνοι. Είναι ποιος, σε ένα κράτος που χωρίζει στα δύο την εποπτεία της ίδιας τάξης, κρατά τον φάκελο όταν αλλάζει η βάρδια.