11 νεκροί στο Χάρκοβο και το 47% της νατοϊκής βοήθειας μέσω Αλεξανδρούπολης

Ο Τραμπ θέλει συμφωνία έως τον Ιούνιο. Ο Λαβρόφ απαντά ότι «δεν υπάρχουν προθεσμίες». Ανάμεσα σε αυτές τις δύο θέσεις, ρωσικοί πύραυλοι συνεχίζουν να χτυπούν πολυκατοικίες στο Χάρκοβο — και η απόσταση μεταξύ διπλωματικής ρητορικής και πεδίου μάχης μεγαλώνει κάθε εβδομάδα.

Χθες, 29 πύραυλοι και 480 drones έπληξαν ενεργειακές υποδομές και κατοικημένες περιοχές σε ολόκληρη την Ουκρανία. Στο Χάρκοβο, ένα cruise missile τύπου Izdeliye-30 ισοπέδωσε πενταώροφη πολυκατοικία, σκοτώνοντας τουλάχιστον 11 ανθρώπους, ανάμεσά τους δύο παιδιά (Reuters). Η ουκρανική αεράμυνα κατέρριψε 19 πυραύλους και 453 drones (AP). Αυτός που πέρασε ήταν αρκετός.

Στο πεδίο, για πρώτη φορά από το καλοκαίρι του 2023, οι ουκρανικές δυνάμεις ανέκτησαν περισσότερο έδαφος απ' ό,τι έχασαν — 460 τετραγωνικά χιλιόμετρα από την αρχή του 2026 (Kyiv Independent). Η ρωσική στρατολόγηση ασθμαίνει: μόλις 2.640 νέοι στρατιώτες τον Μάρτιο, η χαμηλότερη μηνιαία αύξηση από την εισβολή (ISW). Την ίδια στιγμή, οι θάνατοι αμάχων αυξήθηκαν κατά 26% το 2025 σε σχέση με το 2024 (Action on Armed Violence). Η Ουκρανία κερδίζει έδαφος. Αλλά ο πληθυσμός πληρώνει ακριβότερα από ποτέ.

Η Ευρώπη αντιδρά με χρήμα: 35 δισ. δολάρια νέα στρατιωτική βοήθεια για το 2026 (Euronews), δάνειο 90 δισ. ευρώ από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (To Brief). Αλλά η κόπωση δεν μετριέται μόνο σε δισεκατομμύρια. Στην Πολωνία, η δημόσια υποστήριξη στους Ουκρανούς πρόσφυγες κατέρρευσε: από 94% το 2022 στο 46% αρνητική σήμερα (Euronews). Το 70% των ίδιων των Ουκρανών δεν πιστεύει ότι οι τρέχουσες συνομιλίες θα φέρουν ειρήνη (Kyiv Independent).

Σε αυτό το κλίμα εξάντλησης, ο σταθερός αγωγός τροφοδοσίας του ΝΑΤΟ περνάει αναγκαστικά από την Ελλάδα. Το 47% της νατοϊκής βοήθειας προς την Ουκρανία διακινήθηκε μέσω της Αλεξανδρούπολης, σύμφωνα με τον πρώην Αμερικανό πρέσβη Τζ. Τσούνη (evros24). Η Αθήνα ξοδεύει πάνω από 3% του ΑΕΠ σε άμυνα — σχεδόν διπλάσιο του ευρωπαϊκού μέσου όρου — και υλοποιεί εξοπλιστικό πρόγραμμα 25 δισ. ευρώ. Η γεωπολιτική αναβάθμιση έχει τιμή, και η Αθήνα πληρώνει τον λογαριασμό της Αλεξανδρούπολης χωρίς η συζήτηση να έχει περάσει ποτέ από τη Βουλή.